ควรอยู่ต่อ หรือเดินออกไป

สวัสดีค่ะ พอดีมีเรื่องทุกข์ใจมาก ๆ ที่มันเกิดคำถาม ว่าทำไม? ทำไม? ทำไม?
           มันเป็นเรื่องความรักแหละค่ะ เมื่อก่อนฉันเป็นคนเจ้าชู้นะค่ะคุยหลายคนมาก แค่คุยนะค่ะไม่พอใจก้อบอกเลิกทำคนร้องไห้มาหลายคนเรย ไม่ได้เป็นคนสวยนะ แต่พอโดนกับตัวก็เจ็บเหมือนกัน มันเริ่มต้นจากการอกหักของฉันเองจึงไม่กล้าที่จะคบใคร และหันมาสนใจครอบครัวดูแลหลานจนไม่มีเวลาคุยกับใครเรย วันนึงที่ฉันเล่นเฟสบุคมีคนมาทักฉันแต่ฉันไม่คุยด้วยนะ ทักบ่อยมาก พอดีเพื่อนของฉันรู้จักและบอกว่าคนนี้เป็นคนนิสัยดี แต่ฉันก็ยังไม่ปักใจเชื่อนะค่ะ ฉันเรยบอกเค้าไปว่ามันต้องการอยู่กับครอบครัว แต่เค้าบอกฉันว่าจะรอ แต่เค้าก็รอฉันจริง ๆ

            ฉันเลยเปิดโอกาสให้เค้าเข้ามาในชีวิตค่ะ ตอนแรกก็แค่คุยโทรศัพท์กันเฉยๆ เราอยู่คนละจังหวัดกันค่ะ คุยกันมาหลายเดือนมาก และฉันได้มีโอกาสไปฝึกงานที่จังหวัดที่เค้าอยู่ค่ะทำให้เราได้เจอกันครั้งแรก(ไปกับเพื่อนค่ะ) ฉันก็ยังไม่ได้รักเค้ามากเท่าไหร่นะค่ะ ลืมบอกไปอย่างนึงค่ะตอนที่เราคุยกับเค้าเราคุยกับคนอื่นด้วยแต่เราตัดสินใจเลือกคุยกับเค้าคนเดียว ตอนเจอกันวันเเรกนะค่ะ เค้ารักเรามากแทบจะไม่อยากให้เราห่างเค้าเลย ขนาดไปเข้าห้องน้ำก็เดินไปเป็นเพื่อน เค้ามีเรียนเค้าก็ไม่อยากไปพอเลิกเรียนก็รีบกับเรยค่ะ ดูแลเราอย่างดี ยุ่งไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลยแหละ เราไปอยู่กับเค้าแต่ 2วันนะเพราะไปคุยกับผู้จัดการที่ฝึกงานค่ะ และฉันก็กลับพอวันรุ่งขึ้นพอดีตรงกันวันหยุดเค้ารีบตามมาหาฉันเรย ฉันมีความสุขมาก เค้าทุ่มเทให้ทุกอย่าง แต่มันติดอยู่ที่ว่ามีคนโทรมาหาเค้าค่ะเป็นผู้หญิงเค้าให้เรารับโทรสัพซึ่งเป็นแฟนเก่าที่ตามง้อเค้าอยู่ค่ะ ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้ว แต่เค้าก็พิสูทให้ฉันเห็นนะว่ามันไม่มีอะไรจรืง
           
