กำลังนั่งดู “หัวใจเถื่อน” ย้อนหลังคลิปนี้ “อมาวสี” นี่ดูแล้วท่าจะเก่งไม่แพ้ “ไอ้เข็มสลาตัน” เลยนะครับ
ฉากนายหญิงอ้อหนีออกมาจากบ้านนี่อย่างเท่ ทำเหมือนเก้ ๆ กัง ๆ แต่ท่าทางทะมัดทะแมงใช้ได้เลย
แถมขี่ม้าเก่งด้วย โปรดักชั่นก็สวยมาก ชอบมุมกล้องสูง ๆ กับซาวด์ที่ลุ้นระทึกดี มีใครรู้บ้างครับว่ามา
จากไหน (จำได้ว่าละคร “วันนี้ที่รอคอย” ก็เคยใช้เหมือนกัน)
พอเริ่มหลงป่าแล้วรู้สึกว่า ส่วนที่เคยขาดหายไปในครึ่งแรก มาถูกเติมเต็มด้วยฉากน่ารักน่าเอ็นดูของคู่
พี่ภาคย์กับน้องอ้อที่คอยต่อปากต่อคำกันตลอด ดูแล้วยิ้มตามครับ ชอบที่จับนางเอกมาเปลือยหน้าแล้ว
ให้พระเอกเปลือยอก ดูแล้วได้อารมณ์ถึงเนื้อถึงตัวกันดี ยิ่งตอนอยู่ด้วยกันในบ้านกลางป่าที่มีแสงไฟจาก
ตะเกียงยิ่งดูโรแมนติก แต่บทจะซึ้งก็ยังมีมุขแทรกเข้ามาให้พระนางเถียงกันตลอด ชอบจังหวะตรงนี้ครับ
..พออมาวสีเปลี่ยนเรื่องคุยจนหลับ ภาพก็จับจากมุมสูง ราชค่อย ๆ บรรจงอุ้มอมาวสีไปนอน เพลงช้าเริ่ม
คลอมาอย่างถูกจังหวะ เขาจ้องมองเธอนิ่ง นัยน์ตาเป็นประกาย ค่อย ๆ เอนตัวลงนอนข้างเธอ แล้วเอื้อม
มือมาจบมือของเธอไว้.. ดูแล้วฟินเบา ๆ
ส่วนคาแรกเตอร์ยัยน้องอ้อ (เรียกให้ดูน่ารำคาญแบบนางเอกเกาหลี) ที่หลุดโวยวายกลายเป็นคนพูดเยอะ
นี่ผมไม่แปลกใจเท่าไหร่นะ จะว่าไงดีล่ะ คือผมคิดว่าเหตุการณ์และสภาพแวดล้อมมันสามารถพาเราไปได้
ขนาดนั้นเหมือนกัน และคาแรคเตอร์มันไม่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละขั้วเสียทีเดียว เป็นแบบนี้มันสมน้ำสมเนื้อ
กับนายราชดีด้วย หรือบางทียัยน้องอ้ออาจกำลังแสดงละครให้ดูสมจริงว่าเป็นนายหญิงที่สติไม่ดีก็ได้มั้ง...
สุดท้ายนี้ขอฝากกำลังใจไปถึงคุณตั้ว ศรัณยู และทีมงานค่ายสามัญการละครด้วยครับ
ผมชอบละครเรื่องนี้นะ ไม่ได้รู้สึกว่ามันอินดี้หรือเข้าใจยากเลย เพราะผมกำลังดูละครสไตล์คุณตั้วกำกับ
และเชื่อว่าในโอกาสหนึ่ง คุณตั้วจะหาจุดพอดีระหว่าง แฟนละครช่อง 7HD กับค่ายสามัญการละครได้
..ผมคงจะหลงรักค่ายคุณเข้าแล้ว เลยทำให้มองข้ามจุดเล็ก ๆ ที่หลายคนบ่นไป แล้วสนใจเฉพาะสารที่
ตัวเองรับรู้และจับต้องได้ ก็หวังว่าค่ายสามัญการละครจะไม่หยุดพัฒนา สร้างสรรค์ละครคุณภาพมาให้
เราชมกันอีกหลาย ๆ แนวครับ
ปล. ละครเรื่องนี้เหมาะแก่การดูย้อนหลังนะครับ เหมือนเป็นอะไรที่ต้องค่อย ๆ เสพ ถ้าดูทางทีวีและทำ
อย่างอื่นไปด้วยจะไม่เต็มอิ่มเท่าดูย้อนหลังแบบนี้ บางตอนดูทางทีวีแล้วต้องมาเก็บภาพย้อนหลังอีกที
มีใครเป็นเหมือนกันไหมครับ
