จะขอเล่าว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อประมาณต้นปีที่ผ่านมานะคะ
เราคบกับคนๆนึงอยู่สมมติว่าชื่อ ค. ละกันนะคะ คือค.รู้จักเคยนานๆคุยกันทีทางเฟสเมื่อ 2-3 มาแล้วค่ะ คุยๆหายๆ เข้ามาแบบเพื่อน หลังๆช่วงปลายปี 56 เราเริ่มมีปัญหากับแฟนที่คบกันมา 7 ปี ด้วยเรื่องที่แฟนคนนั้นเราเค้าไม่พร้อมเรื่องแต่งงาน เรื่องการวางแผนอนาคตกับเรา คือเรากับแฟนเก่าคุยเรื่องนี้กันบ่อยๆ แต่เนื่องด้วยเค้าไม่กระตือรือร้น ทำงานเงินเดือนเท่าไหร่ไม่เคยเก็บไม่เคยใช้หนี้เก่าให้หมดหนี้ไป จึงไม่มีเงินเก็บ ไม่ได้แต่งงาน แม่เราก็เริ่มถามและเริ่มเครียดกับอนาคตเรา
ประกอบกับช่วงหลังเราย้ายบ้าน แฟนเก่าเราไม่เคยแม้แต่จะช่วยย้ายบ้าน พอเราย้ายไปเริ่มไกลกัน วันอาทิตย์เราไม่ไปหาก็เริ่มออกอาการงอน แต่เค้าไม่อยากมาหาเราที่บ้านนะคะ อ้างว่าไกล เรามีรถเราขับรถไปหาจึงสะดวกกว่า บางครั้งแค่นให้มาก็มาแบบเสียไม่ได้ เราต้องขับรถไปรับที่หอ พอจะกลับเราก็ต้องขับรถไปส่งอีก มันทำให้เราเริ่มรู้สึกว่าเราพึ่งพาเค้าไม่ได้ เราอยู่คนเดียวอาจจะดีกว่า เพราะเรามีภาระต้องทำทุกอย่างที่เป็นธุระให้แม่ตั้งแต่พ่อเราตายเมื่อ 3 ปีก่อน เราเลยไม่มีเวลาที่จะไปหาเค้าทุกอาทิตย์แบบที่เคย
พอเริ่มหนักๆเข้าอาทิตย์สุดท้ายที่เราไม่ไปหาเค้า เค้าทำเหมือนไม่พอใจ พูดจาประชดประชัน เราเลยรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว เราเลยคิดเลยว่าต้องเลิก เราเป็นแบบนี้ค่ะ ถ้าตัดใจได้เมื่อไหร่คือตัดขาดเลย แม้แต่ความรู้ก็ไม่เหลือ ไวมากจนเค้าตกใจ
ทีนี้พอ ค. รู้ว่าเรามีปัญหากับแฟนเ เค้าก็เข้ามา ทำทีเป็นให้คำปรึกษา ช่วยเหลือต่างๆ จนเราคิดว่าเค้าดี สิ่งที่เรารู้สึกว่าเราชอบผู้ชายคนนี้จริงๆคือ มีอยู่วันนึงเราประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนต้องขึ้นโณงพักค่ะ พอค.รู้ข่าวค.รีบขับรถมาหาเรา และขับรถเราพาเราไปส่งที่บ้าน สาเหตุที่ต้องขับไปส่งเพราะรถเรากระจกหลุดค่ะมองข้างไม่ได้ และซอยบ้านเราลึกค่ะ 3 กิโลและเปลี่ยวมากเค้าเลยอาสาขับไปส่ง ทำให้เราประทับใจ ค.มาก เพราะแฟนเก่าเราขับรถไม่เป็น เราต้องขับเองตลอด
สุดท้ายเราตกลงคบกับ ค. ค่ะ คบกันได้ 8 เดือน แต่สุดท้ายมันไม่ได้เป็นอย่างที่หวังค่ะ ค. บอกเราว่าให้เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม เพราะเค้าคิดว่าเราไม่ได้เป็นเหมือนเพื่อนคู่คิดของเค้า เค้าชอบคนเก่งค่ะ สเราอาจจะเก่งไม่พอสำหรับเค้า เรายอมรับว่าเราเสียใจมาก พยายามทำใจ แต่แล้วสุดท้าย ค.กลับมาทำกับเราเหมือนเดิม คุยเหมือนเดิม ชวนกินข้าวดูหนังเหมือนเดิม เหมือนตอนเป็นแฟนกัน แต่ไม่ใช่ในฐานะแฟน ถามว่าเรายอมมั้ย เรายอมค่ะ เพราะตอนนั้นเราคิดว่าเรารัก ค. มากจนไม่สามารถตัดใจได้
