หนูเกิดมาในครอบครัวคนจีนค่ะ จริงๆชีวิตวัยเด็กหนูสบายมากค่ะ เป็นช่วงเวลาที่ป๊าม๊าค่อนข้างมีรายรับเยอะมากๆ แต่ครอบครัวค่อยๆมามีปัญหาก่อนปี 41 ได้แป๊บนึง คือ ป๊าม๊าเริ่มแยกกันอยู่ เพราะ ป๊าเป็นคนเจ้าชู้ชอบมีเล็กมีน้อยค่ะ ปัญหาเริ่มจะบานปลาย เพราะ ด้วยที่บ้านฝั่งป๊าไม่ชอบม๊าเลยจะเป่าหูป๊าตลอดว่าม๊าโกงเงินบริษัทไปช่วยเหลือครอบครัว ตอนนั้นจะไปเยี่ยมอาม่า ยังต้องโกหกตลอด แต่ไอเราก็เด็กๆไม่ค่อยรู้เรื่องค่ะ แต่ป๊าเริ่มใช้ความรุนแรงกับม๊า ตอนนั้นเราก็เสียใจจนชักเลยค่ะ หนูก็ไม่เคยทำตัวให้ใครเห็นว่าครอบครัวมีปัญหานะคะ เพราะ คิดว่าชินแล้ว หม่าม๊าเก่งจังที่ทนอยู่เพราะพวกหนู จนหนู โต เข้ามหาลัย ชีวิตวัยรุ่นขาดไม่ได้ก็คือเรื่องความรัก เพราะหนูเป็นคนไม่ชอบเที่ยว กินเหล้า หนูค่อนข้างจะติดแฟน แต่ตัวเองเอาแต่ใจมากค่ะ เพราะ เราก็ถูกเลี้ยงมาแบบสปอย ความรักครั้งแรกก็ผิดหวัง เพราะหนูไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เนื่องจากหนูอยู่ รร หญิงล้วน ไม่เคยคบผู้ชาย นิสัยส่วนตัว พอเลิก หนูก็ตัดเลย เพราะไม่คิดจะกลับไปคบ เพราะเค้าบอกเลิกเรา เราก็จำสิ่งที่เราไม่ควรทำ และ ก็เข้าใจผู้ชายมากขึ้น แต่ด้วยหนูมีสังคมที่แคบ พอจะมีความรักอีกรอบกลับกลายเป็นคนใกล้ตัว หนูพยายาม พิสูจน์ ให้ทุกคนรู้ ว่า สิ่งที่เกิดขึ้น มันไม่ได้เกิดจากการประชดประชันแฟนเก่าอย่างใด แต่ทุกคนมองต่าง กลายเป็นหนูมาคบกับเพื่อนกลุ่มเดียวกับแฟนเก่า หนูทนให้เขาเข้าใจผิดกัน มา1ปีครึ่ง เพราะใจจริง คบด้วยความบริสุทธิ์ใจ จนสุดท้ายทุกคนเชื่อ แต่ก็ผิดหวังอีกเพราะเขามีคนอื่น มันกระทบกระเทือนจิตใจเรามากเพราะ เราหนีเหตุการณ์อย่างที่บ้าน มาตลอดไม่อยากเสียใจอย่างหม่าม๊า เลยตัดเลย เวลาผ่านไป2ปี หนูก็เจอ คนนึง หนูมองเค้าในทางที่ดีมากๆ เลยค่ะ แต่พอเราคบกันไปได้ 1 อาทิตย์กว่า หนูก็ทราบว่า ก่อนคบกันเขาไปมีอะไรกับแฟนเก่าเขา เรื่องนี้มันฝังใจหนูมากกก แต่หนูพยายามทำความเข้าใจค่ะ ถือว่าเขาทำก่อนคบกับเรา สิทธิ์ของเขา พอคบมา ความรักก็เพิ่มขึ้นเพราะเราเริ่มโต ความหวังเริ่มมา แต่ความหวาดระแวง ก็ไม่หาย กลายเป็นสุดท้ายเลิก เพราะพอหนูคิดขึ้นมาได้ทีไร หนูก็จะปี๊ดหาเรื่องเขาบ้างตามเช็คเขาบ้าง บล๊อกไลน์เขาบ้าง จนเค้าก็ทนไม่ไหว ผ่านไป7เดือน วันนึงเขาก็กลับมา เราก็กลับไปอย่างง่ายดาย เพราะเรารัก และเราก็รู้ว่าเขาไม่มีใครจริงๆ ตอนที่คบเรา