เรื่องมันมีอยู้ว่าผมทำงานเป็นผู้ดูแลโวลันเทียรืชาวต่างชาติให้องค์กรหนึ่งที่เชียงใหม่ ผมมีโอกาสคลุกคลีกกับฝรั่งมามากกกกกก
แต่ไม่เคยชอบ หรือมีความรู้สึกหลงรักฝรั่งเลย เพราะส่วนตัวปกติแล้วชอบเอเชีย ประมาณไต้หวัน หรือฟิลิปปินส์ ไรประมาณนี้ แต่มีวันหนึ่ง
เมื่ออาทิตย์ก่อนมีโวลันเทียร์คนใม่เข้ามา เป็นผู้ชาย อายุ20 จากอังกฤษ วันแรกที่เจอผมก็ไม่ได้สนใจอะไร คิดแค่ว่าเพื่อนร่วมงานคนนึงเข้ามาแล้วจาก
ไปเหมืนอทุกๆครั้ง แต่คนนึงมันมีอะไรแปลกๆ ที่ใจผมสัมผัสได้ ตั้งแต่วันแรกที่เจอ เพราะหน้าที่ของผมคือ คอยดูแล ไปรับไปส่งที่ รร. ให้คำปรึกษา สอนภาษาไทย วัฒนธรรมไทยให้ตลอดที่อยู่ที่นี่ รวมถึงเป็นเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวด้วย
ขอสารภาพเลยว่าแต่ก่อนเคยมีฝรั่งมาจีบผมแต่ไม่เคยสนใจ ปฏิเสธมาตลอด แต่สำหรับคนนี้มีอะไรบางอย่างที่สัมผัสได้ หรือผมคิดไปเองก็ไม่รู้ เช่น
ชอบเรียกชื่อแบบแบ๊วๆ ลากเสียงยาว เหมือนกำลังอ้อน
ชอบเข้ามาปลุกถึงเตียงตอนเช้า
เขาจะรอบอก goodnight ทุกครั้งก่อนเข้านอน
ชอบเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วเรียกชื่อผม ทำเสียงแบวๆ แล้วสบตา >< ใจผมสั่นนะ
......... แต่ผมก็พยามบอกตัวเองทุกครั้งว่าคิดไปเอง T^T......
แต่สามวันก่อนได้มีโอกาสไปออกค่ายภาษาอังกฤษด้วยกัน ที่ อุดร ไปกันหลายคนกับฝรั่งอีกเยอะ แต่เขาเลือกที่จะแชร์ห้องกับผมนอนด้วยกัน เป็นเตียงเดี่ยวผ้าห่มผืนเดียว นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมนอนกับฝรั่ง!! ก่อนนอนเข้าก็ชวนคุยนู่นนี่นั่น พอตอนนอนกลางดึกก็ชอบมาเบียดนอนใกล้ๆ ผมนี่นอนไม่หลับเลย ตอนนั้นเริ่มรู้ตัวละว่าชอบเจ้าหมอนี่
ตอนนั่งรถตู้กลับเชียงใหม่มันก็มานั่งกับผมที่เบาะหลังสุด มันก็มาขอแชร์ผมห่มกับผมเพราะแอร์มันหนาว ตอนนั้นผมยอมรับเลยว่าจะทำยังไงดี ผมเผลอใจให้เด็กฝรั่งคนนี้แล้ว ผมนอนไม่หลับมาตลอดทางเลย
แต่....เผอิญเพื่อนชาวต่างชาติที่ทำงานด้วยกัน มันแอบสังเกตเราสอง มันจึงมาถามว่า ผมชอบไอ้เจ้าเด็กหนุ่มนั่นหรอ
ผมหน้าแดงมาก แต่ก็ปฏิเสธมาตลอด แต่คิดว่าทุกคนก็รู้ยกเว้นไอ้นั่น T^T
ทุกคนมันสร้างสถานการณ์ให้ผมกับเจ้าเด็กฝรั่งนั่น อยู่ด้วยกันสองต่อสองบ่อยๆ 55
จนวันนี้ตอนบ่ายผมรู้สึกสับสันกับความรู้สึกตัวเอง จึงเปิดเน็ตเข้ากุเกิ้ลหา how do you know if you like someone ผมอ่านได้แปปนึง ปวดฉี่เลยไปเข้าห้องน้ำแต่เปิดหน้าต่างเว็บไว้ พอฉี่เสร็จออกมาเจอเจ้าเด็กฝรั่งนั่นอ่านของผมอยู่ บอกรุ้สึกบอกไม่ถูกเลย มันก็ทำหน้าไม่ถูก ไม่รู้ว่าเกิดไรขึ้น มันก็ลุกหนี ผมก็ใช้คอมต่อ จากนั้นไม่รู้เกิดไร มันไม่ค่อยคคุยกับผมเหมือนที่ผ่านมา
จนเมื่อสามทุ่ม เพื่อนฝรั่งอีกคนผู้หวังดี พยามจับคู่ให้เราสองคนกิดไอเดียไปถามเจ้านั่นว่า เป็นไร ทำไมเศร้าๆ คิดถึงเกิร์ลเฟรนด์ หรอ
คำตอบคือ
Yes, I miss her ........