ระหว่างนั้นเราได้รู้จัด ท. ค่ะ ท.ก็เป็นเพื่อนทั้งเราและ ค. แต่เป็นเพื่อนกันห่างๆ เพิ่งกลับมาเจอกัน ระหว่างที่มีเรื่องเราปรึกษา ท. ตลอด ท.ให้คำปรึกษาที่ดีมากกับเรา คอยคุย คอยเป็นเพื่อนเราตลอดเวลาที่เรารู้สึกแย่ เป็นแบบนี้เป็นเวลา หลายเดือนค่ะ จนกระทั่งเดือน ก.ค.ที่ผ่านมา เราจับได้ว่า ค.ไปคุยกับผู้หญิงอีก 2 คนในลักษณะไปจีบเค้า เราเคยตกลงกับ ค. อยู่ก่อนแล้วว่าเรายอมในฐานะแบบนี้ถึงมัยจะทำให้เรารู้สึกเสียใจก็ตาม แต่เมื่อไหร่ที่ ค. เริ่มคุยกับใคร ขอให้บอกเราจะถอยออกไปเอง แต่เค้าไม่บอกเราค่ะ เราเคยถามก่อนหน้านี้เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้คุยกับใครเลย ไม่มี ทำงานหนัก สุดท้ายแล้วเราจับได้ เรารู้สึกเหมือนโดนทรยศ เราเสียใจมากค่ะ เพราะเราพยายามทำดีกับ ค. ทุกอย่าง โดยหวังว่าซักวัน ค. จะเห็นความดีของเรา เราอาจจะไม่ใช่เพื่อนคู่คิดที่ดี แต่เรารักเค้า เราทุ่มเทให้เค้าเสมอมา ไม่เคยผิดนัด ว่างเสมอที่ ค. ต้องการให้เราไปไหนเป็นเพื่อน เรียกได้ว่าไม่เคยปฏิเสธเลย
เดี๋ยวพิมพ์ต่ออีกโพสนะคะ กลัวข้อความหาย
เป็นไปได้มั้ยคะถ้าเราจะแพ้ความดีของใครซักคนนึงจนเกิดเป็นความรัก
เราคบกับคนๆนึงอยู่สมมติว่าชื่อ ค. ละกันนะคะ คือค.รู้จักเคยนานๆคุยกันทีทางเฟสเมื่อ 2-3 มาแล้วค่ะ คุยๆหายๆ เข้ามาแบบเพื่อน หลังๆช่วงปลายปี 56 เราเริ่มมีปัญหากับแฟนที่คบกันมา 7 ปี ด้วยเรื่องที่แฟนคนนั้นเราเค้าไม่พร้อมเรื่องแต่งงาน เรื่องการวางแผนอนาคตกับเรา คือเรากับแฟนเก่าคุยเรื่องนี้กันบ่อยๆ แต่เนื่องด้วยเค้าไม่กระตือรือร้น ทำงานเงินเดือนเท่าไหร่ไม่เคยเก็บไม่เคยใช้หนี้เก่าให้หมดหนี้ไป จึงไม่มีเงินเก็บ ไม่ได้แต่งงาน แม่เราก็เริ่มถามและเริ่มเครียดกับอนาคตเรา
ประกอบกับช่วงหลังเราย้ายบ้าน แฟนเก่าเราไม่เคยแม้แต่จะช่วยย้ายบ้าน พอเราย้ายไปเริ่มไกลกัน วันอาทิตย์เราไม่ไปหาก็เริ่มออกอาการงอน แต่เค้าไม่อยากมาหาเราที่บ้านนะคะ อ้างว่าไกล เรามีรถเราขับรถไปหาจึงสะดวกกว่า บางครั้งแค่นให้มาก็มาแบบเสียไม่ได้ เราต้องขับรถไปรับที่หอ พอจะกลับเราก็ต้องขับรถไปส่งอีก มันทำให้เราเริ่มรู้สึกว่าเราพึ่งพาเค้าไม่ได้ เราอยู่คนเดียวอาจจะดีกว่า เพราะเรามีภาระต้องทำทุกอย่างที่เป็นธุระให้แม่ตั้งแต่พ่อเราตายเมื่อ 3 ปีก่อน เราเลยไม่มีเวลาที่จะไปหาเค้าทุกอาทิตย์แบบที่เคย