เราระแวงไปเองเรายุ่งกับชีวิตเขามากเกินไป ระหว่างนั้น ป๊าก็เริ่มพูดจากระทบกระทั่งไม่พอใจหนู ว่าหนูเว่อร์ เทิดทูญ บ้านแฟนออกหน้าออกตา (คือทุกคนดีจริงๆค่ะอบอุ่นและมีเหตุผล) เขาจะพูดกับแฟนหนูให้ได้ บอกว่าทำไมคิดจะไปก็ไปจะมาก็มา หนู ก็เครียด เพราะเค้าพูดกรอกหูทุกวัน จนเหมือนเราโดนกักบริเวณความคิด เค้าคิดอะไรเราต้องคิดแบบนั้น คือสำหรับหนู ครอบครัวยั
งไงก็มาที่หนึ่ง พอพี่เริ่มพูด พ่อเริ่มพูด และ ยังไม่วาย ธุรกิจ เริ่มจะส่อแวว แย่ลงๆ ตอนนั้นหนูทำงานที่บ้าน พอเริ่มรู้อะไรเยอะขึ้น ความเครียดเริ่มมา เข้ารพ บ่อยมาก เพราะเครียดจนทานอะไรไม่ได้ ยังมีเรื่องแฟนอีก แฟนหนูก็ไม่ชอบความกดดัน พอพ่อหนูพูดเขาก็โกรธ ที่หนูพามาเจอ เพราะจริงๆหนูก็ต้องการให้เขารู้ว่า การกลับไปกลับมาสำหรับหนูมันเรื่องใหญ่ นิสัยของคน ถ้าคิดจะคบกันมันก็ต้อง ช่วยๆกับ เขาจะมาเปลี่ยนหนูฝ่ายเดียว หนูยอมนะคะ แต่หนูก็อึดอัด เพราะสิ่งที่ต้องการทั้งหมดคือให้เขาพอใจในตัวหนูซักทีเลิกว่าเลิกซ้ำเติมหนูซักที เพราะหนู มีเรื่องเข้ามาไม่เว้นวันไหนจะเรื่องงานเรื่องครอบครัว ซึ่งเขาเองทำงาน ก็เจอปัญหาเหมือนๆกัน พออยู่ด้วยกันเลยอยากจะสบายๆ แต่โชคก็ไม่เข้าข้างค่ะ บ้านหนูเริ่มแย่ลงๆ ขายของไม่ได้กำไร มีการปิดถนนหน้าบ้านหนู ทำให้ร้านต้องปิดไปโดยปริยาย หลายเดิน เงินเดือนต้องจ่าย บ้านก็ต้องย้ายเพราะเป็นที่ทรัพย์สิน เครียดมากไม่รู้จะอยู่ไหน จะทำยังไง ระบายกับแฟน แฟนก็มองว่าเราไม่ใช้สติ รู้ว่าเขาก็ห่วงแต่เขาจะแสดงความรำคาญ จนเราไม่กล้าพูด เราเลยเล่าให้เพื่อนเขาฟังแทนเผื่อเขาจะได้รู้บ้าง แต่วันหนึ่ง ด้วยความที่แม่เราเค้าคิดมาก เลยบอกให้เราลองยืมเงินบ้านแฟนมาซื้อบ้าน หนูฟังแล้วสะอึกค่ะ และบอกม๊าว่า ไม่มีวัน ให้เราไม่เหลือเงินซักบาท หนูก็ไม่มีวันขอใครกิน คำพูดนั้นทำหนูเสียใจมากๆ หนูอยากระบาย พอหนูโทรไปหาแฟนก็ไม่ได้เล่า บอกเขาแค่เครียด ปรากฏ เขากับรำคาญและบอกว่าเบื่อหนู หนูเลยคิดว่า ไม่ได้แล้ว เค้าไม่สนเลยแม้แต่จะปลอบใจ ก็ไม่มี ยังไปบ้านรุ่นพี่ที่ตจว กินเหล้า มีความสุข แต่กลางวันก็คุยงาน แต่เขาไม่ฟังเราเลย มองแต่ว่าเราเป็นบ้าๆ หนูเลยพอ โทรไปปรึกษาพี่ที่นับถือ ตอนแรกๆก็ ร้องไห้ทุกวันเล่าให่เขาฟัง แต่สุดท้ายเขาก็บอกว่าเขาชอบ เลยลองคุยดู แต่หนูก็บอกไปว่าหนูไม่คิดแบบนั้น ระหว่างนั้นเพื่อนของแฟน เค้ามาหาหนูตลอด จนเพื่อนๆหนูเริ่มงง