ผมทำอาชีพมัคคุเทศก์ วันๆพูดแต่เรื่องกิน เรื่องเที่ยว ประวัติศาสตร์ ไม่อยู่ในอรรถในธรรม ฟุ้งซ่านมากมาย เวลาจะขายทัวร์ก็ต้องวางแผนการพูด มีอภิชชา เพ่งเล็งอยากได้เงินในกระเป๋านักท่องเที่ยว รู้สึกเป็นอุปสรรคต่อการภาวนามาก มีเพื่อนๆนักภาวนาคนไหนมีปัญหากับอาชีพตัวเองบ้าง และจัดการกับมันอย่างไร?
มีใครทำอาชีพที่ไม่ผิดศีล ไม่ผิดธรรม แต่เป็นอุปสรรคในการปฏิบัติธรรมบ้าง?