ทำยังไงดีไม่อยากให้แม่เป็นคนแบบนี้

แม่เราเป็นคนอารมณ์ร้อนหงุดหงิดไม่มีเหตุผลพูดกูกับลูกตลอด เราชอบคิดมากและคิดว่ามีคนไม่ชอบ คือแม่เคยมีเรื่องกับคนแถวบ้าน แม่ไปหาเรื่องเค้าเพราะเค้ามาคุยกับพ่อ เรื่องมันแรงมากเราต้องไปขอโทษแทบจะกราบเท้าเค้าไม่ให้เค้าทำร้ายแมเรา เวลาไปไหนแม่ก็ชอบพูดแบบ "นั้นวันนี้นะมันด่าลอยๆกูได้ยิน" เราเลยแบบแม่เค้าอาจไม่ได้ว่าแม่ก็ได้ แม่ก็มันไม่ว่ากุจะว่าใคร เกลียดมัน เราเลยแม่อย่าไปเกลียดเค้าเลยเค้าด่าอะไรเราทำอะไรเราก็ปล่อยเค้าไปเถอะเราไม่ได้เป็นแบบที่เค้าพูด
เราสังเกตวันๆนึงแม่เราคิดแต่อะไรที่บั่นทอนความรุ้าึกเค้าเราพยายามจะให้เค้าหลุดจากความคิดตรงนั้นพาแม่ไปวัดทำบุญทุกครั้งที่มีโอกาส แต่บางครั้งเราก็เถียงแม่ว่า เนี่ยก็เป็นแบบนี้เมื่อไหร่จะเลิกคิด เรารี้สึกแย่นะเวลาเถียงแค่เราทุกข์ใจมากที่ไม่เคยเหนแม่มีความสุขเลย ส่วนพ่อจพเป็นคนใจเย็นและรักเพื่อนมาก แม่เราก็มีปันหากับเพื่อนพ่ออีกไปเกลียดเค้า เราเลยเฮ้อ...เราจะทำยังไงดี หน้าแม่เราแทบไม่ยิ้ม้ลยคิ้วชนกันตลอดมันหลายเรื่องๆเราพยายามเข้าใจแม่นะ แต่บางทีก็เหมือนลูกไม่ดีที่เถียงแม่เพราะไม่อยากให้แม่ทุกข์ใจแบบนั้นพอเราพูดแม่ก็บอกว่าเออไม่เคยเช้าใจกูหรอก เข้าข้างแต่พ่อ เรารักแม่มากกว่าพ่ออีกเราเข้าใจแม่แต่แม่ไม่เคยมองเห็น แม่เราชอบเรียกพ่อว่า"มัน"ไอตัวนั้น"คือแบบเราก็แม่นั้นพ่อนะ เรียกดีๆก็ได้
พ่อเราต้องการกำลังใจคำพูดดีๆจากแม่เพราะเค้าทำงานหนักมากแค่คำพูดเวลาแม่พูดกับเค้ามีแต่ทำให้พ่อแย่ลง กำลังใจได้จากแม่ไม่เคยมีเลย มีแต่คงจะมีลูกค้าหรอก ไม่ก็เรื่องของ เราเลยมีไรก็ปรึกษากับพ่ออย่างเดียวเลยแต่ก็เล่าให้แม่ฟังด้วยเจออะไรมาทำอะไรมาเล่าให้ฟังหมดทุกอย่าง แม่ก็จะ เพื่อนแบบนี้เลิกคบเถอะ ส่วนพ่อ เราต้องเข้าใจเค้านะลูกต่างคนต่างความคิด มันต่างกันมาเลยย เราจะทำไงดี เราอยากให้แม่มีความสุข เราอยากให้แม่รุ้ว่าเรารักแม่มากแค่ไหนเราไม่อยากให้เค้าทุกข์ใจและคิดอะไรในแง่ลบแบบนี้ตลอด ศัตรูแม่ก็รอบบ้านเลย เราต้องขอโทษเราไม่อยากให้ใครมองแม่เราไม่ดีรึนินทาแม่เรา TT