สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู่แรก เคยอ่านแต่ของคนอื่นๆ วันนี้ขอพื้นที่แบ่งปันประสบการณ์ความรักนะคะ
ที่จริงพิมพ์เกือบเสร็จแล้ว แต่จู่ๆมันวาบหายไป..เลยต้องมานั่งพิมพ์ใหม่
คือ..เป็นเ็ด็กต่างจังหวัดค่ะ มาเรียนมหาวิทยาลัย เช่าหออยู่ ขณะนี้ก็ขึ้นปีที่3แล้วค่ะ เรากับแฟนคบกันมา ก็จะเข้าสู่ปีที่2แล้ว เดือนกันยายน57นี้ ก็2ปีพอดีค่ะ..ก่อนหน้านั้นแฟนเราเขาก็มีแฟนมาแล้วเขาคบกันได้ประมาณ3-4ปี เนี่ยแหละค่ะ
ก่อนหน้าที่เราจะมาเจอกับแฟน แฟนเราเขามีแฟนอยู่แล้วซึ่งเราเองไม่รู้ค่ะว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เขาได้ขอเบอร์โทรของเราไปเราก็ให้ไปค่ะ เห็นว่าเป็นเพื่อนของเพื่อนและเพื่อนก็เชียร์ เราก็ให้เบอร์ไป แฟนก็โทรมาคุยด้วยตลอดคือมาจีบนั่นแหละ ยอมรับว่ารู้สึกดีมากรู้สึกรักเลยก็ว่าได้ ส่วนหนึ่งที่ชอบเขาเพราะว่าช่วงนั้นเขาทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย คือทำงานเช้าเลิกงานเย็นเสร็จก็ต้องไปเรียนต่อ เราว่าเขาเก่งมีความรับผิดชอบดีค่ะ คือถ้าเราจะรักเรารักเลย ถ้าไม่รักก็คือไม่รักเเละเราก็เป็นคนรักคนยากมาก กับคนนี้ก็เป็นแฟนคนที่2ค่ะ เราก็ยังไม่ค่อยแน่ใจในตัวเขาแต่ตอนนั้นรักแฟนเข้าไปแล้ว เลยลองหา fecebook ของเขาดู ก็เลยเจอและก็ได้รู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว ซึ่งเราเสียใจมาก พอแฟนโทรมาเราก็ถามว่ามีแฟนอยู่แล้วมาขอเบอร์ทำไม เราไม่ควรมาคุยกันแบบนี้ เราเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ หลังจากนั้นเราก็เลิกคุยเลยค่ะ เสียใจเกลียดตัวเองที่ไม่รอบคอบ สงสารแฟนเก่าเขาด้วย ... หลังจากนั้นเขาก็โทรมาหาบอกว่าเขาเลิกกับแฟนเขาแล้ว เราก็ถามแฟนว่า ทำไมทำแบบนี้ แฟนบอกว่า ที่จริงก็อยากเลิกตั้งนานแล้ว เพราะครอบครัวแฟนไม่ชอบแฟนเก่า แล้วแฟนเก่าเขาก็เข้ากับเพื่อนๆเขาไม่ค่อยจะได้ .. เราก็ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้นแฟนก็ขอคบกับเราเขาไม่ยอมไปไหนเลย เราก็คิดอยู่ในใจว่าหากเราคบกัน แฟนเก่าเขาต้องหาว่าเราไปแย่งของๆเขามาแน่ๆ ซึ่งมันก็จริง แฟนเก่าเขาเกลียดเรามาก เราก็เข้าใจ ตอนนั้นเราก็คิดอยู่เหมือนกันว่าหากนานไปเขากล้าเลิกกับคนที่เขาคบมาเป็นปีๆเพื่อมาคบเรา แล้วทำไมเขาจะไม่กล้าเลิกกับเราเพื่อไปคบกับคนอื่น..เราก็ได้แต่คิด ตอนนั้นก็สับสน แต่ก็ตกลงคบกันค่ะ .. ช่วงที่คบกันมีความสุขมากค่ะ เราก็ได้ไปอยู่บ้านแฟนค่ะ อยู่ด้วยกันเลยเราก็จะซักผ้ารีดผ้าให้แฟนดูแลแฟนในเกือบทุกๆเรื่อง แต่ก็มีบ้างที่เรานอนที่หอ ซึ่งเราเป็นเด็กต่างจังหวัดก็เช่าหออยู่ แต่ส่วนมากก็จะมาบ้านแฟนซะส่วนใหญ่ ถึงจะมีเรื่องร้ายๆเข้ามาเราก็จับมือก้าวผ่านมันไปด้วยกัน .. ก็มีบ้างที่เราทะเลาะกันเวลาแฟนไปไหนมาไหนเราก็จะถามตลอด คือเราเป็นห่วงเขา แต่เขาก็หาว่าเราขี้หึงเกินไป เขาคงอึดอัดเราก็พยายามปรับตัว แต่ก็เข้าทางเดิม ทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ .. อีกอย่างเราเป็นคนที่ทำอะไรได้ด้วยตัวเอง คือในความคิดเราเราไม่ค่อยอยากรบกวนเขามากอะไรที่ทำได้ก็ทำ แต่อะไรที่ทำไม่ได้เราก็จะพึ่งแฟนปรึกษาแฟนค่ะ ซึ่งต่างจากแฟนเก่าของเขาคือ แฟนเก่าจะยอมเขาตามเขาทุกอย่าง เขาจะเป็นผู้นำในทุกๆเรื่องซึ่งแฟนเราชอบแบบนั้น ..ค่ะ..ช่วงเดือนมิถุนายน 2557 แฟนเราได้มีโอกาสคุยไลน์กับแฟนเก่าซึ่งเราเห็นว่าเขาเป็นเพื่อนกันในไลน์ แต่ไม่เห็นบทสนทนา เราก็ถามเขาว่าคุยอะไรกันบ้าง เขาก็บอกว่า ก็ปกติ สบายดีไหม เรียนใกล้จบรึยัง แล้วแฟนเก่าเขาก็บอกมาว่าก็มีคนคุยบ้าง แฟนเราก็เล่าให้แฟนเก่าฟังด้วยว่าทะเลากับเราบ่อยเรื่องขี้หึง แฟนเราก็ยกตัวอย่างให้ฟัง แฟนเก่าก็บอกว่า เรื่องแค่นี้เอง (สงสัยทำคะแนน) ค่ะ ..เราก็เลยบอกว่าอยากคุยไหม อยากกลับไปคบไหม เราคุยกันได้นะหากคุณอยากไปถ้ามันคือความสุขของคุณ แฟนก็บอกว่า ไม่...
