ผู้ใหญ่เขาจะรู้ไหม?

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

คือเราต้องสอนหนังสือเด็กส่วนมาก ทางผู้ใหญ่เขาจะรีเครสมาว่าต้องสอนให้สนุก ไม่ให้น่าเบื่อ เพื่อให้เด็กรู้สึกอยากเรียน มีวิธียังไงบ้างครับ เเบบว่าปกติไม่ใช่คนตลก เป็นคนเงียบๆ ด้วย ไม่ได้กล้าเเสดงออกมาก

อยากทราบว่ามีใครเคยคุยกับใครสักคนเเล้วมีลักษณะเเบบนี้มั้ยคะ เช่นคุยกันในเเชท สมมุติว่าเราคิดถึงเค้า อยู่ๆเค้าก็จะทักมา หรือบางทีเค้าทักมาเเล้วเราก็พึ่งตื่นพอดีเเบบอยู่ในเวลาเดียวกัน ในบางครั้งก็พิมเหม

เราก็งงน้ะว่าเวลาเราทะเลาะกับผู้ใหญ่ไรงี้อ่ะเวลาเค้าพูดมาเเล้วอ่ะคือเค้าต้องการคำตอบช้ะ พอเราตอบน้ะก็จะหาว่าเราเถียงเว้ยคือเเบบพูดไรไม่ได้เลอะ พอเราทำไรผิดนิดหน่อยช้ะม้ะก็มาบ่นเเบบไม่มีเหตุผลอ่ะ อะไรๆ

คือผู้ใหญ่ชอบสอนเสมอ เรียนจบค่อยคิดเรื่องเเฟน จริงๆถ้าตอนเรียนจะมีก็มีได้นะ ไม่ผิดนี่นา ก็คบๆดูนิสัยกันไปเเบบไม่เกินเลย เพราะเอาเข้าจริงบางทีที่ทำงานเราก็ไม่มีผช. หรือมีก็ไม่ใช่ผช. หรือใช่ผช.ก็มีเจ้า

ความทรงจำที่หายไป ฉันรู้ว่าทำไมฉันถึงจำไม่ได้ เพราะมันเลวร้ายจนสมองปกป้องตัวเอง ปิดกั้นความทรงจำนั้นไป ความทรงจำตลอด10ปีที่90%อยู่ๆก็จำไม่ได้ ไม่ว่าจะบังคับให้นึกถึงยังไงก็จำไม่ได้ ฉันรู้ตัวเองดีว่า

🔅…เชื่อว่าทุกวันนี้เรามักได้ยินคำพูดติดปากว่า“เด็กสมัยนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน” , “เด็กยุคใหม่อดทนน้อย ไม่เคารพผู้ใหญ่” แต่เคยลองย้อนถามตัวเองกันไหมว่า เด็กกำลังเรียนรู้อะไ

คือผมไม่ค่อยโอเคกับผู้ใหญ่ คนแก่ ที่บ้านอะคับเวลาเป็นอะไรป่วยอะไรจะโทษโทรศัพท์แล้วให้พารามากิน บางทีแนะนำให้กินนี่นั่นบอกว่ามันดี ที่ผมไม่ชอบเพราะมันเป็นปมของผม ตอนนั้นผมล้มแล้วหูตบกับพื้นเกิดแรงกระแท

บ้านนี้ลูกสาว 7 เดือนเกาะคอกกั้นเเล้วลุกขึ้นยืนเองได้เป็นครั้งเเรกค่ะ วันนี้ลูกได้ 7 เดือน 15 วัน อื้อหืออออ อยากจะคลานไปเกาะยืนอย่างเดียว ไม่ค่อยสนใจของเล่นเท่าไหร่เลย อยากจะไปๆ ง่วงนอนเเ เเต่ไม่นอน