วันนี้ตอนเย็นไปแวะห้างกับแม่ที่เดอะมอลล์งาม ขับรถไปจอดชั้น1 ห้างนี้ถ้าจำไม่ผิดปกติจะจอดฟรีสองชั่วโมง ขณะกำลังหาที่จอดรถก็มี ผญ คนนึงลักษณะคล้ายทอมกำลังตะโกนเรียก รปภ วัยกลางคน ให้เข็ญรถให้ เราเลยรอเสียบต่อ ถอยเข้าซองสบายๆ
ไม่ถึงชั่วโมงก็ทำธุระเสร็จ เดินมาที่จอดรถ โอ้ว!! รถมาจอดบังด้านหน้าตามระเบียบ แม่เราเห็น ลุงรปภ พอดี รีบตะโกนเรียก ว่าเข็ญรถให้หน่อยค่า
ลุงวิ่งแกมเดินมาเข็ญคันหน้า คันหลังหลบให้ พร้อมกับยืนโบกและกันรถเพื่ออำนวยความสะดวกให้ลูกค้าตามหน้าที่
เรามองหน้าลุงที่หน้าตาไม่ยิ้มแย้ม แต่แลดูอ่อนแรง ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกว่าต้องวิ่งไปเข็ญรถโบกรถทั้งลานก็ต้องเหนื่อยต้องล้าเป็นธรรมดา เลยเปิดกระจกรถส่งตังให้ลุง 20 บาท พร้อมขอบคุณที่ลุงโบกรถให้ .......... หน้าลุง รปภ ตอนนั้นคือ มองเงิน 20 แล้วสตั้นไป 5 วิ ลุงรีบยกมือไหว้พร้อมโค้งเหมือนได้เงินสัก 1000 .....สีหน้าลุงตอนนั้นทำให้เราจำขึ้นใจเลย หลังจากลุงรับเงินไปแล้ว ลุงพูดขอบคุณ พร้อมกับทิ้งท้ายว่า "คันแรกเลยนะเนี่ย"
ขณะขับรถออกมา ทั้งคำพูดและสีหน้าของลุงวนเวียนอยู่ในหัว ความรู้สึกตอนนั้นทั้งสุขใจ ทั้งหดหู่ ไม่รู้ว่าลุงทำงานมานานแค่ไหน เงินเดือนเท่าไหร่ เพิ่งได้ทิปคันแรก เงินไม่มากมายแต่เป็นเหมือนการส่งแรงใจกำลังใจมากกว่า เราทำงานบริการมาหลายที่ เราเข้าใจความรู้สึกของพนักงานเลย ว่ามันเหนื่อยล้าแค่ไหน ต้องเจอทั้งหัวหน้า และลูกค้าบางคนที่งี่เง้า ยิ่งคนอีโก้จ๋ายิ่งหนัก///////// - -"
ที่พูดมาทั้งหมดแค่อยากฝากให้คนที่จอดรถตามห้าง ถ้ามี รปภ มาเอื้อความสะดวกให้คุณ คุณก็ส่งน้ำใจให้เขาหน่อยเถอะนะ อาจจะเป็นน้ำสักขวด ตังที่เหลือจากค่าอาหาร หรือแค่รอยยิ้มพร้อมคำขอบคุณ เราว่าแค่นี้ก็ทำให้ทั้งผู้รับและผู้ให้ก็รู้สึกสุขทั้งสองฝ่ายแล้ว ดูสวยยยเนอะ ^^
ขอแท็กรถยนต์ เพราะ เกี่ยวกับที่จอดรถ
แท็กปัญหาชีวิต เพราะ เราว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตโดยตรงเลย
แท็กศาสนา เพราะศาสนาพุธ สอนให้คนนึกถึงใจเขาใจเรา
แท็กชาญเรือน เพราะห้างเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่แรกๆที่คนคิดถึง