หลังจากนั้นเราไม่รู้ว่าเขาโทรคุยกันบ้างหรือเปล่าเพราะช่วงต้นเืดือนสิงหาที่ผ่านมามีเบอร์แปลกโทรเข้ามาหาแฟน เราก็ถามว่านี่เบอร์ใคร เบอร์เพื่อนคุณหรือเปล่า เขาก็เงียบไป ..แฟนเลยบอกว่าเีดี๋ยวบอก เราก็ใจไม่ีดีเลย เขาก็บอกมาว่าเป็นเบอร์เเฟนเก่า เราก็หลุดไปว่า คุยกันบ่อยล่ะสิ แฟนเราบอกว่าไม่บ่อยโทรมาก็รับไม่เคยโทรไป .. เรารู้สึกเจ็บปวดยังไงไม่รู้ค่ะ เราเลยถามเขาไปว่าอยากคุยไหม อยากกลับไปไหม แฟนเราก็เงียบ..เราก็ร้องไห้เลย เขาบอกเราจะร้องไห้ทำไม...เรายังไม่ได้เคลียร์กันเลยค่ะ เราก็พยายามลืมๆมันไปไม่อยากจะทะเลาะกันไม่อยากจะบาดหมาง ซึ่งเรากับแฟนก็ยังคุยกันมาดีดี ไม่ได้ทะเลาะไรกัน..หลังจากนั้น แฟนเก่าก็โทรเข้ามาอีกเราเลยขอรับ ดูเหมือนเเฟนเราไม่อยากจะให้เรารับค่ะ เรารับ ก็พูดสายไปว่า สวัสดีค่ะ...ได้ยินว่าแฟนเก่าพูดมาว่า สงสัยโทรผิด เขาก็วางสายจากเราไป...เราบอกโทรไปใหม่ได้ไหม ..แฟนเราก็บอกว่าเราชอบหาเรื่อง เราเยอะ ..มาว่าเราแบบนี้เราก็น้อยใจนะ เสียใจมาก ร้องไห้เลย...หลังจากนั้นมา คืนหนึ่งแฟนเพิ่งกลับมาจากสังสรรค์กับเพื่อนเขาถึงบ้านประมาณตี2กว่าเราก็หลับไปแล้ว เลยตื่นมา หากเป็นเมื่อก่อนเราอาจจะทะเลาะกัน แต่มาวันนี้เราก็คุยกับเขาดีดี คือเราพยายามใจเย็นๆมาตลอด ถามเขาว่าไปไหนมา กินข้าวมารึยัง แฟนเขาก็บอกว่าไปกินกับเพื่ิอนมาที่เดิม .. เหมือนเขามีอะไรในใจค่ะ เราเลยถามแฟนออกไปว่า มีอะไรหรือเปล่า เราคุยกันได้นะ..เขาก็เลยถามเราว่า เบื่อเขาไหม เราตอบไปว่า ไม่เบื่อเลย เขาบอกว่า แต่เราเข้ากันไม่ได้ เขาบอกอยากกลับไปคบกับแฟนเก่า เขาบอกแฟนเก่าเขาเข้าใจเขาไ้ด้มากกว่าเรา แฟนเก่าตามเขาทุกอย่าง คบกันมาก็นานกว่าเรา เขาบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่านี้ เขาพูดมาประมาณนี้ ถึงตอนนี้เราเจ็บปวดมากตัวสั่นร้องไห้เลย เราบอกขอโทษเขาที่เราไม่พอดีสำหรับเขา เราพยายาม เราบอกว่ามันติดตรงที่ไม่แน่ใจว่าแฟนเก่าจะรับคุณได้หรือเปล่าใช่ไหม??เขาก็พยักหน้า เราก็บอกเขาไปว่า แฟนเก่าคุณดูท่าทางจะรักคุณมากเขาคงรอคุณอยู่...แต่เราก็กลั้นใจไม่ไหวจริงๆมันเจ็บปวดทรมานมาก เราบอกเขาไปว่า อย่าไปรักใครเลยได้ไหม อย่าเลือกใครเลย อย่าทิ้งเราไปนะ เรารักคุณมากเราไม่เคยเผื่อใจรักใครเลย เราไม่ต้องการคนดีเราต้องการแค่คุณ...สารพัดที่นึกได้เราพร่ำเพ้อพูดออกไป..แฟนเลยบอกให้เราหยุดพูดหยุดร้องไห้..นอนหลับเสยที แล้วเขาก็กอดเรา แต่ก็เงียบตามเขาไปกลัวจะทะเลาะกันมากกว่านี้ เขาหลับไปเลยอาจเพราะเมาด้วย แต่เราไม่หลับเลยยันเช้า ..