แต่ด้วยความที่หนูสนิทและเล่าทุกเรื่อง หนูก็เคยเล่าว่า ก่อนหน้านี้หลายปี เคยแอบชอบนะแต่มีแฟนเบยไม่ยุ่ง แต่ตอนนี้ เปนเพื่อนนะ เพราะ เราก็เปนแฟนเพื่อสนิทเขา ถึงจะเลิกแล้ว แต่เค้ามาบ่อยค่ะ จนกลายเปน ไปไหนมาไหนด้วยกัน จนผ่านไป 6 เดือนที่เลิกกับแฟนมา เขาก็บอกว่ารู้สึกดี หนูก็รู้สึกดี เพราะ เค้าอยู่ด้วยตลอดจริงๆ แต่มันก็เริ่มแหม่งๆ เพราะเขาคิดว่าเพื่อนเขารู้ เริ่มตีตัวออกห่าง หนูก็แสดงความบริสุทธิ์ใจว่าให้พูดไหม เพราะหนูไม่คิดจะปิด เขาห้ามพูดหนูก็ไว้ใจ สุดท้าย ก็เป็นเรื่อง แฟนเก่าหนูรู้ หนูยอมรับ และหนูก็บอกว่าหนูชอบ แต่ เพื่อนเขา กลับพูดอีกอย่าง บอกว่า หนูตาม ก็ตกใจกับคำตอบ และก็ไม่พูดกันไปเลย หนูยอมรับทุกอย่างยอมให้คนเกลียด แต่เขากลับโยนความผิดให้ ระหว่างนั้นความเครียดต่างๆทวีคูณค่ะ เงินเดือนที่บ้านก็ไม่มีจ่าย หนูก็ ทำอย่างอื่น ขายของทางเนตแทน แต่พอทำธุรกิจเสื้อผ้า ก็อยากลดความอ้วนลง ก็ดันไปทาน m_ _ อย่างที่ทุกคนรู้กันว่ากดประสาท หนูไม่รู้ตัว เพื่อนๆบอกว่าหนูพูดจาติดอ่าง พูดไม่หยุด alert ตลอด จนทุกคนรำคาญ พอเห็นเพื่อนรำครญก็น้อยใจร้องไห้ ไม่ระงับอารมณ์ โกรธเพื่อนทะเลาะกับเพื่อน หงุดหงิดใส่ที่บ้านเก็บตัว แต่วันนึง แฟนหนูเขากลับมา หนูค่อนข้างตกใจ ลึกๆ หนูรักเขามาก แต่หนูไม่คิดจะกลับไปเพราะการกระทำของหนูมันเกินกว่าใครจะให้อภัย แต่เค้ากลับมา ซึ่งหนูต้องทำใจว่าเขาจะคิดขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ ซึ่งก็จริง เราทะเลาะกันบ่อย บวกกับความเครียดที่ไม่จบกับเรื่องบ้าน หนี้สิน หนูกับสติหลุด ใช้เงินระบายความเครียด ซื้อทุกอย่าง แอบซื้อเพราะกลัวเพื่อนๆรู้ เครียดกับเรื่องแฟนที่เขาทำท่าทีอึดอัด หนูพยายามมากที่จะทำให้ดี ไม่ใช่แค่เพื่อให้เขาเชื่อใจ เพราะหนูรัก และนี่เป็นครั้งที่3 ที่คบกัน หนูไม่อยากเลิกแล้ว หนู คบกับเค้ามารักๆเลิกๆมา เวลา4 ปี กับเรื่องที่บ้านที่มาเกิดหนักๆ 1 ปีหลัง หนู เริ่มควบคุมสติไม่ได้ พอคนที่บ้านเครียดพูดจาใส่อารมณ์ หนูก็ลงกับแฟน บ้างแสดงอาการเหมือนคนไม่มีสติบ้าง คือเขาเกลียดมาก หนูก็เริ่มเกลียดตัวเอง ใจลึกบอกให้หยุด แต่หยุดไม่อยู่ พยายามปล่อยวาง นั่งสมาธิฟังธรรมะ ทำทุกทาง เลยค่ะ หลังๆหนูเริ่มร้องไห้ ชีวิตครอบครัว ชีวิตรัก มีปัญหาขึ้นเรื่อยๆ ใช้เงินเกินตัว มีหนี้สินกับที่บ้าน น้อยใจแฟน จนเขาไม่ทนหนูอีกต่อไป หนูเสียใจจนชัก