เราเล่นส่องๆมองๆ เว็บนี้มานานละคะ ตอนนี้เรามีปัญหาคะ อย่างแรงด้วย เราชื่อใบเตยคะ เข้าเรื่องเลยนะคะ เรามีเพื่อนผช.คนนึงคะ เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาลคะ ตอนนี้เราอายุ18แล้วคะ (เด็กๆใสๆ55) เรากับเพื่อนคนนี้ไม่เคยห่างกันคะ แต่ตอนม.ต้น เพื่อนเราต้องไปย้ายไปอยู่เชียงใหม่คะ ตัวเราก็อยี่ที่พิษณุโลกคะ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เพื่อนเรากลับพิษณุโลกทุกเดือนเพราะต้องมาหาหมอ เวลากลับมา เพื่อนเราก็จะมารับเราไปทานข้าว ดูหนัง ไปเที่ยวตามวัยรุ่น ทุกอย่างเหมือนเดิมคะ
จนกระทั่ง ม.ปลายเพื่อนต้องไปย้ายไปเรียนนานาชาติที่กรุงเทพคะ (ฐานะเพื่อนเราค่อนข้างรวย) เรารู้สึกแปลกๆคะเหมือนเพื่อนเริ่มเปลี่ยน แต่ก็ไม่แปลกมากเท่าไหร่ คิดว่า เพื่อนคงมาสาวๆเข้ามา หรือ มีเพื่อนใหม่ๆเยอะแยะ ต่างคนก็เริ่มโต
แต่นับวันยิ่งเปลี่ยนคะ ไม่มาหาไม่ไลน์หา จากปกติที่คุยกันทุกวัน จากที่กลับพิษณุโลกทุกเดือน ตอนนี้นี่หายเลย ไม่มีเลย - -
จนมารู้ทีหลังว่าเพื่อนมีแฟนคะ เราก็โอเคนะ เพื่อนชอบเราก็ชอบ แฟนเพื่อนก็เป้นรุ่นพี่เราเองละ (เป็นดาวของโรงเรียนด้วยนะ )
จนเมื่อปีที่แล้ว เราถูกรถชน อาการแย่ๆหน่อย เราอยากเจอเพื่อนเรามาก ขอร้องอ้อนว้อนป๋าๆม๊าให้บอกให้เพื่อนเรามาหาที
เพื่อนเราก็ขึ้นเครื่องกลับมาคืนนั้นเลยคะ ใจเรานี่ค่ดอยากออกจากโรงบาลเลยแบบ อยากไปเที่ยวไปกินข้าวกับเพื่อน (ถึงแม้ว่าจะพาแฟนมาด้วยก็เหอะ)
พอเราออกจากโรงบาล ป๋าเราต้องบินไปดูงานที่มาเก๊า ป๋าเลยชวนเราไปด้วย แล้วให้เราชวนเพื่อนคนนี้ไปด้วย ครอบครัวเราค่อนข้างสนิทกันคะ เลยไม่แปลกที่จะไปเที่ยวด้วยกัน เราเที่ยวด้วยกันอย่างมีความสุข เรามีความสุขอะ คิดถึงตอนนั้นจัง เราไปเมื่อตุลาปีที่แล้วคะ
แต่พอกลับมา บรรยากาศเดิมๆเริ่มมา เพื่อนหาย ไม่ติดต่อมาอีกละ เราก็งงว่ามันจะไม่กลับมาพิษณุโลกเลยหรอ แฟนเธอก็อยู่นี้นี่
จนเรามารู้ทีหลังว่า เพื่อนเรากลับมาทุกอาทิตคะ แต่แค่ไม่ติดต่อเราแค่นั้นเอง เศร้าจัง

เราก็นอยๆนะ ช่วงเปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมาเลยหนีไปอยู่โคเรีย (เราออกแนวบ้าเกาหลีนิดหน่อย )
แต่ก็ไม่มีการติดต่อของเพื่อนอยู่ได้ แง้
ตอนนี้ 5-6เดือนที่ไม่ได้คุยกัน เดือนแรกๆ ก็ไม่เคยเท่าไหร่หรอก พอหลังๆเริ่มแบบ เห้อ
เราฝันถึงเพื่อนเราทุกคืน ฝันมาเป็นเดือนๆ เราอยากคุยนะอยากเจอด้วย แต่กลัวเสียฟอร์ม5555 เลยไม่ติดต่อไปก่อน
เราไม่อยากฝันถึงเพื่อนแบบนี้อีกแล้ว ร้องไห้ทุกคืน
เราคิดถึงคะ แบบสับสน เรารักมันแบบไหนแน่วะสรุป ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เหมือนพึ่งรู้ตัวว่ามันสำคัญกับความรู้สึกเรามากเกินไปละ
