...ลิเวอร์พูลกำลังเจริญรอยตามความสำเร็จของระบบการซื้อขาย...โดยอาจทำลายระบบเยาวชนของตนเองอยู่หรือไม่ครับ?

สมัยก่อนตอนผมดูบอลช่วงแรกๆ รู้สึกไม่แปลกใจอะไรเลย!!
ที่จะเคยเห็นดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งแอนฟิน ถูกพุ่งดันขึ้นมาให้เห็นกันอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะเป็น
  -เดอะก๊อด รอบบี้  ฟาวเลอร์          
  -เจ้าหนูมหัศจรรย์ไม่เคิ่ล โอเว่น    
  -หรือแม้กระทั่งคุณปู่ดูดีอย่างพี่สตีเว่น เจอราร์ด
  -และดาวรุ่งที่อาจจะไม่โดนใจแต่ก็หวือหวาในบางช่วงอย่าง นีล เมลเลอร์ หรือ ฟลานาแก้น

เหลือบไปดูทีมในปัจจุบัน ผมเห็นบทบาทแทบทุกยุคทุกสมัยของลิเว่อร์พูลไม่เคยเป็นดั่งเช่นปัจจุบันนี้

หงส์แดงหันกลับไปสู่ระบบคุณปู่เจดีย์ชเวดากอง  4-3-2-1  ถึงกับนับดูในตัวผู้เล่นเท่าที่เห็นอยู่ตอนนี้ หงส์แดงกำลังเลียนแบบแมนซิตี้ เข้าไปทุกวี่วัน

พอจะหันไปเห็นนักเตะลูกหม้อกันบ้างไหมในยุคนี้  เพราะเท่าที่หลงเหลือ เยาวชนลูกหม้อในตอนนี้กันจริงๆจังๆ เห็นประทังหัวใจเอาไว้ แค่ 2 คน

คือ พี่หลาด กับ น้องริ่ง จริงๆครับ!!

ดูไปค่อนข้างสวนทางกับความรู้สึกในสมัยเก่าๆที่สโมสรมักจะยึดระบบธรรมเนียม จารีตประเพณีดี โดยการผลักดันเยาวชนไปสู่ดาราประจำทีม
แต่ในยุคนี้...ไม่ต้องไปพูดถึง ผลิตไม่ได้ ซื้อใช้มันซะเลยเกินไปหรือไม่ครับ?

นี่ถ้าหงส์แดงเป็นแชมป์BEPL ขึ้นมาจริงๆในปีนี้ ไม่มีปาฏิหาริย์ประมาณลื่นอย่างฤดูกาลวันซืน

...สิ่งที่ผมกำลังแปลกใจในสโมสรหงส์แดงว่า.....มันน่าภูมิใจหรือไม่?

กับการได้แชมป์แจ่มจันทร์ โดยขยันดึงดารา โดยมิได้สรรหาการปั้นดินให้เป็นดาว เหมือนคราวก่อนๆ

หรือว่า..แอนฟิลด์กำลังเข้าสู่ยุคสิ้นมนต์ขลังพลังดาวรุ่งมุ่งเยาวชน ด้วยเหตุผลอันกระหายความสำเร็จอย่างเฉียบพลังแค่นั้นเองหรือ?

ควรมิควรแล้วแต่จะพิจารณา

ปล. ขออนุญาตแก้ไขบางประโยค..