บอกก่อนน่ะครับว่าปัจจุบันผมอายุ 19 ปี เรียนอยู่ปี 1 ภาคค่ำ ม.ราชภัฏแถวรัชดา เรียนคณะวิทยาศาสตร์
สาเหตุที่เรียนภาคค่ำก็นี่และ เพราะว่าผมต้องทำงานช่วยที่บ้าน และผมเบื่อการเรียนตอนกลางวัน ผมซิ่วมาน่ะครับ ลืมบอก
ที่บ้านเป็นธุรกิจส่วนตัว ออฟฟิตทำเกี่ยวบริการรับ-ส่งเอกสาร และแม่บ้าน มีแมสเซนเจอร์และแม่บ้านที่ต้องเข้ามาตอกบัตรที่ออฟฟิตทุกๆเช้า
เป็นแบบนี้มา 20 กว่าปี เป็นภาพที่ชินตา ที่บ้านยังกะแก๊งทวงหนี้ มีผู้ชายใส่เสื้อแขนยาว 20-30 คน อยู่ในบ้านแทบตลอดทั้งวัน
ผมว่าผมชินกับความวุ่นวายแบบนี้ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เสียงคนคุยกัน เสียงแม่ด่า พนง. ผมคิดว่าซักวัน ถ้าตื่นมาแล้วไม่เจอแบบนี้ คงเหงาแน่ๆ
แต่ปัญหาของผมคือ ผมเบื่อ เบื่อมาก ที่ต้องได้ทำงานที่บ้าน อยากจะออกไปทำงานข้างนอก ในออฟฟิต ในสนง. ในไหนก็ได้
ที่มีสังคมให้ผม มีเพื่อนนั่งกินข้าวด้วยกัน มีเพื่อนคอยเดินไปเซเว่น หรือดูดบุหรี่ด้วยกัน ผมอยากมีสังคมแบบเพื่อนร่วมงานบ้าง
หรือผมควรรอเรียนจบ แล้วค่อยไปหางานทำเอง แม่ผมคงห้ามไว้แน่ๆ เพราะจะไปลำบาก เดินหางานทำไม ในเมื่อมีรองรับไว้แล้ว
ผมไม่รู้จะทำยังไง คงต้องทำงานต่อไป และเรียนให้จบ
ขอบคุณที่อ่านครับ ไปทำงานแปป เย็นๆจะมาอ่านคำแนะนำ
เบื่อทำงานกับที่บ้าน อยากออกไปทำงาน ออฟฟิต ใครก็ได้แนะนำผมทีครับ...
สาเหตุที่เรียนภาคค่ำก็นี่และ เพราะว่าผมต้องทำงานช่วยที่บ้าน และผมเบื่อการเรียนตอนกลางวัน ผมซิ่วมาน่ะครับ ลืมบอก
ที่บ้านเป็นธุรกิจส่วนตัว ออฟฟิตทำเกี่ยวบริการรับ-ส่งเอกสาร และแม่บ้าน มีแมสเซนเจอร์และแม่บ้านที่ต้องเข้ามาตอกบัตรที่ออฟฟิตทุกๆเช้า
เป็นแบบนี้มา 20 กว่าปี เป็นภาพที่ชินตา ที่บ้านยังกะแก๊งทวงหนี้ มีผู้ชายใส่เสื้อแขนยาว 20-30 คน อยู่ในบ้านแทบตลอดทั้งวัน
ผมว่าผมชินกับความวุ่นวายแบบนี้ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เสียงคนคุยกัน เสียงแม่ด่า พนง. ผมคิดว่าซักวัน ถ้าตื่นมาแล้วไม่เจอแบบนี้ คงเหงาแน่ๆ
แต่ปัญหาของผมคือ ผมเบื่อ เบื่อมาก ที่ต้องได้ทำงานที่บ้าน อยากจะออกไปทำงานข้างนอก ในออฟฟิต ในสนง. ในไหนก็ได้
ที่มีสังคมให้ผม มีเพื่อนนั่งกินข้าวด้วยกัน มีเพื่อนคอยเดินไปเซเว่น หรือดูดบุหรี่ด้วยกัน ผมอยากมีสังคมแบบเพื่อนร่วมงานบ้าง
หรือผมควรรอเรียนจบ แล้วค่อยไปหางานทำเอง แม่ผมคงห้ามไว้แน่ๆ เพราะจะไปลำบาก เดินหางานทำไม ในเมื่อมีรองรับไว้แล้ว
ผมไม่รู้จะทำยังไง คงต้องทำงานต่อไป และเรียนให้จบ
ขอบคุณที่อ่านครับ ไปทำงานแปป เย็นๆจะมาอ่านคำแนะนำ