หลังจากดูมียองตอนที่ 18 จบมีคำถามเล็กน้อยค่ะ และอยากชวนคุยกัน มันซึ้งไปเกือบทุกฉากเลยตอนนี้

สงสัยว่าตอนที่ พ่อของกอน ทิ้งกอนกับแม่ไป เค้ายังมีความทรงจำปกติดีอยู่ใช่มั๊ยคะ แต่ไม่อยากให้แม่กอนทุกข์ทรมานเพราะกลัวอยู่ๆเขาจะลืมเธอขึ้นมา จึงเดินออกไปจากชีวิตเธอ เหมือนที่กอนผลักไสให้มียองไปมีชีวิตใหม่ เราเข้าใจถูกมั๊ยคะ ตอนนี้ที่กอนอ่านสมุดบันทึกของพ่อก็ซาบซึ้งมากๆค่ะ (ใครเล่นเป็นแม่กอนคะ สวยมากๆเลย) แล้วพ่อกอนก่อนจะตายนี่โรคกำเริบหรือเปล่าหรือยังมีความจำดี ถ้ายังจำได้ปกติแล้วทำไมไม่กลับมาหาเมียกับลูก และแม่กอนตรอมใจตายหรือเปล่าคะ เห็นในรูปที่กอนพูดคุยด้วยยังสาวอยู่เลย

ฉากนี้ซึ้งมากๆค่ะ ชอบมากๆ น้ำตาไหลไปพร้อมกับมียอง เขาสองคนรักกันมาก แต่เพราะพระเอกกังวลในเรื่องที่ยังไม่เกิดจึงต้องมาทุกข์กันทั้งสองคน แต่ก็นะถ้าเกิดโรคกำเริบมาเมื่อไหร่คนที่ทุกข์ใจก็คือคนที่ยังจดจำทุกอย่างได้ รู้ทั้งรู้ว่าอาจต้องพบเจอกับความเจ็บปวดแต่มียองก็ไม่กลัวแค่ได้อยู่ข้างกอน ซึ้งอ่าาา ความรักก็มีทั้งสุขและทุกข์ ถึงแม้อาจต้องพบเจอกับความทุกข์มากกว่าเราก็ยังถวิลหาความรัก แค่ได้อยู่กับเขาก็พอแล้ว (ขออภัยเวิ่นเว้อยืดไปนิดค่ะ กำลังอิน)







ฉากนี้ก็ซึ้งค่ะ น้ำตากำลังจะไหลไปกับน้องย้งแล้ว




แต่พี่กอนก็มามุขนี้ น้ำตาหดกลับในบัดดลค่ะ




กอนร่าเริงและคึกมากนะคะ นึกว่ามียองไม่ต้องนอนละคืนนี้ที่ไหนได้นางเอกเราแกล้งพระเอกป่าวเนี่ย สามปีแล้วนะที่เขาอดกลั้นมา ห้าๆ