เพราะหนูต้องการบอกเขาว่า หนู ควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่มองว่าตัวเองโรคจิตหรือซึมเศร้า แต่หนูต้องการกำลังใจ สุดท้ายเราก็จากกันเพราะหนูเห็นความอึดอัดที่เขาแสดง หนูเสียใจมากค่ะ แต่ความคิดเขา คิดว่าหนูไม่เคยเปลี่ยน ส่วนเรื่องเงิน หนูบอกที่บ้าน ว่าหนูทำอะไร ทุกคนโกรธที่หนูทำ หนูทราบดีว่าหนูต้องโดนอะไร ต้องรับผิดชอบ และด้วยความที่บ้านหนูพูดจากันค่อนข้างแรง หนูจะโดนด่า ตลอดว่า เลิกทำตัวดราม่า ต้องยอมรับว่าบ้านเป็นแบบนี้ทุกคนเป็นแบบนี้ ต้องยอมรับ ในขณะที่หนูเสียสูญกับความรัก หนูเสียสูญกับครอบครัวอีก ด้วยตัวหนูเอง หนูชักอีก พี่ๆกลับมองว่าหนูเล่นละคร จนเขาเห็นว่าหนูเป็นจริง หดหู่ อยากตาย ตลอด ร้องไห้ทุกวัน พอโทรไปเล่าให้แฟนเก่าฟัง เขาก็ว่า หนูทราบค่ะ มันคือความผิดจริงๆ หนูเข็ดแล้วจริงๆ แต่หนูยังไม่มีทางออกเรื่องจิตใจ ทั้งๆที่ทุกคนบอกว่า บอกความจริงไปก็จะสบายใจขึ้น แต่หนูกลับเศร้าเสียใจ อยากหลุด พยายามบอกตัวเองว่า รีบๆหายกลับมาทำงาน จะได้มีเงินใช้หนี้ เรื่องยังคงไม่จบที่ว่าพ่อหนูเริ่มเครียดจัดๆจนขู่เข็ญคนงาน จะเอาของไล่ปาใส่แม้กระทั่งแมวตัวเล็กที่วิ่งเข้ามา ทุกคนเครียดไปหมด จริงๆค่ะ
สิ่งที่หนูพูดมาทั้งหมดคือความคิดของหนูถ้าสิ่งใดผิด หรือ ควรทำเช่นใดรบกวนขอคำแนะนำด้วยค่ะ หนู หดหู่เหลือเกินค่ะ
รู้สึกหดหู่กับชีวิตมากๆเลยค่ะ อยากขอคำแนะนำจากทุกท่านหน่อยน่ะค่ะ
งไงก็มาที่หนึ่ง พอพี่เริ่มพูด พ่อเริ่มพูด และ ยังไม่วาย ธุรกิจ เริ่มจะส่อแวว แย่ลงๆ ตอนนั้นหนูทำงานที่บ้าน พอเริ่มรู้อะไรเยอะขึ้น ความเครียดเริ่มมา เข้ารพ บ่อยมาก เพราะเครียดจนทานอะไรไม่ได้ ยังมีเรื่องแฟนอีก แฟนหนูก็ไม่ชอบความกดดัน พอพ่อหนูพูดเขาก็โกรธ ที่หนูพามาเจอ เพราะจริงๆหนูก็ต้องการให้เขารู้ว่า การกลับไปกลับมาสำหรับหนูมันเรื่องใหญ่ นิสัยของคน ถ้าคิดจะคบกันมันก็ต้อง ช่วยๆกับ เขาจะมาเปลี่ยนหนูฝ่ายเดียว หนูยอมนะคะ แต่หนูก็อึดอัด เพราะสิ่งที่ต้องการทั้งหมดคือให้เขาพอใจในตัวหนูซักทีเลิกว่าเลิกซ้ำเติมหนูซักที เพราะหนู มีเรื่องเข้ามาไม่เว้นวันไหนจะเรื่องงานเรื่องครอบครัว ซึ่งเขาเองทำงาน ก็เจอปัญหาเหมือนๆกัน พออยู่ด้วยกันเลยอยากจะสบายๆ แต่โชคก็ไม่เข้าข้างค่ะ บ้านหนูเริ่มแย่ลงๆ ขายของไม่ได้กำไร มีการปิดถนนหน้าบ้านหนู ทำให้ร้านต้องปิดไปโดยปริยาย หลายเดิน เงินเดือนต้องจ่าย