เห็นกระทู้ เกี่ยวกับปัญหาการมีแฟนไม่มีอนาคต
เลยอยากแชร์ประสบการณ์ค่ะ
เราเพิ่งเลิกกับแฟนไปเมื่อต้นเดือนนี้เองค่ะ
รู้จักกันเพราะน้องแนะนำค่ะ
น้องเห็นว่า เราเพิ่งเฮิร์ตจาก...ผู้ชายคนนึง... (ต้องใช้คำนี้ เพราะคบกันแบบฝ่ายชายไม่ชัดเจน ไม่เรียกว่าแฟนค่ะ)
เลยบอกว่า นี่ไงคนนี้ เท่ห์นะ ดูเป็นผู้ใหญ่เคยมีครอบครัวแล้ว แต่เลิกไปแล้ว ตอนนี้โสด อายุน้อยกว่าเรานิดหน่อย
ตอนนั้นเราก็แค่คุยขำๆเล่นๆนั่นแหละ
แต่ไปๆมาๆ จริงจังไปได้ยังไงก็ยังงงๆ
แฟนคนนี้ไม่มีงานค่ะ ตกงาน อาศัยอยู่กับพ่อ (พ่อกับแม่หย่ากัน)
ตอนแรกเราเฉยๆ เพราะคิดว่า เออคงช่วยงานที่บ้าน ขายปุ๋ย(ขายตรงค่ะ) ขายเรื่อยเปื่อย
ตอนนั้น ทะเลาะกัน เราลงทุนไปหา (อยู่กันคนละจังหวัดค่ะ) ตอนวันเกิด
ได้เรื่องเลย เขาบอกว่า ของขวัญไม่ขออะไร ช่วยจ่ายบิลค่าเหล้าที่กินเลี้ยงกันหน่อย
ตอนนั้นเริ่มหลงเริ่มรักค่ะ ก็โอเคจ่ายไป
วันถัดมาไปหาอะไรกิน เราก็จ่ายให้อีกค่ะ
คือ เขาไม่ได้ขอให้เราจ่ายนะคะ เราเต็มใจจ่ายเอง
จนมีหลังๆ เราไปหา เริ่มอยากกินนั่น อยากกินนี่ อยากกินหรูๆ กินห้าง (ให้เหตุผลว่า มันร้อน)
คือ ... เราจ่ายหมดเลยค่ะ เขาเคยออกให้อยู่ ตอนที่ไปรับจ๊อบขนของ (ซึ่งนานๆมีทีนึง แล้วพอมีเงินก็ไม่เก็บ กินเหล้าหมด)
คบกันมาสักพัก เราเริ่มคิด ทำไมเราต้องจ่ายตลอดวะ
แล้วที่หนักคือ อย่างที่บอก เขาไม่มีงานค่ะ เขาไม่มีเงิน พ่อแม่เขาก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง
เขาก็มาหยิบยืมเรา เราก็เออ แฟนกันเนอะ ก็ให้ยืมไป
ซึ่งก็ไม่รุ้จะได้คืนเมื่อไหร่ (ยอดเกือบหมื่นค่ะ)
งานเราก็ช่วยหา เขาก็ดูไม่มีใจจะทำ
ไม่มีอะไรทำ ก็ไปสมัครเซเว่น สเวนเซ่น อะไรก็ทำๆไปเหอะ
ก็บอกไม่อยากทำ นุ่นนี่นั่น
พอให้หางานโรงงานก็ไม่เอา
ขอเสริมประวัติเพิ่ม
เขาเคยมีลูกเมียค่ะ เลิกแล้ว เมียเอาลูกไปเลี้ยงหมดค่ะ
เสพยาไหมตอนนี้คงไม่ แต่ก็ดูดเนื้อ(กัญชา)อยู่บ้างค่ะ เรารู้ แต่ก็ไม่อยากไปยุ่งอะไร
งานไม่เคยทำจริงจังค่ะ เคยช่วยงานขายตรงที่บ้าน แล้วก็เปิดร้านกาแฟ แต่ก็เลิกไป เหยียบขี้ไกไม่ฝ่อค่ะ
อย่างนี้ถือว่ามีอนาคตไหมคะ
เราไม่ซีเรียสเลย เรื่องจะมีงานทำหรือไม่มี ถ้ามีเงิน จะรับจ๊อบนิดๆหน่อยๆก็แล้วแต่
แต่นี่คือ เงินไม่มี แล้วยังจะเลือกงาน
พอมีเงิน ก็เอาไปสุรุ่ยสุร่าย กินเหล้ากินเบียร์
ฝากอนาคตไว้ได้เหรอคะ
เรามองไม่เห็นแสงของปลายทางเลยค่ะ คบเพราะรักล้วนๆ
แต่กลายเป็นความรักที่ให้มันไม่มีค่า