เท่านั่นแหละ ผมรู้สึกตัวชา หน้าชาไม่มีความรู้สึก น้ำตามันเหมือนจะไหล แต่ผมพยามๆ กลั้นไว้ ทำเป็นหัวเราะกลบเกลื่อนซะ แต่เพื่อนฝรั่งอีกคนดูออก ก็พยามเข้ามาลอบใจให้กำลังใจ แต่ผมก็ยังคงปฏิเสธเหมือนเดิมว่า that's fine ไม่มีไรทั้งๆที่ในใจนั้นเจ็บ
อันที่จริงผมก็รู้ตัวดีกว่า กฎของการทำงานคือ ห้ามรักกับอาสาสมัคร เพราะคนเหล่านี้เข้ามาไม่นานแล้วก็จากไป เหลือไว้แต่ความเจ็บให้เราแต่ผมก็เจอจนได้ สำหรับคนนี้คนแรกที่รู้สึกดี ดีมากกกกกกกกกกกก เกินบรรยาย จนไม่รู้จะระบายออกมายัง ขอพื้นที่เล็กๆที่นี้ละกันนะครับ
ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะทำยังไง
แต่ผมตอนนี้เหมือนใจมันกำลังสร้าง heart wall ไปแล้วอ่า อีกแค่สองอาทิตย์เขาก็จะกลับแล้ว ยิ่งผมถลำลึกมากกว่านี้ ก็เจ็บยิ่งกว่าเดิม ผมควรทำยังไงดีครับ T^T
[Y] ความรักที่ต้องห้ามของผมกับเพื่อนชาวต่างชาติ
แต่ไม่เคยชอบ หรือมีความรู้สึกหลงรักฝรั่งเลย เพราะส่วนตัวปกติแล้วชอบเอเชีย ประมาณไต้หวัน หรือฟิลิปปินส์ ไรประมาณนี้ แต่มีวันหนึ่ง
เมื่ออาทิตย์ก่อนมีโวลันเทียร์คนใม่เข้ามา เป็นผู้ชาย อายุ20 จากอังกฤษ วันแรกที่เจอผมก็ไม่ได้สนใจอะไร คิดแค่ว่าเพื่อนร่วมงานคนนึงเข้ามาแล้วจาก
ไปเหมืนอทุกๆครั้ง แต่คนนึงมันมีอะไรแปลกๆ ที่ใจผมสัมผัสได้ ตั้งแต่วันแรกที่เจอ เพราะหน้าที่ของผมคือ คอยดูแล ไปรับไปส่งที่ รร. ให้คำปรึกษา สอนภาษาไทย วัฒนธรรมไทยให้ตลอดที่อยู่ที่นี่ รวมถึงเป็นเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวด้วย
ขอสารภาพเลยว่าแต่ก่อนเคยมีฝรั่งมาจีบผมแต่ไม่เคยสนใจ ปฏิเสธมาตลอด แต่สำหรับคนนี้มีอะไรบางอย่างที่สัมผัสได้ หรือผมคิดไปเองก็ไม่รู้ เช่น
ชอบเรียกชื่อแบบแบ๊วๆ ลากเสียงยาว เหมือนกำลังอ้อน
ชอบเข้ามาปลุกถึงเตียงตอนเช้า
เขาจะรอบอก goodnight ทุกครั้งก่อนเข้านอน
ชอบเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วเรียกชื่อผม ทำเสียงแบวๆ แล้วสบตา >< ใจผมสั่นนะ
......... แต่ผมก็พยามบอกตัวเองทุกครั้งว่าคิดไปเอง T^T......