บ้านก็ต้องย้ายเพราะเป็นที่ทรัพย์สิน เครียดมากไม่รู้จะอยู่ไหน จะทำยังไง ระบายกับแฟน แฟนก็มองว่าเราไม่ใช้สติ รู้ว่าเขาก็ห่วงแต่เขาจะแสดงความรำคาญ จนเราไม่กล้าพูด เราเลยเล่าให้เพื่อนเขาฟังแทนเผื่อเขาจะได้รู้บ้าง แต่วันหนึ่ง ด้วยความที่แม่เราเค้าคิดมาก เลยบอกให้เราลองยืมเงินบ้านแฟนมาซื้อบ้าน หนูฟังแล้วสะอึกค่ะ และบอกม๊าว่า ไม่มีวัน ให้เราไม่เหลือเงินซักบาท หนูก็ไม่มีวันขอใครกิน คำพูดนั้นทำหนูเสียใจมากๆ หนูอยากระบาย พอหนูโทรไปหาแฟนก็ไม่ได้เล่า บอกเขาแค่เครียด ปรากฏ เขากับรำคาญและบอกว่าเบื่อหนู หนูเลยคิดว่า ไม่ได้แล้ว เค้าไม่สนเลยแม้แต่จะปลอบใจ ก็ไม่มี ยังไปบ้านรุ่นพี่ที่ตจว กินเหล้า มีความสุข แต่กลางวันก็คุยงาน แต่เขาไม่ฟังเราเลย มองแต่ว่าเราเป็นบ้าๆ หนูเลยพอ โทรไปปรึกษาพี่ที่นับถือ ตอนแรกๆก็ ร้องไห้ทุกวันเล่าให่เขาฟัง แต่สุดท้ายเขาก็บอกว่าเขาชอบ เลยลองคุยดู แต่หนูก็บอกไปว่าหนูไม่คิดแบบนั้น ระหว่างนั้นเพื่อนของแฟน เค้ามาหาหนูตลอด จนเพื่อนๆหนูเริ่มงง แต่ด้วยความที่หนูสนิทและเล่าทุกเรื่อง หนูก็เคยเล่าว่า ก่อนหน้านี้หลายปี เคยแอบชอบนะแต่มีแฟนเบยไม่ยุ่ง แต่ตอนนี้ เปนเพื่อนนะ เพราะ เราก็เปนแฟนเพื่อสนิทเขา ถึงจะเลิกแล้ว แต่เค้ามาบ่อยค่ะ จนกลายเปน ไปไหนมาไหนด้วยกัน จนผ่านไป 6 เดือนที่เลิกกับแฟนมา เขาก็บอกว่ารู้สึกดี หนูก็รู้สึกดี เพราะ เค้าอยู่ด้วยตลอดจริงๆ แต่มันก็เริ่มแหม่งๆ เพราะเขาคิดว่าเพื่อนเขารู้ เริ่มตีตัวออกห่าง หนูก็แสดงความบริสุทธิ์ใจว่าให้พูดไหม เพราะหนูไม่คิดจะปิด เขาห้ามพูดหนูก็ไว้ใจ สุดท้าย ก็เป็นเรื่อง แฟนเก่าหนูรู้ หนูยอมรับ และหนูก็บอกว่าหนูชอบ แต่ เพื่อนเขา กลับพูดอีกอย่าง บอกว่า หนูตาม ก็ตกใจกับคำตอบ และก็ไม่พูดกันไปเลย หนูยอมรับทุกอย่างยอมให้คนเกลียด แต่เขากลับโยนความผิดให้ ระหว่างนั้นความเครียดต่างๆทวีคูณค่ะ เงินเดือนที่บ้านก็ไม่มีจ่าย หนูก็ ทำอย่างอื่น ขายของทางเนตแทน แต่พอทำธุรกิจเสื้อผ้า ก็อยากลดความอ้วนลง ก็ดันไปทาน m_ _ อย่างที่ทุกคนรู้กันว่ากดประสาท หนูไม่รู้ตัว เพื่อนๆบอกว่าหนูพูดจาติดอ่าง พูดไม่หยุด alert ตลอด จนทุกคนรำคาญ พอเห็นเพื่อนรำครญก็น้อยใจร้องไห้ ไม่ระงับอารมณ์ โกรธเพื่อนทะเลาะกับเพื่อน หงุดหงิดใส่ที่บ้านเก็บตัว แต่วันนึง แฟนหนูเขากลับมา หนูค่อนข้างตกใจ ลึกๆ หนูรักเขามาก แต่หนูไม่คิดจะกลับไปเพราะการกระทำของหนูมันเกินกว่าใครจะให้อภัย