ช่วงเวลาที่มีแฟนกับไม่มีแฟน ทำไมมันต่างกันจัง???

จริงๆแล้วช่วงมีเวลาที่มีแฟนเนี่ยมันก็ดีนะครับ มีทั้งสุข ทุกข์รวมๆกันไป แต่ตอนไม่มีแฟนนี่ก็มีทั้งสุข ทุกข์ เศร้าสร้อย หงอยเหงาเหมือนกัน

แต่
.
.
.
.
.
.
ประเด็นมันอยู่ตรงที่ตอนมีแฟนอยู่แล้วเนี่ย ทำไม๊ทำไมถึงมีคนมากมายหลายหลากเข้ามาหา ทั้งมาจีบมาคุยสารพัด แต่เราก็มีแฟนอยู่แล้วอ่ะนะ ก็ได้แต่ปฏิเสธไป บางคนเข้ามาก็คุยดีซะจนบางทีเราก็ไขว้เขว แต่ก็จบๆกันไป บางทีไปนั่งกินเบียร์ชิวๆกับเพื่อนฝูง ก็ยังมีคนเข้ามาคุยมาขอเบอร์ ทั้งกลุ่มมีคนโสดตั้งหลาย แต่ดั้นเข้ามาหาคนไม่โสด
แล้วววววว
.
.
.
.
.
สถานการณ์ก็มาพลิกตอนที่เลิกกับแฟนไปนี่แหละครับ พอเริ่มทำใจได้ มันก็อยากจะมองหาใครซักคน แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดน่ะสิ คนที่เคยคุยพอเราเลิกกับแฟนไปเค้าก็ไม่คุยกับเรานะ ไอ้แบบที่ไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเข้ามาคุยมาขอเบอร์นี่ก็หายต๋อม ไม่มีใคยสนใจ ลองไปจีบเค้าก็ไม่ประสบความสำเร็จ ทำไมๆๆๆๆๆๆ หรือว่าออร่ามันต่างจากตอนที่มีแฟนขนาดนั้นเลยหรือไง ก็เลยต้องเหงาต่อไป

คนที่มีแฟนแล้วนี่มันมีออร่าขนาดนั้นเลยหรอครับ

อยากถามเพื่อนๆว่ามีใครเคยเป็นแบบนี้มั่งรึเปล่า หรือว่าผมคิดไปเอง

ปล.อันนี้เป็นประสบการณ์ของผมเอง และจากเพื่อนๆบางคนที่ประสบชะตากรรมเดียวกัน