            ฉันเชื่อเค้าค่ะ พอเจอกันได้ไม่นานเค้าพาเราไปหาพ่อแม่และน้องเค้าค่ะ ครอบครัวเค้าดีมากดีทุกอย่างรักเรายิ่งกว่าลูกเค้าอีกค่ะ ไม่ว่าลูกเค้าจะได้อะไรฉันก็ได้เหมือนลูกเค้าทุกอย่างซึ่งฉันแปลกใจมากฉันพึ่งเคยเจอครอบครัวที่เป็นแบบนี้ ฉันอยู่กับเค้าเกือบทุกวันที่ฉันฝึกงาน ฉันสบายมากไม่ว่าจะเรื่องข้าวปลาก็หาให้ ซักเสื้อผ้าก็ทำให้ จนมาถึงวันนึงคบกันเกือบ6เดือนเราเปิดอ่านเฟสบุ๊คเค้า เค้าได้แอบคุยกับผู้หญิงคนนึงที่เค้าแอบชอบแต่ผู้หญิงคนนั้นมีแฟนแร้วนะ เค้าส่งข้อความไปดูเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนนั้นมากซึ่งเมื่อเทียบกับฉันมันดูต่างกันมากเรย ฉันได้แต่ร้องไห้ผิดหวัง เค้าตามง้อคุกเข่าขอโทษจนฉันให้โอกาสเค้าค่ะ และเค้าก้อทำดีมาเรื่อย ๆ ฉันลืมบอกไปอย่างนึ่งค่ะ

            ฉันห้ามไม่ให้เค้าเที่ยว ห้ามกินเหล้า จนวันนึงเราตัดสินใจพาเค้าเข้ามาคบกันประมาณ1ปีกว่าค่ะ ตัดสินใจยากมากเพราะครอบครัวฉันหัวโบราณ แต่ครอบครัวฉันรับได้นะเพราะเค้าได้พิสูทว่าเค้าเป็นคนดีจริงๆขยันหมั่นเพียร ทั้งญาติและคนในหมู่บ้านอิจฉาฉันเรยแหละว่าไปหาคนอย่างงี้มาได้ที่ไหน เราเข้าออกบ้านกันเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันเรย พอปิดเทอมใหญ่ลุงฉันเห็นว่าเค้าเป็นคนขยันเลยชวนเค้าไปทำงานช่วงปิดเทอม พอไปทำได้สักพักเค้าทะเลาะกันทุกวันเลยค่ะฉันเครียดมาก แต่ก็ทนค่ะเค้าชอบขอฉันนอนหลับตอนกลางวัน และตอนกลางคืนก็นอนเร็วฉันฉันเป็นห่วงเค้าจึงให้เค้าพักผ่อนค่ะ เป็นห่วงจริง ๆ ที่เค้าหาตังมาก้อให้เราค่ะให้เยอะมาก ซื้อทองให้ด้วย

            ฉันเป็นคนหาเรื่องทะเลาะนะค่ะเพราะฉันรู้สึกมีอะไรแปลก ๆ เหมือนเค้าไม่สนใจเรา พอเค้ากับมาฉันได้ขอโทรศัพท์เค้าดูมันไม่มีอะไรค่ะ ที่แปลกคือโปรแกรม"วีแชท"ค่ะซึ่งฉันไม่เคยรู้ว่าเล่น ฉันจึงให้เค้าเปิดให้ดูเค้าใส่รหัสทำเหมือนว่าเปิดไม่ได้ ฉันกังวนใจมากจึงเอาโทรสัพเค้าไว้กับฉันค่ะ ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนหาวิธีที่จะเปิดให้ได้และฉันก็เปิดได้ค่ะฉันเข้าไปในเมลล์เค้าทำให้รู้ ID และ พาสเวิสของเค้าค่ะ พอเปิดดูฉันน้ำตาไหลเลย มันทำให้ฉันรู้ว่าที่ทะเลาะกันทุกวันไม่ใช่ฉันหาเรื่องทะเลาะนะแต่เพราะเค้าเอาเวลาที่คุยกับเราไปคุยกับคนอื่น เค้าเอาความรัก ความเป็นห่วงของเรา มากหลอกฉัน ฉันเจ็บมากค่ะ ไล่เค้าออกจากบ้านเรย เค้าก้อไปโดยไม่มีคำอธิบายอะไรเค้าเดินตากฝนไปค่ะตอนนั้นตี 1 ค่ะ เค้าวางตังไว้ให้เราด้วย ด้วยควาามที่ฉันรักเค้ามากฉันจึงเรียกให้เค้ากับมาฉันจะไปส่งเค้าวันรุ่งขึ้นเอง ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนเรย มันร้องไห้อย่างเดียวน้ำตามันไหลไม่หยุด พอวันรุ่งขึ้นฉันไปส่งเค้าค่ะโดยฉันก้มหน้าตลอดตามันบวมมากค่ะ ตอนไปส่งฉันยังร้องไห้อยู่นะค่ะ ตอนเราไปส่งเค้าขอโทษเรา (ในใจเราอยากถามนะค่ะว่าขอโทษแล้วกูหายเจ็บไหม) เค้าขอโอกาสเราอีกครั้งค่ะ เรายอมใจอ่อนให้โอกาสเค้าค่ะเพราะว่ารักจริง ๆ คำว่ารักคำเดียวเลย