เห็นไปเมา เราห่วง เราทักไป หาว่าเราหึง
พอเราบอกอย่าหลงตัวเอง เบี่ยงประเด็นบอกว่าตัวเองกระจอก เราอย่าไปวุ่นวายกับเขาเลย
พอเราบอกเลิกตามที่ต้องการ หาว่าเราทนคบเพราะกลัวเขาชักดาบ
คือ ไอ้ที่ทำให้ไม่เห็นค่า แล้วยังมาพาล กลายเป็นเราเป็นคนผิดอีก
คบต่อไม่ไหวหรอกค่ะ
รักนะคะไม่ใช่ไม่รัก แต่ทนได้แค่นี้จริงๆ
ตอนนี้ยังอยากจะหวนกลับไปอยู่เลย
(ใครช่วยบอกวิธีทำใจหน่อยนะคะ // ความจริงอ่านที่ตัวเองเขียนซ้ำๆแล้วน่าจะทำใจได้นะ 5555)
เราไม่ได้อยากให้ผู้ชายคนไหนมาเลี้ยงเรา เราเลี้ยงตัวเองได้ เลี้ยงบ้านเราได้ด้วย
แต่เราก็ไม่อยากจะเลี้ยงผู้ชายคนไหนเหมือนกันนะคะ
(หรือให้เลี้ยงก็ได้ คุณเอาใจแลกไหมล่ะค่ะ รักเราพอมั๊ยล่ะคะ)
อยากมีอนาคตค่ะ ตอนนี้ไม่มีร่วมสร้างก็ได้
แต่ไม่ใช่มาให้เราสร้างฝ่ายเดียว แถมยังไม่รักเราอีกต่างหาก
ไม่มีใครอยากจะคบแล้วเลิกหรอกค่ะ
รักแล้วก็รักเลย อยากจะคบนานๆ ตอนเริ่มก็วาดฝันไว้ถึงอนาคต
แต่ถ้าอนาคตมัน "ไม่มี" จะให้ทำยังไงล่ะคะ
สรุป สำหรับเราแล้ว ถ้าคบแฟนไม่มีอนาคต ก็เปลี่ยนเป็น มีอนาคตแบบไม่มีแฟนคบ
น่าจะดีกว่าค่ะ ;]
**แก้เรื่องคำว่าผู้ใหญ่นะคะ น้องเขาเห็นว่าคนนี้ดูเป็นผู้ใหญ่ค่ะ ความจริงเขายัง29ค่ะ เรามากกว่านิดนึง
มาแชร์ประสบการณ์ คบแฟนแบบไม่มีอนาคตค่ะ
เลยอยากแชร์ประสบการณ์ค่ะ
เราเพิ่งเลิกกับแฟนไปเมื่อต้นเดือนนี้เองค่ะ
รู้จักกันเพราะน้องแนะนำค่ะ
น้องเห็นว่า เราเพิ่งเฮิร์ตจาก...ผู้ชายคนนึง... (ต้องใช้คำนี้ เพราะคบกันแบบฝ่ายชายไม่ชัดเจน ไม่เรียกว่าแฟนค่ะ)
เลยบอกว่า นี่ไงคนนี้ เท่ห์นะ ดูเป็นผู้ใหญ่เคยมีครอบครัวแล้ว แต่เลิกไปแล้ว ตอนนี้โสด อายุน้อยกว่าเรานิดหน่อย
ตอนนั้นเราก็แค่คุยขำๆเล่นๆนั่นแหละ
แต่ไปๆมาๆ จริงจังไปได้ยังไงก็ยังงงๆ
แฟนคนนี้ไม่มีงานค่ะ ตกงาน อาศัยอยู่กับพ่อ (พ่อกับแม่หย่ากัน)
ตอนแรกเราเฉยๆ เพราะคิดว่า เออคงช่วยงานที่บ้าน ขายปุ๋ย(ขายตรงค่ะ) ขายเรื่อยเปื่อย
ตอนนั้น ทะเลาะกัน เราลงทุนไปหา (อยู่กันคนละจังหวัดค่ะ) ตอนวันเกิด
ได้เรื่องเลย เขาบอกว่า ของขวัญไม่ขออะไร ช่วยจ่ายบิลค่าเหล้าที่กินเลี้ยงกันหน่อย
ตอนนั้นเริ่มหลงเริ่มรักค่ะ ก็โอเคจ่ายไป
วันถัดมาไปหาอะไรกิน เราก็จ่ายให้อีกค่ะ
คือ เขาไม่ได้ขอให้เราจ่ายนะคะ เราเต็มใจจ่ายเอง
จนมีหลังๆ เราไปหา เริ่มอยากกินนั่น อยากกินนี่ อยากกินหรูๆ กินห้าง (ให้เหตุผลว่า มันร้อน)
คือ ... เราจ่ายหมดเลยค่ะ เขาเคยออกให้อยู่ ตอนที่ไปรับจ๊อบขนของ (ซึ่งนานๆมีทีนึง แล้วพอมีเงินก็ไม่เก็บ กินเหล้าหมด)