นึกคิดทบทวน มันคงเป็นจิตใต้สำนึกความต้องการของเขา...ตื่นเช้าขึ้นมาเราก็พูดกับเขาอีกว่า ขอโอกาสได้รักคุณอีกครั้งได้ไหม..เขาก็บอกว่าเขาจะไม่ไปไหนแล้ว ใจกับตัวของเขาอยู่กับเรา เขาบอกกับเราว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก เช้าวันนั้นเราต้องเดินทางกลับบ้าน เขาก็มาส่ง ก่อนขึ้นรถแฟนบอกกับเราว่า ดูแลตัวเองดีดี ดูแลแม่ดีดี ไม่ต้องเป็นห่วงเขา เขาจะไม่ทำอะไรที่ไม่ดี..ระหว่างทางที่นั่งรถกลับมาบ้านเราร้องไห้ตลอดทางเลย มันเจ็บปวดมาก แฟนเราไม่เคยเป็นแบบนี้...เราก็พยายามคิดไปในทางที่ดีว่า แฟนบอกกับเราแล้วว่าเขาจะไม่ไปไหน ก็โปรดจงเชื่อคำพูดเขา..อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เรานึกกลัวทุกอย่างเลยค่ะ ยิ่งเกิดเรื่องอะไรแบบนี้อยู่ห่างกันด้วยเขาจะโทรคุยกันหรือเปล่า แต่เรามั่นใจว่าการคุยแต่ละครั้งแฟนเราไม่เริ่มก่อนแน่นอน..
**บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าแฟนหวังผลประโยชน์ในตัวเราหรือเปล่า เพราะเวลาเขามีปัญหาเราก็จะช่วยหาทางออกให้กับเขา เวลาที่เขามีเงินใช้ไม่พอเราก็ช่วยเขาตลอด เขาเป็นหนี้เราก็ให้เงินเราเอาไปใช้หนี้ก่อน ซึ่งตอนนี้เขาก็คืนเราไม่หมด แต่เราไม่ได้คิดอะไรมากเลยเพราะเราไม่อยากเห็นเขาลำบากเราอยากช่วยเขาจริงๆ มีอยู่ครั้งนึงเราทะเลาะกันเราก็เลยมานอนหอเขาก็โทรมาบอกว่า ไม่มีเงินไปเรียนไม่อยากขอแม่เพราะขอเยอะแล้วมาขอยืมเงินเราก่อนซึ่งเราก็ให้เขาไปเพราะเราก็สงสารเข้าใจดีว่าเวลาไม่มีเงินมันเป็นยังไง..แต่ข้อดีของเขาก็มีเยอะ เวลาเงินเืดือนเขาออกเขาก็จะแบ่งให้เราทุกเดือน ให้พ่อให้แม่เขาที่เหลือเขาก็จะเก็บไว้ใช้ เวลาไปไหนอยากได้อะไรเขาก็จะถามจะซื้อให้เวลากินอะไรเขาก็จะจ่ายให้เวลาที่เขามีเงิน คือเรื่องการใช้เงินของเราเราแชร์กันตลอดค่ะเรียกได้ว่าใช้เงินกระเป๋าเดียวกันก็ได้..
**คือตอนนี้เราสับสนค่ะ ไม่แน่ใจจะเดินไปทางไหนดี เพื่อนๆบอกว่าให้ทำใจไว้บ้าง เราก็อยากเปิดใจให้ใครคนอื่นนะ แต่ทำไมในมหาวิทยาลัยคนตั้งมากมายเราไม่เคยคิดที่รักใครเลย .. เราก็รู้ข้อเสียตัวเองว่าเราอารมณ์ร้อนยั้บยั้งใจไม่ค่อยอยู่มันเลยทำให้ทะเลาะกัน เราก็พยายามปรับเปลี่ยนเพื่อเขาอยู่พยายามใจเย็นๆจะไม่เป็นคนคิดมาก...เรามืดมนมากในตอนนี้ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร สับสนมาก อยากไ้กำลังใจอยากได้ความคิดเห็น เลยมาระบายในนี้ มันจะไม่ละเอียดมากเท่าไหร่ แต่ก็ขอกำลังใจดีจากเพื่อนๆทุกคนด้วยนะคะ//ขอบคุณค่ะ
แฟนที่เรากำลังคบอยู่อยากกลับไปคบกับแฟนเก่า??