            ตั้งแต่เกิดเหตการณ์ขึ้นฉันไม่เคยไว้ใจเค้าเรย ฉันพูดไม่เพาะด้วย ขึ้นกู เลย เพราะเราเจ็บมากจริง เราห้ามนู้นห้ามนี่เค้าตลอด โกรธบ่อยมากค่ะ ทำอะไรแปลกหน่อยเราก็ทะเลาะเลยค่ะ เราบอกเลิกตอนทะเลาะตลอด ตอนคบกันฉันช่วยเหลือเรื่องการบ้านเค้านะแต่ไม่ได้มากมายอะไร ส่วนเค้าช่วยเหลือครอบครัวเราไม่ว่าจะเรื่องเงินหรือเรื่องงาน เรามีปัญหามาตลอด เค้าชอบทำสิ่งที่เราไม่ชอบเราโกรธ เค้าไม่ชอบอธิบาย เค้าชอบเงียบถ้าทำอะไรผิดก็จะไม่พูดถึงเลยค่ะ ซึ่งฉันเจ็บปวดมาก ทำไมถึงไม่อธิบาย ทำไมให้เราพูดคนเดียว แต่พอรักก็รักกันมากนะ ชอบซื้อเสื้อคู่ใส่ ไปไหนด้วยกัน

            พอนาน ๆ ไปเค้าใช้เวลาอยู่กับเพื่อนมากค่ะไปไหนไม่ชอบบอก ตอนแรกก็ไม่บอกอยู่แล้วนะเราขอให้บอกก็ไม่เคยทำตามเรย พอทะเลาะเราบอกเลิกเค้าเริ่มไม่ง้อค่ะ เค้าบอกไม่อยากเกิดเหตุการณ์แบบนี้เค้าไม่ชอบ เค้าบอกอยากให้เราเจอคนดี ๆ เราต้องไปง้อเค้าค่ะต้องไปคุยกับเค้าทั้ง ๆที่เค้าไม่พูดมันน่าโมโหมาก เราก็ยังจะถามจนได้คำตอบว่าที่เป็นแบบนี้เพราะใครเราให้เค้าคิดและตอบ "เค้าาบอกว่าเป็นเค้าเอง" และฉันยังให้โอกาสเค้าโดยที่เค้าไม่ได้ขอค่ะ หลายครั้งเลยค่ะ จนถึงเกือบวันสิ้นสุดเราทะเลาะกันเพราะนิสัยเดิม ๆ ของเค้าและฉันก็บอกเลิกค่ะ ฉันไล่เค้าไป เค้าไปจริงค่ะเค้าไม่ง้อเราเรย

