คลิปโฆษณาจากเรื่องจริง จขกท.ขออนุญาตแปล ถูกผิดขออภัยนะคะ
ฉากเริ่มจากแม่ลูกกำลังรับประทานอาหารค่ำ จู่ๆ มีตำรวจเคาะประตูและถามเธอว่า ชื่อ ซาง เยาเลียน หรือเปล่า เธอตอบว่าใช่ ตำรวจก็พาหญิงชราที่มีสภาพเปียกปอน ไม่ได้สวมรองเท้าเดินเข้ามา หอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง หญิงชราคนนี้คือแม่เธอนั่นเอง เธอถามแม่ว่ามาทำไม ทั้งที่แม่เธอโทรบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะมาเยี่ยมเมื่อ 3 วันก่อน แม่ตอบว่า ก็แม่มาหาลูกไง ก่อนที่เธอพาแม่เธอเข้าบ้าน
หญิงชรามองเด็กน้อยแลพูดอย่างอ่อนโยนว่า โตเร็วขึ้นเยอะเลย หากแต่หนูน้อยกลับมองหญิงชราอย่างหวาดกลัว หญิงชรานำผักและไก่ที่เธอเลี้ยงและปลูกเองจากบ้านมาเป็นของฝาก เพื่อหวังจะนำมาทำอาหารร่วมกับประทานด้วยกัน 3 คน เด็กน้อยแอบดูแม่และยายทำอาหาร อย่างทุลักทุเล แต่เมื่อทำเสร็จหนูน้อยกลับไม่กล้ากินเนื้อไก่ที่วางไว้อยู่ตรงหน้า เพราะหนูน้อยกลัวที่ยายเชือดไก่ ซึ่งเธอไม่เคยเห็น แม่จึงเปลี่ยนเป็นซุปปลาที่ยายตั่งใจทำ หากแต่เมื่อได้กินไม่นาน ก้างปลาก็ติดคอ สายตาของลูกสาวมองแม่เธออย่างตำหนิ
ครึ่งเดือนต่อมา ลูกสาวมาเยี่ยมหญิงชราที่บ้าน เธอเห็นแม่กำลังกินมันโถวภายในบ้านที่มืดเพียงลำพัง หลังจากที่เธอเรียกแม่ อากัปกิริยาหญิงชราดูแปลกไป ทำให้เธอรู้ว่าแม่มีสายตาผิดปรกติโดยที่เธอไม่เคยรู้เลย เธอบอกว่าทำไมไม่ไปรักษา แม่ตอบว่าแม่เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่อยากให้ลูกกังวล และเก็บเงินไว้เพื่อมาหาลูก
(ภาพย้อนตอนหญิงชราเดินทาง)
เป็นครั้งแรกที่แม่เดินทางไปหาลูกสาวที่อยู่เมืองหลวงเพียงลำพัง
เธอไม่รู้หรอกว่าระยะทางกว่าจะถึงถนนยาวไกลแค่ไหน แต่เธอก็เดินต่อไป เพราะลูกของเธออยู่ที่นั่น
ต้องข้ามเขา 2 ลูก ข้ามลำธาร ต้องเดินเท้าอีก 28 กิโลกว่าจะถึงถนนใหญ่
ต้องต่อคิวซื้อตั๋วรถถึง 3 ครั้งกว่าจะได้ ต้องนั่งรถนานถึง 36 ชั่วโมง
เธอไม่รู้อะไรสักอย่างในเมืองหลวงแห่งนี้ นอกจากชื่อลูกสาว
แต่เธอก็พยายาม เพราะลูกอยู่ที่นี่
คืนที่ฝนตกพร่ำ ตำรวจพบหญิงชรานั่งอยู่เพียงลำพัง....
ภาพลูกย้อนนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำกับแม่
เธอไม่พอใจที่แม่มาหาเธอในสภาพเปียกปอน ไม่สวมรองเท้า ช่างดูเซอะซะน่าอาย บ้านนอกสิ้นดี
เธอไม่พอใจที่แม่ยุ่งกับครัวของเธอเวลาทำอาหาร มันทำให้ครัวของเธอรกสกปรก เพราะความซุ่มซ่ามของแม่
คำถามที่ทำไมแม่ต้องทำแบบนี้ คำตอบมันอยู่ตรงหน้า!!
อะไรที่แม่ทำให้ซาง เยาเลียนพอใจมันมีความหมายสำหรับแม่ตั้งแต่ลูกยังเล็ก แม่ยอมทุ่มเททุกอย่าง
ไม่มีอะไรในโลกที่แม่ปลาบปลื้มไปกว่านี้แล้ว......