ที่จริงพิมพ์เกือบเสร็จแล้ว แต่จู่ๆมันวาบหายไป..เลยต้องมานั่งพิมพ์ใหม่
คือ..เป็นเ็ด็กต่างจังหวัดค่ะ มาเรียนมหาวิทยาลัย เช่าหออยู่ ขณะนี้ก็ขึ้นปีที่3แล้วค่ะ เรากับแฟนคบกันมา ก็จะเข้าสู่ปีที่2แล้ว เดือนกันยายน57นี้ ก็2ปีพอดีค่ะ..ก่อนหน้านั้นแฟนเราเขาก็มีแฟนมาแล้วเขาคบกันได้ประมาณ3-4ปี เนี่ยแหละค่ะ
ก่อนหน้าที่เราจะมาเจอกับแฟน แฟนเราเขามีแฟนอยู่แล้วซึ่งเราเองไม่รู้ค่ะว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เขาได้ขอเบอร์โทรของเราไปเราก็ให้ไปค่ะ เห็นว่าเป็นเพื่อนของเพื่อนและเพื่อนก็เชียร์ เราก็ให้เบอร์ไป แฟนก็โทรมาคุยด้วยตลอดคือมาจีบนั่นแหละ ยอมรับว่ารู้สึกดีมากรู้สึกรักเลยก็ว่าได้ ส่วนหนึ่งที่ชอบเขาเพราะว่าช่วงนั้นเขาทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย คือทำงานเช้าเลิกงานเย็นเสร็จก็ต้องไปเรียนต่อ เราว่าเขาเก่งมีความรับผิดชอบดีค่ะ คือถ้าเราจะรักเรารักเลย ถ้าไม่รักก็คือไม่รักเเละเราก็เป็นคนรักคนยากมาก กับคนนี้ก็เป็นแฟนคนที่2ค่ะ เราก็ยังไม่ค่อยแน่ใจในตัวเขาแต่ตอนนั้นรักแฟนเข้าไปแล้ว เลยลองหา fecebook ของเขาดู ก็เลยเจอและก็ได้รู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว ซึ่งเราเสียใจมาก พอแฟนโทรมาเราก็ถามว่ามีแฟนอยู่แล้วมาขอเบอร์ทำไม เราไม่ควรมาคุยกันแบบนี้ เราเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ หลังจากนั้นเราก็เลิกคุยเลยค่ะ เสียใจเกลียดตัวเองที่ไม่รอบคอบ สงสารแฟนเก่าเขาด้วย ... หลังจากนั้นเขาก็โทรมาหาบอกว่าเขาเลิกกับแฟนเขาแล้ว เราก็ถามแฟนว่า ทำไมทำแบบนี้ แฟนบอกว่า ที่จริงก็อยากเลิกตั้งนานแล้ว เพราะครอบครัวแฟนไม่ชอบแฟนเก่า แล้วแฟนเก่าเขาก็เข้ากับเพื่อนๆเขาไม่ค่อยจะได้ .. เราก็ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้นแฟนก็ขอคบกับเราเขาไม่ยอมไปไหนเลย เราก็คิดอยู่ในใจว่าหากเราคบกัน แฟนเก่าเขาต้องหาว่าเราไปแย่งของๆเขามาแน่ๆ ซึ่งมันก็จริง แฟนเก่าเขาเกลียดเรามาก เราก็เข้าใจ ตอนนั้นเราก็คิดอยู่เหมือนกันว่าหากนานไปเขากล้าเลิกกับคนที่เขาคบมาเป็นปีๆเพื่อมาคบเรา แล้วทำไมเขาจะไม่กล้าเลิกกับเราเพื่อไปคบกับคนอื่น..