แต่สามวันก่อนได้มีโอกาสไปออกค่ายภาษาอังกฤษด้วยกัน ที่ อุดร ไปกันหลายคนกับฝรั่งอีกเยอะ แต่เขาเลือกที่จะแชร์ห้องกับผมนอนด้วยกัน เป็นเตียงเดี่ยวผ้าห่มผืนเดียว นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมนอนกับฝรั่ง!! ก่อนนอนเข้าก็ชวนคุยนู่นนี่นั่น พอตอนนอนกลางดึกก็ชอบมาเบียดนอนใกล้ๆ ผมนี่นอนไม่หลับเลย ตอนนั้นเริ่มรู้ตัวละว่าชอบเจ้าหมอนี่
ตอนนั่งรถตู้กลับเชียงใหม่มันก็มานั่งกับผมที่เบาะหลังสุด มันก็มาขอแชร์ผมห่มกับผมเพราะแอร์มันหนาว ตอนนั้นผมยอมรับเลยว่าจะทำยังไงดี ผมเผลอใจให้เด็กฝรั่งคนนี้แล้ว ผมนอนไม่หลับมาตลอดทางเลย
แต่....เผอิญเพื่อนชาวต่างชาติที่ทำงานด้วยกัน มันแอบสังเกตเราสอง มันจึงมาถามว่า ผมชอบไอ้เจ้าเด็กหนุ่มนั่นหรอ
ผมหน้าแดงมาก แต่ก็ปฏิเสธมาตลอด แต่คิดว่าทุกคนก็รู้ยกเว้นไอ้นั่น T^T
ทุกคนมันสร้างสถานการณ์ให้ผมกับเจ้าเด็กฝรั่งนั่น อยู่ด้วยกันสองต่อสองบ่อยๆ 55
จนวันนี้ตอนบ่ายผมรู้สึกสับสันกับความรู้สึกตัวเอง จึงเปิดเน็ตเข้ากุเกิ้ลหา how do you know if you like someone ผมอ่านได้แปปนึง ปวดฉี่เลยไปเข้าห้องน้ำแต่เปิดหน้าต่างเว็บไว้ พอฉี่เสร็จออกมาเจอเจ้าเด็กฝรั่งนั่นอ่านของผมอยู่ บอกรุ้สึกบอกไม่ถูกเลย มันก็ทำหน้าไม่ถูก ไม่รู้ว่าเกิดไรขึ้น มันก็ลุกหนี ผมก็ใช้คอมต่อ จากนั้นไม่รู้เกิดไร มันไม่ค่อยคคุยกับผมเหมือนที่ผ่านมา
จนเมื่อสามทุ่ม เพื่อนฝรั่งอีกคนผู้หวังดี พยามจับคู่ให้เราสองคนกิดไอเดียไปถามเจ้านั่นว่า เป็นไร ทำไมเศร้าๆ คิดถึงเกิร์ลเฟรนด์ หรอ
คำตอบคือ
Yes, I miss her ........
เท่านั่นแหละ ผมรู้สึกตัวชา หน้าชาไม่มีความรู้สึก น้ำตามันเหมือนจะไหล แต่ผมพยามๆ กลั้นไว้ ทำเป็นหัวเราะกลบเกลื่อนซะ แต่เพื่อนฝรั่งอีกคนดูออก ก็พยามเข้ามาลอบใจให้กำลังใจ แต่ผมก็ยังคงปฏิเสธเหมือนเดิมว่า that's fine ไม่มีไรทั้งๆที่ในใจนั้นเจ็บ
อันที่จริงผมก็รู้ตัวดีกว่า กฎของการทำงานคือ ห้ามรักกับอาสาสมัคร เพราะคนเหล่านี้เข้ามาไม่นานแล้วก็จากไป เหลือไว้แต่ความเจ็บให้เราแต่ผมก็เจอจนได้ สำหรับคนนี้คนแรกที่รู้สึกดี ดีมากกกกกกกกกกกก เกินบรรยาย จนไม่รู้จะระบายออกมายัง ขอพื้นที่เล็กๆที่นี้ละกันนะครับ
ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะทำยังไง
แต่ผมตอนนี้เหมือนใจมันกำลังสร้าง heart wall ไปแล้วอ่า อีกแค่สองอาทิตย์เขาก็จะกลับแล้ว ยิ่งผมถลำลึกมากกว่านี้ ก็เจ็บยิ่งกว่าเดิม ผมควรทำยังไงดีครับ T^T