กระทู้นี้มีไว้ระบาย ฝากถึงคนที่ทิ้งคุณไป เต็มเลยที่ค่ะ!!

เราพึ่งอกหักได้อาทิดกว่าๆเอง เป็นเพราะเราอยู่ห่างกันไม่ถึงเดือนทำให้เค้าคนนั้นเหงาเลยต้องมีคนอื่น ตอนแรกเราทั้งแค้นทั้งเจ็บใจทั้งเสียใจ ทั้งทรมาน กินไม่ได้นอนไม่หลับในขณะที่เค้าคนนั้นบอกเราว่ามีความสุ

ผมขอพื้นที่ระบายยาวหน่อยนะครับผมปรึกษาคุยกับใครไม่ได้เลยเพื่อนพ่อแม่ได้แต่เก็บใว้คนเดียวผมเลยขอมาระบายหน่อยเรื่องมันมีอยู่ว่าแฟนผมลงไปกรุงเทพไปทำงานกับพ่อเลี้ยงและแม่เมื่อวันที่12มีนาที่ผ่านมาทีนี้วัน

ตามหัวข้อเลย ส่วนตัวจขกท. ตอนแรกก็ประม่ารู้สึกว่าเรามีอะไรผิดปกติหรือป่าว หรือว่ากระโปรงสั้นเกินไป ฯลฯ สรุปคือคิดมากอ่ะค่ะ แต่ก็ยังเริดๆเชิ้ดๆ เดินผ่านต่อไปได้ ไม่รู้ว่าเราคิดมากไปเองหรือป่าว เพรา

เมื่อเช้ายังอารมณ์ดีสดใสร่าเริงอยู่เลยค่ะ. ตกเย็นมากลับต้องมารับรู้สิ่งที่ทำให้เสียใจแทบอยากจะร้องไห้ แต่ก็แข็งใจไว้..โทษตัวเองเป็นเพราะเราเชื่อใจคนง่ายเกิน คนที่เราเชื่อใจและไว้วางใจว่าเขาพูดความจริง

สวัสดีค่ะ ขอเล่าเรื่องหนึ่งนะคะ ส่วนตัวแล้วหนูเป็นคนที่แคร์ความรู้สึกของทุกคนมากเลยค่ะใครพูดอะไรนิดหน่อยหนูก็เก็บมาคิดแล้วทั้งที่รู ว่าเป็นทุกข์กับตัวเองแต่หนูก็อดคิดไม่ได้จริงๆ เพราะหนูเป็นคนที่คิดมา

ถ้าเราจากไป จะมีใครเสียใจไหม เพราะมันดีกว่ายุจมความทุกข์ กับคนรอบข้างหรือคนใกล้ตัว ไม่สามารถให้กำลังใจเราได้ แม้แต่คนในครอบครัวมีแค่ซ้ำเติม ทุกคนคิดว่ายังไง

สวัสดีครับ ต้องเท้าความก่อนว่า จขกท.เป็นคนที่ค่อนข้างเฟรนลี่คุยง่ายใจดีแต่โดนเอาเปรียบมาเยอะแล้วครับจนผมอยากเปลี่ยนเป็นคนใจดำแทนเช่นผมเห็นเพื่อนตอบภาษาอังกฤษไม่ได้ผมเลยบอกผู้ช่วยเพื่อนแล้วเพื่อนก็ตอบ

สวัสดีค่ะ วันนี้อยากมาเล่าเรื่อง(หรือว่าระบายก็ได้) เรื่องเป็นซึมเศร้าไม่รู้ตัว ก่อนอื่นจะบอกว่า จขกท ตอนนี้อายุ35แล้ว แล้วย้อนนึกไปตอนอายุประมาณ15-20 เพิ่งรู้ว่าความคิดแบบนั้นคือ อาการของคนเป็นโรคซึ

เจ็บใจ เสียดาย ก็เป็นกันทั้งคนดูทั้งนักกีฬา มาให้กำลังใจกันไม่ดีกว่าหรือ เสียใจกันทั้งนั้น คนมันเต็มที่แล้ว แบกความหวังของคนทั้งชาติไว้ หนักอึ้งอะไรก็ผิดพลาดไม่อำนวย ถ้าคิดจะรักต้องรักอย่างเข้าใจ มี