เราก็ได้แต่คิด ตอนนั้นก็สับสน แต่ก็ตกลงคบกันค่ะ .. ช่วงที่คบกันมีความสุขมากค่ะ เราก็ได้ไปอยู่บ้านแฟนค่ะ อยู่ด้วยกันเลยเราก็จะซักผ้ารีดผ้าให้แฟนดูแลแฟนในเกือบทุกๆเรื่อง แต่ก็มีบ้างที่เรานอนที่หอ ซึ่งเราเป็นเด็กต่างจังหวัดก็เช่าหออยู่ แต่ส่วนมากก็จะมาบ้านแฟนซะส่วนใหญ่ ถึงจะมีเรื่องร้ายๆเข้ามาเราก็จับมือก้าวผ่านมันไปด้วยกัน .. ก็มีบ้างที่เราทะเลาะกันเวลาแฟนไปไหนมาไหนเราก็จะถามตลอด คือเราเป็นห่วงเขา แต่เขาก็หาว่าเราขี้หึงเกินไป เขาคงอึดอัดเราก็พยายามปรับตัว แต่ก็เข้าทางเดิม ทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ .. อีกอย่างเราเป็นคนที่ทำอะไรได้ด้วยตัวเอง คือในความคิดเราเราไม่ค่อยอยากรบกวนเขามากอะไรที่ทำได้ก็ทำ แต่อะไรที่ทำไม่ได้เราก็จะพึ่งแฟนปรึกษาแฟนค่ะ ซึ่งต่างจากแฟนเก่าของเขาคือ แฟนเก่าจะยอมเขาตามเขาทุกอย่าง เขาจะเป็นผู้นำในทุกๆเรื่องซึ่งแฟนเราชอบแบบนั้น ..ค่ะ..ช่วงเดือนมิถุนายน 2557 แฟนเราได้มีโอกาสคุยไลน์กับแฟนเก่าซึ่งเราเห็นว่าเขาเป็นเพื่อนกันในไลน์ แต่ไม่เห็นบทสนทนา เราก็ถามเขาว่าคุยอะไรกันบ้าง เขาก็บอกว่า ก็ปกติ สบายดีไหม เรียนใกล้จบรึยัง แล้วแฟนเก่าเขาก็บอกมาว่าก็มีคนคุยบ้าง แฟนเราก็เล่าให้แฟนเก่าฟังด้วยว่าทะเลากับเราบ่อยเรื่องขี้หึง แฟนเราก็ยกตัวอย่างให้ฟัง แฟนเก่าก็บอกว่า เรื่องแค่นี้เอง (สงสัยทำคะแนน) ค่ะ ..เราก็เลยบอกว่าอยากคุยไหม อยากกลับไปคบไหม เราคุยกันได้นะหากคุณอยากไปถ้ามันคือความสุขของคุณ แฟนก็บอกว่า ไม่...
หลังจากนั้นเราไม่รู้ว่าเขาโทรคุยกันบ้างหรือเปล่าเพราะช่วงต้นเืดือนสิงหาที่ผ่านมามีเบอร์แปลกโทรเข้ามาหาแฟน เราก็ถามว่านี่เบอร์ใคร เบอร์เพื่อนคุณหรือเปล่า เขาก็เงียบไป ..แฟนเลยบอกว่าเีดี๋ยวบอก เราก็ใจไม่ีดีเลย เขาก็บอกมาว่าเป็นเบอร์เเฟนเก่า เราก็หลุดไปว่า คุยกันบ่อยล่ะสิ แฟนเราบอกว่าไม่บ่อยโทรมาก็รับไม่เคยโทรไป .. เรารู้สึกเจ็บปวดยังไงไม่รู้ค่ะ เราเลยถามเขาไปว่าอยากคุยไหม อยากกลับไปไหม แฟนเราก็เงียบ..เราก็ร้องไห้เลย เขาบอกเราจะร้องไห้ทำไม...เรายังไม่ได้เคลียร์กันเลยค่ะ เราก็พยายามลืมๆมันไปไม่อยากจะทะเลาะกันไม่อยากจะบาดหมาง ซึ่งเรากับแฟนก็ยังคุยกันมาดีดี ไม่ได้ทะเลาะไรกัน..หลังจากนั้น แฟนเก่าก็โทรเข้ามาอีกเราเลยขอรับ ดูเหมือนเเฟนเราไม่อยากจะให้เรารับค่ะ เรารับ ก็พูดสายไปว่า สวัสดีค่ะ...ได้ยินว่าแฟนเก่าพูดมาว่า สงสัยโทรผิด เขาก็วางสายจากเราไป...เราบอกโทรไปใหม่ได้ไหม ..แฟนเราก็บอกว่าเราชอบหาเรื่อง เราเยอะ ..มาว่าเราแบบนี้เราก็น้อยใจนะ เสียใจมาก ร้องไห้เลย...