ทำไม ? ฉันมีความรู้สึกอยากทรมาณเด็กผู้ชาย ยิ่งพวกเขาเหล่านั้นร้องไห้ ยิ่งมีอารมณ์อยากทรมาณ ณ เวลานั้นในหัวฉันมันตื้อไปหมด มีแต่ภาพฉันที่กำลังทำร้ายเด็กคนนั้น ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าวันนึงฉันคุมสติตัวเองไม่ได้มันจะเกิดอะไรขึ้น พยายามนึกถึงผลเสียที่ตามมา นึกถึงหน้าพ่อแม่ที่เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เด็กพยายามเดินออกห่างจากเด็กเหล่านั้น มันทำให้ฉันหยุดคิดไปได้พักนึง แต่ถ้ากลับมาที่เดิมแล้วเห็นแบบเดิมก็คิดอีก ฉันไม่ชอบเลยที่ตัวเองต้องเป็นแบบนี้ แต่กับเด็กผู้หญิงฉันไม่เคยคิดเลยนะ สงสารเสียด้วยซ้ำ ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทั้งๆที่ตอนเด็กๆ พ่อแม่ประคบประหงมมาตลอด อยากได้อะไรพ่อแม่ก็หาให้ ทำไมตอนนี้ฉันต้องเป็นแบบนี้ด้วย ? ตอบฉันที !!!
ขอปรึกษาหน่อยครับ