            พอดีเค้าเคยคบเพื่อนเป็นแฟนค่ะซึ่งคน ๆ นี้มันหายไปนานมากอยู่มันกับมาได้เจอกับ ลืมบอกไปแฟนเราเช่าบ้านพักอยู่กับเพื่อนค่ะซึ่งเป็นเพื่อนกับผู้หญิงคนนี้ด้วย แฟนฉันบอกไปคุยกับเค้ามาในการคุยมีอยู่5คนนะค่ะผู้หญิง 3 ชาย2 คน เค้าเริ่มเปลี่ยนไปมากค่ะ ฉันลืมเค้าไม่ได้จึงโทไปหาเค้าทำทุกวิธีที่จะได้กับมาคุยกัน แล้วเราก็กับมาคบกันโดยมีข้อแม้ว่าต้องพูดกันดี ๆ ถ้าเพื่อนมาอยากจะไปคุยกับเพื่อนโดยไม่กินเหล้าก้อได้ จะกินแต่น้ำแปปซี่ แต่เราไม่ได้ห้ามเค้ากินเหล้าเรยนะจะให้กินเป็นบางกรณีเพราะคนข้างบ้านเราเค้ากินเหล้าเป็นโรคตับอ่อนมันทรมานมากค่ะไม่อยากให้เค้าเป็น เป็นห่วงจริง ๆ เราก็ยอมค่ะ เราคุยกันต่อมาเรื่อย ๆ ผ่านมาแค่ 1เดียวเองค่ะที่คุณกัน เค้าขอเรานอนตอนนั้นสุขภาพเค้าไม่ดีค่ะเราเคยให้นอน เราคุยผ่านโปรแกรมแชทเห็นหน้ากันนะค่ะ ฉันยอมให้นอนโดยทีน้ำตาฉันไหลเพราะอยากคุยแต่เค้าก็วางไปค่ะ โดยการที่คบกันมานานฉันไม่คิดว่าอาการง่วงเป็นแบบนี้ ฉันเลยลองโทรไปค่ะน้ำตาฉันไหลเมื่อฉันเห็นคำว่า "รอสาย" ใจเต้นแรงมากค่ะเราวางและเค้าโทมา ฉันถามว่าคุยกับใครเค้าบอกว่าเพื่อนชายเค้า เราถามอีกเพราะเราไม่เชื่อจนเค้ารับสารภาพว่าเค้าคุยกับแฟนเก่าที่เค้าพึ่งเจอกัน แต่ผู้หญิงคนนี้แต่งงานแร้วนะ

            เราเสียใจร้องไห้ ฉันเครียดจนหัวจะระเบิดเพราะทุกวันที่ทะเลาะกันพอวางสายฉันร้องไห้ทุกคืนเลย ฉันเรยโทรไปคุยกับแม่เค้าแม่เค้าออกเราว่าใจเย็นลองคบกันอีกสักครั้ง เราใจอ่อนอีกแล้ว พอเสาร์อาทิตย์เราไปบ้านเค้าค่ะเจอไลน์ประวัติการส่งสติกเกอร์ว่า Miss you เป็นห่วงนะ รักตะเองนะ ซึ่งเค้าไม่ได้ส่งมาให้ฉันแล้วเค้าส่งให้ใครหล่ะ มันก็คือคนเดิม เอาอีกแล้วฉันแมร่งโง่ซ้ำซากร้องไห้จากจะกับวัน อาทิตย์ เรากลับเช้าวันเลาร์เรย ก่อนกลับเราเดินไปกอดแม่เค้าร้องไห้ เราบอกว่าเราไปแล้วนะ รักแม่มากเค้า เค้าร้องไห้ตามเรา น้องเค้าซึ่งเป็นผู้ชายก็ร้อง ทุกคนรักฉันมาก ยกเว้นเค้าคนเดียว มันไม่มีคำอธิบาย ฉันคิดว่ามันสิ้นสุดแร้วจริง ๆ ร้องไห้จะเป็นจะตาย ตบหน้าตัวเองต่อยตัวเอง แต่มันไม่มีความรู้สึกเจ็บเรยนะ

