ฮอร์โมนวันนี้ทำเราน้ำตาร่วง

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนของเต้ย มันชั่งเกือบตรงกับเรามากเหลือเกิน

แม้ว่าเราจะไม่ได้โดนขึ้นขนาดเต้ยและกานต์ในเรื่อง แต่เราก็รู้สึกกลัวและขยะแขยงไม่ต่างกัน

ดูจบถึงกับวิ่งไปอาเจียน แม้ว่าเหตุการณ์มันจะผ่านมานานตั้งแต่สมัย ม.ต้น แต่เราก็จำความรู้สึกแบบนั้นได้ไม่เคยลืม

เราชอบคำนี้นะ "ต่อให้คุณไม่ได้เป็นครู คุณก็ไม่ควรจะไปบังคับใครให้ทำแบบนี้"

ถามว่าทำไมตอนนั้นเราไม่บอกใครไป ยอมรับเลยค่ะว่าอาย ก็เหมือนในเรื่อง บอกไปใครจะเชื่อ ถ้าเราเข้มแข็งได้อย่างเต้ยก็ดีสินะ

ออกแนวตั้งกระทู้มาบ่นเลยนะนี่ ((สเตตัวเฟสบุ๊คเรอะ!?!))

ขอบคุณซีรี่ย์เรื่องนี้ที่กล้าเอาเรื่องแบบนี้มาตีแผ่นะคะ

ปล. พี่อัสเล่นได้น่ากลัวมากกกก