zzz คืนความสุขที่แสนสุก สบายดีประเทศไทย zzz

ให้กันได้ จงให้ กันไว้เถิด อภัยเกิด ก่อกรรมดี มีสุขสันต์ ใจจะไม่ แบกทุกข์ มีสุขกัน จะเบาพลัน มั่นใจได้ อภัยดี อาฆาตแค้น แน่นหนัก มักมีทุกข์ เขาเราสุข สมได้ ใจสุขขี มีแต่ให้ อภัยกัน นั้นคงดี ทุกข์ไม่ม

ยุติธรรม ไม่มี ที่ตรงไหน ก็จะไม่ บังเกิด ความสุขสันต์ สามัคคี ไม่มี ที่ทุกวัน สงบนั้น ก็อย่าหวัง ว่าจะมี ความเป็นธรรม ยุติไป ไทยแสนทุกข์ หมดความสุข เศร้าใจ ไร้สุขขี มองเห็นแต่ ประชาชน ถูกย่ำยี แผ่นดิ

สิบเมษา แสนอาดูร เมื่อสูญสิ้น น้องพี่ดิ้น ดับลง ตรงที่นั่น ราชดำเนิน แห่งนี้ ที่สำคัญ ไม่มีวัน ลืมเลือน เพื่อนพ้องเรา ถึงเวลา ผ่านไป ไม่ลืมแน่ ความจริงแท้ คงอยู่ ดูแสนเศร้า เกินคำเอ่ย ออกมา ช้านานเนา

ธรรมะมี ให้นำ ทำจริงได้ ย่อมสุขใจ ไร้ทุกข์ แสนสุขสันต์ ชนะใจ ตนได้ ไร้ทุกข์พลัน อธรรมนั้น แพ้พ่าย ใจใฝ่ดี ธรรมย่อมให้ แต่ดี ที่ทำได้ คุ้มครองให้ พ้นทุกข์ เป็นสุขขี ผู้ประพฤติ แต่ธรรม นำสุขดี ธรรมช่วย

เมตตาธรรม ค้ำจุน เกื้อหนุนสุข กรุณา พาหมดทุกข์ แสนสุขสันต์ มุทิตา พายินดี มีต่อกัน อุเบกขา อย่าไหวหวั่น มั่นใจดี ความหวังดี มีให้ ได้ทุกเมื่อ ความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ แท้สุขขี ให้สีงไหน ได้สีงนั้น นั่น

ทำดีได้ ด้วยใจ ใฝ่สุขขี เพื่อความดี ที่ทำ นำสุขสันต์ นี่คือความ ตั้งใจดี มีแก่กัน คนดีนั้น มั่นทำดี มีสุขใจ ช่วยคนให้ ไร้ทุกข์ คือสุขยีง ได้ดีจริง จุนเจือ เหนือสุขได้ นี่คือดี เหนือดี ที่ทำไป ยอดดีได

เหนื่อยกับใจก็ต้องอดทน เหนื่อยกับคนก็ต้องอดกลั้น เหนื่อยกับชีวิตก็ต้องฝ่าฟัน เหนื่อยทุกวันก็ต้องปล่อยวัน เหนื่อยอย่างไรก็อย่าได้ท้อ เหนื่อยก็ขอให้ได้สุขสันต์ เหนื่อยแค่ไหนให้ใจสู้กัน เหนื่อยช่างมันอย

ใครชอบใครช่างช่างเถิด ใครเชิดใครชูช่างเขา ใครด่าใครบ่นทนเอา ใจเราร่มเย็นเป็นพอ ใครจะใส่ร้ายใยสน ใครจะเหลือคนทนหนอ ใครจะว่าให้ไม่ท้อ ใจเราแค่ขอพอใจ... ช่างเขา ช่างเถิด ช่างหัว อย่าไปกลัวคำคนจนทุกข์