ธรรมะสายปฏิบัติ ครูบาอาจารย์ วิปัสสนาธุระ เเละ วิปัสสนูกิเลส

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

การอดอาหารมีผลต่อการเข้าถึงธรรมมากน้อยเพียงไหนมีเงื่อนไขอย่างไรบ้างครับ ขอท่านผู้เคยอดอาหารหรือมีประสบการณ์โดยตรงหรือมีประสบการณ์จากครูบาอาจารย์แนะนำด้วยครับขอบพระคุณครับ

-ผมสังเกตุชาวพุทธหลายๆ สำนัก ที่ยึดมั่นในคำสอนของครู บาอาจารย์ของตนเอง -พอเราเอาคำสอนพระพุทธเจ้า หรืออ้างถึงพระพุทธเจ้า รู้สึกว่า "พวกเขาจะทำหน้าเสียๆ" ไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราต่อ -บางสำนัก ก

อยากถามผู้รู้ที่คลุกคลีธรรมะทุกๆท่านว่ามีพระครูบาอาจารย์องค์ไหนบ้างที่เน้นนิยมสอนการพิจารณาธรรมในฐิติภูตังก่อนเกิดอาการปรุงแต่งของจิตและผัสสะครับแบบพิจารณาหรือกำหนดรู้ตอนยังไม่มีเวทนาสังขารวิญญาณตอนที

นอกระบบ หรือ ตามอัธยาศัยคะ เข้าใจตามกันมาตั้งแต่แรกๆคือ ตามอัธยาศัย ครูบาอาจารย์ก็สอนกันมา และเข้าใจไปแบบนั้นแล้วด้วย ส่วนนอกระบบ ก็คือ กศน.เก่า ต่อมา เปเปอร์ต่างๆก็ ดันไปชี้ว่า Home School เป็นแบบ

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าในการภาวนาทั้งสมถะและวิปัสสนาสติและสัมปชัญญะในความเห็นทุกท่านต่างกันอย่างไรแบบไหนถึงเรียกว่าสัมปชัญญะครับสัมปชัญญะช่วยในการละกิเลสขนาดไหนครับ

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านโดยเฉพาะนักปฏิบัติและผู้เชี่ยวชาญพระไตรปิฎกว่าหลักโยนิโสมนสิการสัมพันธ์กับการเจริญสติวิปัสสนายังไงบ้างโดยเฉพาะทั้ง10ข้อการวิปัสสนาต้องใช้โยนิโสช่วยหนุนยังไงบ้างครับ