ละครจะมาแล้ว คืนนี้มาติดตามกันต่อครับ
ชอบหัวใจเถื่อน Ep.10
ฉากนายหญิงอ้อหนีออกมาจากบ้านนี่อย่างเท่ ทำเหมือนเก้ ๆ กัง ๆ แต่ท่าทางทะมัดทะแมงใช้ได้เลย
แถมขี่ม้าเก่งด้วย โปรดักชั่นก็สวยมาก ชอบมุมกล้องสูง ๆ กับซาวด์ที่ลุ้นระทึกดี มีใครรู้บ้างครับว่ามา
จากไหน (จำได้ว่าละคร “วันนี้ที่รอคอย” ก็เคยใช้เหมือนกัน)
พอเริ่มหลงป่าแล้วรู้สึกว่า ส่วนที่เคยขาดหายไปในครึ่งแรก มาถูกเติมเต็มด้วยฉากน่ารักน่าเอ็นดูของคู่
พี่ภาคย์กับน้องอ้อที่คอยต่อปากต่อคำกันตลอด ดูแล้วยิ้มตามครับ ชอบที่จับนางเอกมาเปลือยหน้าแล้ว
ให้พระเอกเปลือยอก ดูแล้วได้อารมณ์ถึงเนื้อถึงตัวกันดี ยิ่งตอนอยู่ด้วยกันในบ้านกลางป่าที่มีแสงไฟจาก
ตะเกียงยิ่งดูโรแมนติก แต่บทจะซึ้งก็ยังมีมุขแทรกเข้ามาให้พระนางเถียงกันตลอด ชอบจังหวะตรงนี้ครับ
..พออมาวสีเปลี่ยนเรื่องคุยจนหลับ ภาพก็จับจากมุมสูง ราชค่อย ๆ บรรจงอุ้มอมาวสีไปนอน เพลงช้าเริ่ม
คลอมาอย่างถูกจังหวะ เขาจ้องมองเธอนิ่ง นัยน์ตาเป็นประกาย ค่อย ๆ เอนตัวลงนอนข้างเธอ แล้วเอื้อม
มือมาจบมือของเธอไว้.. ดูแล้วฟินเบา ๆ
ส่วนคาแรกเตอร์ยัยน้องอ้อ (เรียกให้ดูน่ารำคาญแบบนางเอกเกาหลี) ที่หลุดโวยวายกลายเป็นคนพูดเยอะ
นี่ผมไม่แปลกใจเท่าไหร่นะ จะว่าไงดีล่ะ คือผมคิดว่าเหตุการณ์และสภาพแวดล้อมมันสามารถพาเราไปได้
ขนาดนั้นเหมือนกัน และคาแรคเตอร์มันไม่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละขั้วเสียทีเดียว เป็นแบบนี้มันสมน้ำสมเนื้อ
กับนายราชดีด้วย หรือบางทียัยน้องอ้ออาจกำลังแสดงละครให้ดูสมจริงว่าเป็นนายหญิงที่สติไม่ดีก็ได้มั้ง...
สุดท้ายนี้ขอฝากกำลังใจไปถึงคุณตั้ว ศรัณยู และทีมงานค่ายสามัญการละครด้วยครับ
ผมชอบละครเรื่องนี้นะ ไม่ได้รู้สึกว่ามันอินดี้หรือเข้าใจยากเลย เพราะผมกำลังดูละครสไตล์คุณตั้วกำกับ
และเชื่อว่าในโอกาสหนึ่ง คุณตั้วจะหาจุดพอดีระหว่าง แฟนละครช่อง 7HD กับค่ายสามัญการละครได้
..ผมคงจะหลงรักค่ายคุณเข้าแล้ว เลยทำให้มองข้ามจุดเล็ก ๆ ที่หลายคนบ่นไป แล้วสนใจเฉพาะสารที่
ตัวเองรับรู้และจับต้องได้ ก็หวังว่าค่ายสามัญการละครจะไม่หยุดพัฒนา สร้างสรรค์ละครคุณภาพมาให้
เราชมกันอีกหลาย ๆ แนวครับ
ปล. ละครเรื่องนี้เหมาะแก่การดูย้อนหลังนะครับ เหมือนเป็นอะไรที่ต้องค่อย ๆ เสพ ถ้าดูทางทีวีและทำ
อย่างอื่นไปด้วยจะไม่เต็มอิ่มเท่าดูย้อนหลังแบบนี้ บางตอนดูทางทีวีแล้วต้องมาเก็บภาพย้อนหลังอีกที
มีใครเป็นเหมือนกันไหมครับ
ละครจะมาแล้ว คืนนี้มาติดตามกันต่อครับ