ช่วงนี้ที่บ้านเห่อการปั่นจักรยาน ก่อนหน้านี้พี่เค้ามาปลุกให้ไปปั่นด้วยกัน เราก็ไม่ไปนะ เพราะอยากจะนอน แล้วก็กลัวดำมาก อาการแอบรำคาญด้วย วันแม่ที่ผ่านมา พี่เค้ายกจักรยานใส่รถไปปั่นที่นครนายก ของเราไม่มีนะ มีแต่จักรยานปั่นไปตลาดอายุประมาณ 10 ปี รูปร่างน่ากลัวมาก ปั่นไปลืมไว้ที่ไหนไม่มีหาย  พี่แกก็ยกไปให้  เราก็คิดในใจนะ จะยกไปให้เสียเวลาทำไม แต่พอไปถึงอะดิ พี่แกคะยั้นคะยอให้ปั่นจนได้ ตอนปั่นกินลมข้างทางไป เฮ้ย ฟีลลิ่งยังงี้  ลมโชยตีโกรกหน้ายังงี้ ดูต้นไม้ใบหญ้าข้างทางยังงี้ มองไปอีกฝั่งของถนน มีนักปั่นผ่านมา หลายคนเลยอะ เฮ้ยยย มันใช่เลยนะ ชอบจังพี่  กลับมาบางกอก ชวนไปซื้อเป็นของตัวเองซะคันนึง ตอนนี้เราเปลี่ยนไป  ว่างเมื่อไร หาที่ไปปั่นอยู่เรื่อย ชวนพี่เค้าไปบางกระเจ้าอาทิตย์นี้ ก่อนหน้าไปพุทธมณฑล  ใครเป็นเหมือนเราบ้าง เข้ามาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