ผมมีเรื่อง อยู่ว่า ผมเป็นคนๆนึงที่ไม่มีอะไรดีเลยย ตั่งแต่แรก ผมทำงานอยู่ที่ๆ หนึ่ง (ขอไม่เอ่ยนามบริษัท) และ ผมก็ได้พบ กับ นาง
ผมก็ไม่รู้หรอกว่า ผมคิดยังไงกับเขา แต่ พอผมคุยกับเขา ไปๆมาๆ ผมเริ่ม เขว ไปหาเขาโดยไม่รู้ตัว เพราะ ความชอบส่วนตัว ต่อจากนั้น ผมก็คุยกับเขาไปเรื่อยๆ จนผม รักเขา ผมรู้สึกผิด นิดๆ เวลา ผมรักคนที่เขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ มันยิ่งกว่านั้น ผมทำอะไรที่มันไม่ควรทำลงไป ต่อมา ผมก็เอาใจเค้ามาตลอด เค้าหิว ผมก็หาให้กิน เค้าต้องการอะไรผมหาให้ได้หมด ผมเริ่มรักเขาจนหมดหัวใจ พอเขาผ่าตัด ผมก็ไปเฝ้าเขา ไม่เว้นวัน ผมยอมทุกๆอย่าง ลงทุนกับเขา แต่ผมกลับไม่ได้อะไร กลับมาเลยย ผมรู้สึกเสียใจนิสๆ เขาบอก เขาเลือกแฟนเขา เขาตัดสินใจแล้ว แต่ผมเองที่ไม่คิดจะไปจากเขา ผมก็ดื้อดึงจน ในสุดท้าย วันสุดท้าย ที่ผมจะได้บอกลา เขา วันทำงานวันสุดท้ายของนางง ผมก็พยายามทำทุกอย่างที่ผมทำได้ แค่นั้น ผมก็พอใจแล้ว แต่สุดท้ายย ผมในปัจจุบัน ตอนนี้ ผมยังลืมเขาไม่ได้เลยยย เป็นเพราะผมเองรึป่าวที่ ไม่อยากลืม ?
ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ อยากแชร์ประสบการณ์ ที่ หลายๆคนเคยเจอ ผมก็เลยอยากจะมาแชร์ ว่าตรงกับความรู้สึกกับผมรึป่าวว ?
เคยมั้ย? เวลาเรารักใครซักคนแต่กลับ เค้ารักเราไม่ได้
ผมก็ไม่รู้หรอกว่า ผมคิดยังไงกับเขา แต่ พอผมคุยกับเขา ไปๆมาๆ ผมเริ่ม เขว ไปหาเขาโดยไม่รู้ตัว เพราะ ความชอบส่วนตัว ต่อจากนั้น ผมก็คุยกับเขาไปเรื่อยๆ จนผม รักเขา ผมรู้สึกผิด นิดๆ เวลา ผมรักคนที่เขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ มันยิ่งกว่านั้น ผมทำอะไรที่มันไม่ควรทำลงไป ต่อมา ผมก็เอาใจเค้ามาตลอด เค้าหิว ผมก็หาให้กิน เค้าต้องการอะไรผมหาให้ได้หมด ผมเริ่มรักเขาจนหมดหัวใจ พอเขาผ่าตัด ผมก็ไปเฝ้าเขา ไม่เว้นวัน ผมยอมทุกๆอย่าง ลงทุนกับเขา แต่ผมกลับไม่ได้อะไร กลับมาเลยย ผมรู้สึกเสียใจนิสๆ เขาบอก เขาเลือกแฟนเขา เขาตัดสินใจแล้ว แต่ผมเองที่ไม่คิดจะไปจากเขา ผมก็ดื้อดึงจน ในสุดท้าย วันสุดท้าย ที่ผมจะได้บอกลา เขา วันทำงานวันสุดท้ายของนางง ผมก็พยายามทำทุกอย่างที่ผมทำได้ แค่นั้น ผมก็พอใจแล้ว แต่สุดท้ายย ผมในปัจจุบัน ตอนนี้ ผมยังลืมเขาไม่ได้เลยยย เป็นเพราะผมเองรึป่าวที่ ไม่อยากลืม ?
ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ อยากแชร์ประสบการณ์ ที่ หลายๆคนเคยเจอ ผมก็เลยอยากจะมาแชร์ ว่าตรงกับความรู้สึกกับผมรึป่าวว ?