เราเป็นผู้หญิงที่แอบชอบเพื่อนผู้หญิงคนนึงมานาน ไม่กล้าเข้าหา กลัวเค้าว่าบ้า..จนตอนนี้เพิ่งรู้ว่าเค้าเป็นเลสและมีแฟนด้วย

รวยไปเราก้อไม่กล้าเข้าหาเดี๋ยวกาว่าจับคนรวย รวยไม่พอ:)หล่อโดนใจอีก เฮ้ออออออออออออ น้อยใจตัวเองจะเต็มที่กับความรักซะหน่อยก้อมีเเต่ปัญหา เวลาก้อไม่ค่อยจะมีให้ก้อบอกแล้วขอให้บอกไม่ใช่่หายเราโตเเล้วเราเข

เราเคยคิดเล่นๆว่า คนบ้าเขารู้ตัวว่าตัวเองบ้ามั้ยอันนี้พูดเกริ่นเฉยๆค่ะ เราซีเรียสมากลองคิดไปเรื่อยว่าเราอาจจะมีปัญหาสุขภาพจิตรึปล่าว ลองมองตัวเองดูเราใช้ชีวิตค่อนข้างลำบากเลย เราไม่ค่อยกล้าเข้าหาใครก่

.

คือเราไม่เคยมีคนคุยแบบจริงๆจังเลยค่ะ มีก็เหมือนจะโดนเทตลอดแล้วก็โดนเมิน นกแบบแรงมาก ไม่เคยมีแฟนด้วยค่ะ ตอนนี้เราคุยกับคนๆนึงอยู่ เวลาคุยจะเกร็งมากไม่ค่อยกล้าทำอะไรในแบบที่ตัวเราเป็นเลยค่ะ เพราะว่ากลัว

เลิกแล้วมีreturnไหม เลิกแล้วดีดั่งใจคิดรึป่าว

รู้ว่ามันไม่ดีนะครับ แต่ความคิดมันห้ามตัวเองไม่ได้ พอเข้าใจ สังคมไม่ยอมรับ ผมอยากปรับตัวเพื่อเข้าหาสังคม ใช้วชีวิตให้มีคุณภาพกว่านี้ สาเหตุที่ใช้ เยี่ยวยาใจขอแค่มีความสุขแค่ตอนนั้น ผมต้องแก้ปัญหาเอง

เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่แสดงความรู้ไม่เก่ง ยกตัวอย่างสถานการณ์ ไปคอนเสิร์ตคนเยอะๆ จะไม่ค่อยโบกไม้โบกมือหรือเต้น ภายนอกเหมือนไม่สนุก แต่ในใจสนุกสุดๆ ดื่มด่ำกับบรรยากาศ ฟังเสียงศิลปินที่ชอบ ตอนทีกิจก

ตามหัวข้อเลย เลิกด้วยเหตุผลอะไรแล้วเป็นยังบ้างค่ะ