คบกันมาสักพัก เราเริ่มคิด ทำไมเราต้องจ่ายตลอดวะ
แล้วที่หนักคือ อย่างที่บอก เขาไม่มีงานค่ะ เขาไม่มีเงิน พ่อแม่เขาก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง
เขาก็มาหยิบยืมเรา เราก็เออ แฟนกันเนอะ ก็ให้ยืมไป
ซึ่งก็ไม่รุ้จะได้คืนเมื่อไหร่ (ยอดเกือบหมื่นค่ะ)
งานเราก็ช่วยหา เขาก็ดูไม่มีใจจะทำ
ไม่มีอะไรทำ ก็ไปสมัครเซเว่น สเวนเซ่น อะไรก็ทำๆไปเหอะ
ก็บอกไม่อยากทำ นุ่นนี่นั่น
พอให้หางานโรงงานก็ไม่เอา
ขอเสริมประวัติเพิ่ม
เขาเคยมีลูกเมียค่ะ เลิกแล้ว เมียเอาลูกไปเลี้ยงหมดค่ะ
เสพยาไหมตอนนี้คงไม่ แต่ก็ดูดเนื้อ(กัญชา)อยู่บ้างค่ะ เรารู้ แต่ก็ไม่อยากไปยุ่งอะไร
งานไม่เคยทำจริงจังค่ะ เคยช่วยงานขายตรงที่บ้าน แล้วก็เปิดร้านกาแฟ แต่ก็เลิกไป เหยียบขี้ไกไม่ฝ่อค่ะ
อย่างนี้ถือว่ามีอนาคตไหมคะ
เราไม่ซีเรียสเลย เรื่องจะมีงานทำหรือไม่มี ถ้ามีเงิน จะรับจ๊อบนิดๆหน่อยๆก็แล้วแต่
แต่นี่คือ เงินไม่มี แล้วยังจะเลือกงาน
พอมีเงิน ก็เอาไปสุรุ่ยสุร่าย กินเหล้ากินเบียร์
ฝากอนาคตไว้ได้เหรอคะ
เรามองไม่เห็นแสงของปลายทางเลยค่ะ คบเพราะรักล้วนๆ
แต่กลายเป็นความรักที่ให้มันไม่มีค่า
เห็นไปเมา เราห่วง เราทักไป หาว่าเราหึง
พอเราบอกอย่าหลงตัวเอง เบี่ยงประเด็นบอกว่าตัวเองกระจอก เราอย่าไปวุ่นวายกับเขาเลย
พอเราบอกเลิกตามที่ต้องการ หาว่าเราทนคบเพราะกลัวเขาชักดาบ
คือ ไอ้ที่ทำให้ไม่เห็นค่า แล้วยังมาพาล กลายเป็นเราเป็นคนผิดอีก
คบต่อไม่ไหวหรอกค่ะ
รักนะคะไม่ใช่ไม่รัก แต่ทนได้แค่นี้จริงๆ
ตอนนี้ยังอยากจะหวนกลับไปอยู่เลย
(ใครช่วยบอกวิธีทำใจหน่อยนะคะ // ความจริงอ่านที่ตัวเองเขียนซ้ำๆแล้วน่าจะทำใจได้นะ 5555)
เราไม่ได้อยากให้ผู้ชายคนไหนมาเลี้ยงเรา เราเลี้ยงตัวเองได้ เลี้ยงบ้านเราได้ด้วย
แต่เราก็ไม่อยากจะเลี้ยงผู้ชายคนไหนเหมือนกันนะคะ
(หรือให้เลี้ยงก็ได้ คุณเอาใจแลกไหมล่ะค่ะ รักเราพอมั๊ยล่ะคะ)
อยากมีอนาคตค่ะ ตอนนี้ไม่มีร่วมสร้างก็ได้
แต่ไม่ใช่มาให้เราสร้างฝ่ายเดียว แถมยังไม่รักเราอีกต่างหาก
ไม่มีใครอยากจะคบแล้วเลิกหรอกค่ะ
รักแล้วก็รักเลย อยากจะคบนานๆ ตอนเริ่มก็วาดฝันไว้ถึงอนาคต
แต่ถ้าอนาคตมัน "ไม่มี" จะให้ทำยังไงล่ะคะ
สรุป สำหรับเราแล้ว ถ้าคบแฟนไม่มีอนาคต ก็เปลี่ยนเป็น มีอนาคตแบบไม่มีแฟนคบ
น่าจะดีกว่าค่ะ ;]
**แก้เรื่องคำว่าผู้ใหญ่นะคะ น้องเขาเห็นว่าคนนี้ดูเป็นผู้ใหญ่ค่ะ ความจริงเขายัง29ค่ะ เรามากกว่านิดนึง