เราควรทำยังไงนะ เราทรมานนะจริงๆ ความรู้สึกไม่แน่นอนเลย
เราบอกความรู้สึกไปดีไหม หรือจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
ขอบคุณนะคะที่อ่านมาจนจบ เรางงๆอึนๆ สับสนจัง
เคยเป็นไหมคะ ความรู้สึกแบบนี้
จนกระทั่ง ม.ปลายเพื่อนต้องไปย้ายไปเรียนนานาชาติที่กรุงเทพคะ (ฐานะเพื่อนเราค่อนข้างรวย) เรารู้สึกแปลกๆคะเหมือนเพื่อนเริ่มเปลี่ยน แต่ก็ไม่แปลกมากเท่าไหร่ คิดว่า เพื่อนคงมาสาวๆเข้ามา หรือ มีเพื่อนใหม่ๆเยอะแยะ ต่างคนก็เริ่มโต
แต่นับวันยิ่งเปลี่ยนคะ ไม่มาหาไม่ไลน์หา จากปกติที่คุยกันทุกวัน จากที่กลับพิษณุโลกทุกเดือน ตอนนี้นี่หายเลย ไม่มีเลย - -
จนมารู้ทีหลังว่าเพื่อนมีแฟนคะ เราก็โอเคนะ เพื่อนชอบเราก็ชอบ แฟนเพื่อนก็เป้นรุ่นพี่เราเองละ (เป็นดาวของโรงเรียนด้วยนะ )
จนเมื่อปีที่แล้ว เราถูกรถชน อาการแย่ๆหน่อย เราอยากเจอเพื่อนเรามาก ขอร้องอ้อนว้อนป๋าๆม๊าให้บอกให้เพื่อนเรามาหาที
เพื่อนเราก็ขึ้นเครื่องกลับมาคืนนั้นเลยคะ ใจเรานี่ค่ดอยากออกจากโรงบาลเลยแบบ อยากไปเที่ยวไปกินข้าวกับเพื่อน (ถึงแม้ว่าจะพาแฟนมาด้วยก็เหอะ)
พอเราออกจากโรงบาล ป๋าเราต้องบินไปดูงานที่มาเก๊า ป๋าเลยชวนเราไปด้วย แล้วให้เราชวนเพื่อนคนนี้ไปด้วย ครอบครัวเราค่อนข้างสนิทกันคะ เลยไม่แปลกที่จะไปเที่ยวด้วยกัน เราเที่ยวด้วยกันอย่างมีความสุข เรามีความสุขอะ คิดถึงตอนนั้นจัง เราไปเมื่อตุลาปีที่แล้วคะ
แต่พอกลับมา บรรยากาศเดิมๆเริ่มมา เพื่อนหาย ไม่ติดต่อมาอีกละ เราก็งงว่ามันจะไม่กลับมาพิษณุโลกเลยหรอ แฟนเธอก็อยู่นี้นี่
จนเรามารู้ทีหลังว่า เพื่อนเรากลับมาทุกอาทิตคะ แต่แค่ไม่ติดต่อเราแค่นั้นเอง เศร้าจัง
เราก็นอยๆนะ ช่วงเปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมาเลยหนีไปอยู่โคเรีย (เราออกแนวบ้าเกาหลีนิดหน่อย )
แต่ก็ไม่มีการติดต่อของเพื่อนอยู่ได้ แง้
ตอนนี้ 5-6เดือนที่ไม่ได้คุยกัน เดือนแรกๆ ก็ไม่เคยเท่าไหร่หรอก พอหลังๆเริ่มแบบ เห้อ
เราฝันถึงเพื่อนเราทุกคืน ฝันมาเป็นเดือนๆ เราอยากคุยนะอยากเจอด้วย แต่กลัวเสียฟอร์ม5555 เลยไม่ติดต่อไปก่อน
เราไม่อยากฝันถึงเพื่อนแบบนี้อีกแล้ว ร้องไห้ทุกคืน
เราคิดถึงคะ แบบสับสน เรารักมันแบบไหนแน่วะสรุป ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เหมือนพึ่งรู้ตัวว่ามันสำคัญกับความรู้สึกเรามากเกินไปละ
เราควรทำยังไงนะ เราทรมานนะจริงๆ ความรู้สึกไม่แน่นอนเลย
เราบอกความรู้สึกไปดีไหม หรือจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
ขอบคุณนะคะที่อ่านมาจนจบ เรางงๆอึนๆ สับสนจัง