จริงๆ ถ้าเราเป็นเด็ก AF เราก็อาจจะหมดไฟ เพราะพบกับเวทีห่วยบรรลัย ก็เป็นได้นะเนี่ย (ร้องผับยังตื่นเต้นกว่า)

สาเหตุที่เด็กๆ มันอยู่กันแบบขอไปที ร้องแบบเรื่อยๆ เฉยๆ ขนาดนี้
ผมว่าเวทีมีส่วนมากเลยนะ

ร้องผับยังได้เจอผู้เจอคนเชียร์  ร้องในสตูปิดนี่ แทบจะเรียกได้ว่า ไม่พบไม่เจออะไรที่เป็นสิ่งน่าร้องเลย
โหดกว่ามาสเตอร์คีย์ เจ็บกว่าห้องออดิชั่นอีก



ความรู้สึกแรกของเด็กๆ ที่ออกมาเห็นเวที คงจะแบบ อะไรว้ะ นี่เวทีหรือห้องขัง ห้องสอบ
ความรู้สึกต่อมาก็คงแบบ แล้วฉันจะร้องให้ใครฟัง แล้วฉันจะได้เห็น Reaction ของคนดูไหม
ความรู้สึกสุดท้ายคงจะเป็น ในเมื่อไม่มีฟีดแบ๊คเลย ฉันจะร้องยังไงก็ร้องไป


เฮ้อ สะเทือนใจ