แต่เค้ากลับมา ซึ่งหนูต้องทำใจว่าเขาจะคิดขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ ซึ่งก็จริง เราทะเลาะกันบ่อย บวกกับความเครียดที่ไม่จบกับเรื่องบ้าน หนี้สิน หนูกับสติหลุด ใช้เงินระบายความเครียด ซื้อทุกอย่าง แอบซื้อเพราะกลัวเพื่อนๆรู้ เครียดกับเรื่องแฟนที่เขาทำท่าทีอึดอัด หนูพยายามมากที่จะทำให้ดี ไม่ใช่แค่เพื่อให้เขาเชื่อใจ เพราะหนูรัก และนี่เป็นครั้งที่3 ที่คบกัน หนูไม่อยากเลิกแล้ว หนู คบกับเค้ามารักๆเลิกๆมา เวลา4 ปี กับเรื่องที่บ้านที่มาเกิดหนักๆ 1 ปีหลัง หนู เริ่มควบคุมสติไม่ได้ พอคนที่บ้านเครียดพูดจาใส่อารมณ์ หนูก็ลงกับแฟน บ้างแสดงอาการเหมือนคนไม่มีสติบ้าง คือเขาเกลียดมาก หนูก็เริ่มเกลียดตัวเอง ใจลึกบอกให้หยุด แต่หยุดไม่อยู่ พยายามปล่อยวาง นั่งสมาธิฟังธรรมะ ทำทุกทาง เลยค่ะ หลังๆหนูเริ่มร้องไห้ ชีวิตครอบครัว ชีวิตรัก มีปัญหาขึ้นเรื่อยๆ ใช้เงินเกินตัว มีหนี้สินกับที่บ้าน น้อยใจแฟน จนเขาไม่ทนหนูอีกต่อไป หนูเสียใจจนชัก เพราะหนูต้องการบอกเขาว่า หนู ควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่มองว่าตัวเองโรคจิตหรือซึมเศร้า แต่หนูต้องการกำลังใจ สุดท้ายเราก็จากกันเพราะหนูเห็นความอึดอัดที่เขาแสดง หนูเสียใจมากค่ะ แต่ความคิดเขา คิดว่าหนูไม่เคยเปลี่ยน ส่วนเรื่องเงิน หนูบอกที่บ้าน ว่าหนูทำอะไร ทุกคนโกรธที่หนูทำ หนูทราบดีว่าหนูต้องโดนอะไร ต้องรับผิดชอบ และด้วยความที่บ้านหนูพูดจากันค่อนข้างแรง หนูจะโดนด่า ตลอดว่า เลิกทำตัวดราม่า ต้องยอมรับว่าบ้านเป็นแบบนี้ทุกคนเป็นแบบนี้ ต้องยอมรับ ในขณะที่หนูเสียสูญกับความรัก หนูเสียสูญกับครอบครัวอีก ด้วยตัวหนูเอง หนูชักอีก พี่ๆกลับมองว่าหนูเล่นละคร จนเขาเห็นว่าหนูเป็นจริง หดหู่ อยากตาย ตลอด ร้องไห้ทุกวัน พอโทรไปเล่าให้แฟนเก่าฟัง เขาก็ว่า หนูทราบค่ะ มันคือความผิดจริงๆ หนูเข็ดแล้วจริงๆ แต่หนูยังไม่มีทางออกเรื่องจิตใจ ทั้งๆที่ทุกคนบอกว่า บอกความจริงไปก็จะสบายใจขึ้น แต่หนูกลับเศร้าเสียใจ อยากหลุด พยายามบอกตัวเองว่า รีบๆหายกลับมาทำงาน จะได้มีเงินใช้หนี้ เรื่องยังคงไม่จบที่ว่าพ่อหนูเริ่มเครียดจัดๆจนขู่เข็ญคนงาน จะเอาของไล่ปาใส่แม้กระทั่งแมวตัวเล็กที่วิ่งเข้ามา ทุกคนเครียดไปหมด จริงๆค่ะ
สิ่งที่หนูพูดมาทั้งหมดคือความคิดของหนูถ้าสิ่งใดผิด หรือ ควรทำเช่นใดรบกวนขอคำแนะนำด้วยค่ะ หนู หดหู่เหลือเกินค่ะ