และสุดท้ายแท็กวัยรุ่น เพราะ เพื่อคนในครอบครัวใครทำอาชีพด้านบริการ ลูกๆหลานๆจะได้รับรู้ว่ากว่าผู้ปกครองจะได้เงินแต่ละบาทมันเหนื่อยขนาดไหน
ฝากถึงคนที่จอดรถตามห้าง
ไม่ถึงชั่วโมงก็ทำธุระเสร็จ เดินมาที่จอดรถ โอ้ว!! รถมาจอดบังด้านหน้าตามระเบียบ แม่เราเห็น ลุงรปภ พอดี รีบตะโกนเรียก ว่าเข็ญรถให้หน่อยค่า
ลุงวิ่งแกมเดินมาเข็ญคันหน้า คันหลังหลบให้ พร้อมกับยืนโบกและกันรถเพื่ออำนวยความสะดวกให้ลูกค้าตามหน้าที่
เรามองหน้าลุงที่หน้าตาไม่ยิ้มแย้ม แต่แลดูอ่อนแรง ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกว่าต้องวิ่งไปเข็ญรถโบกรถทั้งลานก็ต้องเหนื่อยต้องล้าเป็นธรรมดา เลยเปิดกระจกรถส่งตังให้ลุง 20 บาท พร้อมขอบคุณที่ลุงโบกรถให้ .......... หน้าลุง รปภ ตอนนั้นคือ มองเงิน 20 แล้วสตั้นไป 5 วิ ลุงรีบยกมือไหว้พร้อมโค้งเหมือนได้เงินสัก 1000 .....สีหน้าลุงตอนนั้นทำให้เราจำขึ้นใจเลย หลังจากลุงรับเงินไปแล้ว ลุงพูดขอบคุณ พร้อมกับทิ้งท้ายว่า "คันแรกเลยนะเนี่ย"
ขณะขับรถออกมา ทั้งคำพูดและสีหน้าของลุงวนเวียนอยู่ในหัว ความรู้สึกตอนนั้นทั้งสุขใจ ทั้งหดหู่ ไม่รู้ว่าลุงทำงานมานานแค่ไหน เงินเดือนเท่าไหร่ เพิ่งได้ทิปคันแรก เงินไม่มากมายแต่เป็นเหมือนการส่งแรงใจกำลังใจมากกว่า เราทำงานบริการมาหลายที่ เราเข้าใจความรู้สึกของพนักงานเลย ว่ามันเหนื่อยล้าแค่ไหน ต้องเจอทั้งหัวหน้า และลูกค้าบางคนที่งี่เง้า ยิ่งคนอีโก้จ๋ายิ่งหนัก///////// - -"
ที่พูดมาทั้งหมดแค่อยากฝากให้คนที่จอดรถตามห้าง ถ้ามี รปภ มาเอื้อความสะดวกให้คุณ คุณก็ส่งน้ำใจให้เขาหน่อยเถอะนะ อาจจะเป็นน้ำสักขวด ตังที่เหลือจากค่าอาหาร หรือแค่รอยยิ้มพร้อมคำขอบคุณ เราว่าแค่นี้ก็ทำให้ทั้งผู้รับและผู้ให้ก็รู้สึกสุขทั้งสองฝ่ายแล้ว ดูสวยยยเนอะ ^^
ขอแท็กรถยนต์ เพราะ เกี่ยวกับที่จอดรถ
แท็กปัญหาชีวิต เพราะ เราว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตโดยตรงเลย
แท็กศาสนา เพราะศาสนาพุธ สอนให้คนนึกถึงใจเขาใจเรา
แท็กชาญเรือน เพราะห้างเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่แรกๆที่คนคิดถึง
และสุดท้ายแท็กวัยรุ่น เพราะ เพื่อคนในครอบครัวใครทำอาชีพด้านบริการ ลูกๆหลานๆจะได้รับรู้ว่ากว่าผู้ปกครองจะได้เงินแต่ละบาทมันเหนื่อยขนาดไหน