พอเริ่มหนักๆเข้าอาทิตย์สุดท้ายที่เราไม่ไปหาเค้า เค้าทำเหมือนไม่พอใจ พูดจาประชดประชัน เราเลยรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว เราเลยคิดเลยว่าต้องเลิก เราเป็นแบบนี้ค่ะ ถ้าตัดใจได้เมื่อไหร่คือตัดขาดเลย แม้แต่ความรู้ก็ไม่เหลือ ไวมากจนเค้าตกใจ
ทีนี้พอ ค. รู้ว่าเรามีปัญหากับแฟนเ เค้าก็เข้ามา ทำทีเป็นให้คำปรึกษา ช่วยเหลือต่างๆ จนเราคิดว่าเค้าดี สิ่งที่เรารู้สึกว่าเราชอบผู้ชายคนนี้จริงๆคือ มีอยู่วันนึงเราประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนต้องขึ้นโณงพักค่ะ พอค.รู้ข่าวค.รีบขับรถมาหาเรา และขับรถเราพาเราไปส่งที่บ้าน สาเหตุที่ต้องขับไปส่งเพราะรถเรากระจกหลุดค่ะมองข้างไม่ได้ และซอยบ้านเราลึกค่ะ 3 กิโลและเปลี่ยวมากเค้าเลยอาสาขับไปส่ง ทำให้เราประทับใจ ค.มาก เพราะแฟนเก่าเราขับรถไม่เป็น เราต้องขับเองตลอด
สุดท้ายเราตกลงคบกับ ค. ค่ะ คบกันได้ 8 เดือน แต่สุดท้ายมันไม่ได้เป็นอย่างที่หวังค่ะ ค. บอกเราว่าให้เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม เพราะเค้าคิดว่าเราไม่ได้เป็นเหมือนเพื่อนคู่คิดของเค้า เค้าชอบคนเก่งค่ะ สเราอาจจะเก่งไม่พอสำหรับเค้า เรายอมรับว่าเราเสียใจมาก พยายามทำใจ แต่แล้วสุดท้าย ค.กลับมาทำกับเราเหมือนเดิม คุยเหมือนเดิม ชวนกินข้าวดูหนังเหมือนเดิม เหมือนตอนเป็นแฟนกัน แต่ไม่ใช่ในฐานะแฟน ถามว่าเรายอมมั้ย เรายอมค่ะ เพราะตอนนั้นเราคิดว่าเรารัก ค. มากจนไม่สามารถตัดใจได้
ระหว่างนั้นเราได้รู้จัด ท. ค่ะ ท.ก็เป็นเพื่อนทั้งเราและ ค. แต่เป็นเพื่อนกันห่างๆ เพิ่งกลับมาเจอกัน ระหว่างที่มีเรื่องเราปรึกษา ท. ตลอด ท.ให้คำปรึกษาที่ดีมากกับเรา คอยคุย คอยเป็นเพื่อนเราตลอดเวลาที่เรารู้สึกแย่ เป็นแบบนี้เป็นเวลา หลายเดือนค่ะ จนกระทั่งเดือน ก.ค.ที่ผ่านมา เราจับได้ว่า ค.ไปคุยกับผู้หญิงอีก 2 คนในลักษณะไปจีบเค้า เราเคยตกลงกับ ค. อยู่ก่อนแล้วว่าเรายอมในฐานะแบบนี้ถึงมัยจะทำให้เรารู้สึกเสียใจก็ตาม แต่เมื่อไหร่ที่ ค. เริ่มคุยกับใคร ขอให้บอกเราจะถอยออกไปเอง แต่เค้าไม่บอกเราค่ะ เราเคยถามก่อนหน้านี้เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้คุยกับใครเลย ไม่มี ทำงานหนัก สุดท้ายแล้วเราจับได้ เรารู้สึกเหมือนโดนทรยศ เราเสียใจมากค่ะ เพราะเราพยายามทำดีกับ ค. ทุกอย่าง โดยหวังว่าซักวัน ค. จะเห็นความดีของเรา เราอาจจะไม่ใช่เพื่อนคู่คิดที่ดี แต่เรารักเค้า เราทุ่มเทให้เค้าเสมอมา ไม่เคยผิดนัด ว่างเสมอที่ ค. ต้องการให้เราไปไหนเป็นเพื่อน เรียกได้ว่าไม่เคยปฏิเสธเลย
เดี๋ยวพิมพ์ต่ออีกโพสนะคะ กลัวข้อความหาย