ลิงค์คลิป....
https://www.facebook.com/photo.php?v=806523132801692
ปล. คลิปไม่สามารถอัพเป็น youtube ได้ หากใครสามารถทำได้ รบกวนอัพให้หน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
เสียเวลาเพียง 4 นาทีกับโฆษณาจากชีวิตจริงเกี่ยวกับแม่
ฉากเริ่มจากแม่ลูกกำลังรับประทานอาหารค่ำ จู่ๆ มีตำรวจเคาะประตูและถามเธอว่า ชื่อ ซาง เยาเลียน หรือเปล่า เธอตอบว่าใช่ ตำรวจก็พาหญิงชราที่มีสภาพเปียกปอน ไม่ได้สวมรองเท้าเดินเข้ามา หอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง หญิงชราคนนี้คือแม่เธอนั่นเอง เธอถามแม่ว่ามาทำไม ทั้งที่แม่เธอโทรบอกล่วงหน้าแล้วว่าจะมาเยี่ยมเมื่อ 3 วันก่อน แม่ตอบว่า ก็แม่มาหาลูกไง ก่อนที่เธอพาแม่เธอเข้าบ้าน
หญิงชรามองเด็กน้อยแลพูดอย่างอ่อนโยนว่า โตเร็วขึ้นเยอะเลย หากแต่หนูน้อยกลับมองหญิงชราอย่างหวาดกลัว หญิงชรานำผักและไก่ที่เธอเลี้ยงและปลูกเองจากบ้านมาเป็นของฝาก เพื่อหวังจะนำมาทำอาหารร่วมกับประทานด้วยกัน 3 คน เด็กน้อยแอบดูแม่และยายทำอาหาร อย่างทุลักทุเล แต่เมื่อทำเสร็จหนูน้อยกลับไม่กล้ากินเนื้อไก่ที่วางไว้อยู่ตรงหน้า เพราะหนูน้อยกลัวที่ยายเชือดไก่ ซึ่งเธอไม่เคยเห็น แม่จึงเปลี่ยนเป็นซุปปลาที่ยายตั่งใจทำ หากแต่เมื่อได้กินไม่นาน ก้างปลาก็ติดคอ สายตาของลูกสาวมองแม่เธออย่างตำหนิ
ครึ่งเดือนต่อมา ลูกสาวมาเยี่ยมหญิงชราที่บ้าน เธอเห็นแม่กำลังกินมันโถวภายในบ้านที่มืดเพียงลำพัง หลังจากที่เธอเรียกแม่ อากัปกิริยาหญิงชราดูแปลกไป ทำให้เธอรู้ว่าแม่มีสายตาผิดปรกติโดยที่เธอไม่เคยรู้เลย เธอบอกว่าทำไมไม่ไปรักษา แม่ตอบว่าแม่เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่อยากให้ลูกกังวล และเก็บเงินไว้เพื่อมาหาลูก
(ภาพย้อนตอนหญิงชราเดินทาง)
เป็นครั้งแรกที่แม่เดินทางไปหาลูกสาวที่อยู่เมืองหลวงเพียงลำพัง
เธอไม่รู้หรอกว่าระยะทางกว่าจะถึงถนนยาวไกลแค่ไหน แต่เธอก็เดินต่อไป เพราะลูกของเธออยู่ที่นั่น
ต้องข้ามเขา 2 ลูก ข้ามลำธาร ต้องเดินเท้าอีก 28 กิโลกว่าจะถึงถนนใหญ่
ต้องต่อคิวซื้อตั๋วรถถึง 3 ครั้งกว่าจะได้ ต้องนั่งรถนานถึง 36 ชั่วโมง
เธอไม่รู้อะไรสักอย่างในเมืองหลวงแห่งนี้ นอกจากชื่อลูกสาว
แต่เธอก็พยายาม เพราะลูกอยู่ที่นี่
คืนที่ฝนตกพร่ำ ตำรวจพบหญิงชรานั่งอยู่เพียงลำพัง....
ภาพลูกย้อนนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำกับแม่
เธอไม่พอใจที่แม่มาหาเธอในสภาพเปียกปอน ไม่สวมรองเท้า ช่างดูเซอะซะน่าอาย บ้านนอกสิ้นดี
เธอไม่พอใจที่แม่ยุ่งกับครัวของเธอเวลาทำอาหาร มันทำให้ครัวของเธอรกสกปรก เพราะความซุ่มซ่ามของแม่
คำถามที่ทำไมแม่ต้องทำแบบนี้ คำตอบมันอยู่ตรงหน้า!!
อะไรที่แม่ทำให้ซาง เยาเลียนพอใจมันมีความหมายสำหรับแม่ตั้งแต่ลูกยังเล็ก แม่ยอมทุ่มเททุกอย่าง
ไม่มีอะไรในโลกที่แม่ปลาบปลื้มไปกว่านี้แล้ว......
ลิงค์คลิป....
https://www.facebook.com/photo.php?v=806523132801692
ปล. คลิปไม่สามารถอัพเป็น youtube ได้ หากใครสามารถทำได้ รบกวนอัพให้หน่อยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