หลังจากนั้นมา คืนหนึ่งแฟนเพิ่งกลับมาจากสังสรรค์กับเพื่อนเขาถึงบ้านประมาณตี2กว่าเราก็หลับไปแล้ว เลยตื่นมา หากเป็นเมื่อก่อนเราอาจจะทะเลาะกัน แต่มาวันนี้เราก็คุยกับเขาดีดี คือเราพยายามใจเย็นๆมาตลอด ถามเขาว่าไปไหนมา กินข้าวมารึยัง แฟนเขาก็บอกว่าไปกินกับเพื่ิอนมาที่เดิม .. เหมือนเขามีอะไรในใจค่ะ เราเลยถามแฟนออกไปว่า มีอะไรหรือเปล่า เราคุยกันได้นะ..เขาก็เลยถามเราว่า เบื่อเขาไหม เราตอบไปว่า ไม่เบื่อเลย เขาบอกว่า แต่เราเข้ากันไม่ได้ เขาบอกอยากกลับไปคบกับแฟนเก่า เขาบอกแฟนเก่าเขาเข้าใจเขาไ้ด้มากกว่าเรา แฟนเก่าตามเขาทุกอย่าง คบกันมาก็นานกว่าเรา เขาบอกอยากให้เราเจอคนที่ดีกว่านี้ เขาพูดมาประมาณนี้ ถึงตอนนี้เราเจ็บปวดมากตัวสั่นร้องไห้เลย เราบอกขอโทษเขาที่เราไม่พอดีสำหรับเขา เราพยายาม เราบอกว่ามันติดตรงที่ไม่แน่ใจว่าแฟนเก่าจะรับคุณได้หรือเปล่าใช่ไหม??เขาก็พยักหน้า เราก็บอกเขาไปว่า แฟนเก่าคุณดูท่าทางจะรักคุณมากเขาคงรอคุณอยู่...แต่เราก็กลั้นใจไม่ไหวจริงๆมันเจ็บปวดทรมานมาก เราบอกเขาไปว่า อย่าไปรักใครเลยได้ไหม อย่าเลือกใครเลย อย่าทิ้งเราไปนะ เรารักคุณมากเราไม่เคยเผื่อใจรักใครเลย เราไม่ต้องการคนดีเราต้องการแค่คุณ...สารพัดที่นึกได้เราพร่ำเพ้อพูดออกไป..แฟนเลยบอกให้เราหยุดพูดหยุดร้องไห้..นอนหลับเสยที แล้วเขาก็กอดเรา แต่ก็เงียบตามเขาไปกลัวจะทะเลาะกันมากกว่านี้ เขาหลับไปเลยอาจเพราะเมาด้วย แต่เราไม่หลับเลยยันเช้า ..นึกคิดทบทวน มันคงเป็นจิตใต้สำนึกความต้องการของเขา...ตื่นเช้าขึ้นมาเราก็พูดกับเขาอีกว่า ขอโอกาสได้รักคุณอีกครั้งได้ไหม..เขาก็บอกว่าเขาจะไม่ไปไหนแล้ว ใจกับตัวของเขาอยู่กับเรา เขาบอกกับเราว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก เช้าวันนั้นเราต้องเดินทางกลับบ้าน เขาก็มาส่ง ก่อนขึ้นรถแฟนบอกกับเราว่า ดูแลตัวเองดีดี ดูแลแม่ดีดี ไม่ต้องเป็นห่วงเขา เขาจะไม่ทำอะไรที่ไม่ดี..ระหว่างทางที่นั่งรถกลับมาบ้านเราร้องไห้ตลอดทางเลย มันเจ็บปวดมาก แฟนเราไม่เคยเป็นแบบนี้...เราก็พยายามคิดไปในทางที่ดีว่า แฟนบอกกับเราแล้วว่าเขาจะไม่ไปไหน ก็โปรดจงเชื่อคำพูดเขา..อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เรานึกกลัวทุกอย่างเลยค่ะ ยิ่งเกิดเรื่องอะไรแบบนี้อยู่ห่างกันด้วยเขาจะโทรคุยกันหรือเปล่า แต่เรามั่นใจว่าการคุยแต่ละครั้งแฟนเราไม่เริ่มก่อนแน่นอน..
**บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าแฟนหวังผลประโยชน์ในตัวเราหรือเปล่า เพราะเวลาเขามีปัญหาเราก็จะช่วยหาทางออกให้กับเขา เวลาที่เขามีเงินใช้ไม่พอเราก็ช่วยเขาตลอด เขาเป็นหนี้เราก็ให้เงินเราเอาไปใช้หนี้ก่อน ซึ่งตอนนี้เขาก็คืนเราไม่หมด แต่เราไม่ได้คิดอะไรมากเลยเพราะเราไม่อยากเห็นเขาลำบากเราอยากช่วยเขาจริงๆ มีอยู่ครั้งนึงเราทะเลาะกันเราก็เลยมานอนหอเขาก็โทรมาบอกว่า ไม่มีเงินไปเรียนไม่อยากขอแม่เพราะขอเยอะแล้วมาขอยืมเงินเราก่อนซึ่งเราก็ให้เขาไปเพราะเราก็สงสารเข้าใจดีว่าเวลาไม่มีเงินมันเป็นยังไง..แต่ข้อดีของเขาก็มีเยอะ เวลาเงินเืดือนเขาออกเขาก็จะแบ่งให้เราทุกเดือน ให้พ่อให้แม่เขาที่เหลือเขาก็จะเก็บไว้ใช้ เวลาไปไหนอยากได้อะไรเขาก็จะถามจะซื้อให้เวลากินอะไรเขาก็จะจ่ายให้เวลาที่เขามีเงิน คือเรื่องการใช้เงินของเราเราแชร์กันตลอดค่ะเรียกได้ว่าใช้เงินกระเป๋าเดียวกันก็ได้..
**คือตอนนี้เราสับสนค่ะ ไม่แน่ใจจะเดินไปทางไหนดี เพื่อนๆบอกว่าให้ทำใจไว้บ้าง เราก็อยากเปิดใจให้ใครคนอื่นนะ แต่ทำไมในมหาวิทยาลัยคนตั้งมากมายเราไม่เคยคิดที่รักใครเลย .. เราก็รู้ข้อเสียตัวเองว่าเราอารมณ์ร้อนยั้บยั้งใจไม่ค่อยอยู่มันเลยทำให้ทะเลาะกัน เราก็พยายามปรับเปลี่ยนเพื่อเขาอยู่พยายามใจเย็นๆจะไม่เป็นคนคิดมาก...เรามืดมนมากในตอนนี้ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร สับสนมาก อยากไ้กำลังใจอยากได้ความคิดเห็น เลยมาระบายในนี้ มันจะไม่ละเอียดมากเท่าไหร่ แต่ก็ขอกำลังใจดีจากเพื่อนๆทุกคนด้วยนะคะ//ขอบคุณค่ะ