ความฝันของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งเป็นจริงแล้วคะ หนูฝันตั้งแต่เด็กอยากมีบ้านสวยๆ อยากให้พ่อแม่อยู่อย่างสบาย เพราะบ้านเก่าที่เราเคยอยู่มันเก่ามาก ฝาบ้านผุหมดแล้ว หลังคาก็รั่ว ถ้าฝนตกคือนอนไม่เต็มอิ่มคะเพราะต้องเอากะละมังมารองน้ำฝนที่ร่วงลงมา หรือถ้าฝนตกหนักๆ ติดกันไม่กี่ชั่วโมง น้ำก็ท่วมบ้าน ส่วนเสาบ้านปลวกก็กัดแทะจนจะพังอยู่แล้วคะ
แต่ในที่สุดก็มีวันนี้ สมกับการรอคอย 7 ปี ใช่คะหนูเก็บเงินถึง 7 ปี หนูเริ่มทำงานตอนอายุ 15-16 หลังจากจบ ม.3 แต่หนูก็เก็บเงินส่งตัวเองเรียน กศน.จนจบ และสอบเข้ามหาลัย หนูไม่เคยขอเงินพ่อแม่เลยสักบาทเดียวตั้งแต่จบ ม. 3 และออกจากบ้านมาทำงาน ไม่ต้องถามนะคะว่างานอะไร หนูรับจ้างทุกอย่างที่ได้เงิน แต่ไม่ผิดกฎหมายนะคะ กลัวตำรวจจับ เอาเป็นว่างานสุจริตนะจ้ะ อิอิ
ความจริงพ่อกับแม่เขาทุ่มเทให้น้องชายมากกว่าคะเพราะคงหวังพึ่งลูกชาย เรามันลูกนอกคอก (เขาบอกแบบนั้น) น้อยใจบ้างนะคะ แต่มันก็ทำให้หนูต้องสู้คะ หนูได้แต่คิดว่าหนูต้องประสบความสำเร็จในชีวิตให้ได้ หนูต้องทำให้เขาภูมิใจ เขาจะได้รักหนูเหมือนที่รักน้อง ผ่านมา 7 ปี หนูบอกพ่อกับแม่ว่าหนูกำลังสร้างบ้านให้พ่อกับแม่นะ ท่านน้ำตาซึมเลยคะแล้วถามหนูว่าจริงหรือ หนูบอกว่าจริงคะ ท่านบอกว่าภูมิใจในตัวหนูมาก หนูดีใจมากคะในที่สุดหนูก็ทำได้ ทุกวันนี้ครอบครัวเรามีความสุขดีคะถึงบ้านจะไม่ได้หลังใหญ่แต่มันเป็นน้ำพักน้ำแรงของหนูคะ อย่างน้อยเราก็ได้นอนหลับอย่างสบาย อ๋อลืมบอกไปคะปีหน้าหนูจะรับปริญญาแล้ว หนูคงได้ทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจอีกครั้ง ใครมีประสบการณ์หรือใครที่กำลังท้อ แบ่งปันมาได้นะคะ หนูจะเป็นกำลังใจให้


ในที่สุดความฝันก็เป็นจริง อายุ 22 สร้างบ้านให้พ่อกับแม่ได้แล้วคะ
แต่ในที่สุดก็มีวันนี้ สมกับการรอคอย 7 ปี ใช่คะหนูเก็บเงินถึง 7 ปี หนูเริ่มทำงานตอนอายุ 15-16 หลังจากจบ ม.3 แต่หนูก็เก็บเงินส่งตัวเองเรียน กศน.จนจบ และสอบเข้ามหาลัย หนูไม่เคยขอเงินพ่อแม่เลยสักบาทเดียวตั้งแต่จบ ม. 3 และออกจากบ้านมาทำงาน ไม่ต้องถามนะคะว่างานอะไร หนูรับจ้างทุกอย่างที่ได้เงิน แต่ไม่ผิดกฎหมายนะคะ กลัวตำรวจจับ เอาเป็นว่างานสุจริตนะจ้ะ อิอิ
ความจริงพ่อกับแม่เขาทุ่มเทให้น้องชายมากกว่าคะเพราะคงหวังพึ่งลูกชาย เรามันลูกนอกคอก (เขาบอกแบบนั้น) น้อยใจบ้างนะคะ แต่มันก็ทำให้หนูต้องสู้คะ หนูได้แต่คิดว่าหนูต้องประสบความสำเร็จในชีวิตให้ได้ หนูต้องทำให้เขาภูมิใจ เขาจะได้รักหนูเหมือนที่รักน้อง ผ่านมา 7 ปี หนูบอกพ่อกับแม่ว่าหนูกำลังสร้างบ้านให้พ่อกับแม่นะ ท่านน้ำตาซึมเลยคะแล้วถามหนูว่าจริงหรือ หนูบอกว่าจริงคะ ท่านบอกว่าภูมิใจในตัวหนูมาก หนูดีใจมากคะในที่สุดหนูก็ทำได้ ทุกวันนี้ครอบครัวเรามีความสุขดีคะถึงบ้านจะไม่ได้หลังใหญ่แต่มันเป็นน้ำพักน้ำแรงของหนูคะ อย่างน้อยเราก็ได้นอนหลับอย่างสบาย อ๋อลืมบอกไปคะปีหน้าหนูจะรับปริญญาแล้ว หนูคงได้ทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจอีกครั้ง ใครมีประสบการณ์หรือใครที่กำลังท้อ แบ่งปันมาได้นะคะ หนูจะเป็นกำลังใจให้