            เราเจ็บใจ ทรมาน เค้าขอโอกาสเรา เราบอกคำเดียวว่าให้ไปส่งที่รถเมล์ เค้าขี่รถช้า ๆ ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย จนเราพูดความรู้สึกของเราให้เค้าฟังสิ่งที่ฉันพูดครั้งสุดท้ายคือ "อย่าจับมือกู เพราะตอนที่กูให้เมิงจับมือกูไว้เมิงกับขวางมันทิ้ง" เค้าขอคืนดีเป็นครั้งสุดท้ายฉันให้โอกาส เค้าสัญญาว่าครั้งสุดท้ายจริง ๆ สัญญาว่าจะทำตัวดีจะพูด ไปไหนจะบอก เค้าก็ทำตัวดีค่ะ พอเสาร์อาทิตย์เราไปหาเค้าอีกค่ะอยู่ด้วยมีความสุขมาก

            พอฉันกลับมามีปัญหาอีก คือเค้าอยู่ปี4ค่ะงานเยอะมาก แต่ฉันคิดว่าถ้าเยอะแค่ไหนก็ต้องมีเวลาโทบอกกันบ้าง เพราะเพื่อนในกลุ่มเค้าโทรบอกเเฟนให้รู้ทุกคน ฉันเริ่มงอนค่ะ ไม่มีการง้อใด ๆ ทั้งสิน ฉันเริ่มน้อยใจค่ะ และเค้าก็ไม่สนใจฉันเลยจริง ๆ ว่างก็ไปนู้นไปนี้ ไม่โทหา ไม่คุย หาความสุขเข้าตัวเค้าเองค่ะ ฉันเริ่มไม่ไหวฉันบอกเลิกค่ะโดยฉันอธิบายความรู้สึกไป โดยที่เค้าเหมือนเดิมค่ะคือเงียบเราถามเค้าเป็นอะไร ไม่มีฉันอยู่มันดีไหม เค้าตอบว่าที่คบกันมาเค้าอึดอัด ไม่มีฉันอยู่มันดี ฉันอึ้งและจำขึ้นใจมาตลอด เราร้องไห้โวยวายคนรู้ทั้งบ้านค่ะ ร้องไห้เกือบหมดคืน คนทั้งบ้านเป็นห่วงฉันค่ะ ยายถึงกับนอนไม่หลับ เค้าง้อฉันแค่แปปเดียวค่ะ

            ฉันไม่ได้คุยกันแค่1ตืน มันทรมานมากค่ะ แต่เค้าอยู่กับเพื่อนค่ะ ไปกินข้าวกับเพื่อนทำอะไรกับเพื่อน ทุกคนในบ้านเครียดบอกให้ฉันยอมเค้าทุกอย่างแล้วกับไปคบกัน ฉันเจ็บมากค่ะ แต่ที่ฉันไปคบเพราะว่ายายฉันเครียดมากจริง ต้องพึ่งยาลมเลย ยายรักเค้าเหมือนลูกเหมือนหลาน เเต่อีกหนึ่งเหตุผลที่กับไปเพราะฉันก็รักเค้าจริง ๆ การคบครั้งนี้ต้องยอมเค้าทุกอย่างจริง ๆ มันเจ็บมากค่ะ เมื่อก่อนมีตังค์เค้าจะถามฉันว่ามีใช้ไหมให้โอนไปให้ไหม เดียวนี้ไม่มีค่ะ ไม่เคยเป็นห่วงฉันสักนิดเอาตังไปใช้กินใช้เที่ยวหาความสุขค่ะ ความสุขของฉันคือการที่เค้ารักฉัน เค้ายังอยู่กับฉัน ซึ่งตอนนี้ความสุขของเค้าคือการไดด้ไปไหนมาไหนกับเพื่อนโดยทุกทีที่ไปไม่เคยจะชวนเราหรือนึกถึงเราว่าจะรู้สึกอย่างไง ฉันรักเค้ามาก ฉันจะพยายามห่างออกมาเรื่อย ๆ เพราะเค้าทำเหมือนว่าไม่มีฉันอยู่ในชีวิตเลยคำพูดทุกคำไม่เคยเอาฉันเข้าไปอยู่ในชีวิตเลย

จะว่าฉันโง่ก็ได้นะ ความรักฉันเริ่มจาก 0-100และมันไม่เคยลดลงเลย