นิพพาน ไม่เป็นอนัตตา

ปฏิบัติพระพุทธเจ้า ไม่ได้สอนว่าเห็นนิพพานแล้วจึงไปเห็นอนัตตา  เห็น อนิจจัง เห็นทุกข์ เห็นอนัตตา แล้วไตรลักษณ์ดับไปเกิดนิพพาน เมื่อขึ้นฝั่งแล้วก็ต้องทิ้งเรือ คือไตรลั

นิพพานอยู่เหนือธรรมทั้งปวง นิพพานอยู่เหนือโลกทั้งปวง สัพเพธรรมมาอนัตตาติไม่มีนิพพาน เพราะนิพพานอยู่เหนือธรรมทั้งปวง

เมื่อนิพพานเป็นอนัตตาได้  นิพพานก็ต้องเป็นอย่างอื่นได้เช่นกัน...คือ ...ไม่เที่ยง  เป็นทุกข์  เป็นมาร  เป็นธรรมที่สิ้นสูญ  เป็นธรรมที่เสื่อมสลาย เป็นธรรมที่มีการเกิดขึ้น 

ความไม่มีตัวตน (อนัตตา) คือการละความเห็นผิดว่ามีตัวตน (สักกายทิฏฐิ) เป็นด่านแรกและหลักสำคัญที่สุดของพระโสดาบัน  โดยพระโสดาบันจะดับความยึดถือว่าร่างกาย ความรู้สึก หรือจิตใจเป็น "เรา"

ทำไมพอจิตมันสัมผัสอสังขตธรรมแล้ว มันก็ว่าง แต่พอขยับไปอีกนิด เป็นพระนิพพาน มันมีแสงปรากฏครับ เหมือนความเลื่อมใสมันเกิดตรงนี้ ไม่เคยร◌ู◌้ว่ามันมีภาวะตรงนี้ด้วย

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ

****โอวาทธรรม หลวงพ่อ พุธ ฐานิโย ****** สมถะหรือวิปัสสนาต่างก็เป็นวิธีการปฏิบัติ เพื่อจุดหมายเดียวกัน อีกปัญหาหนึ่งมีท่านกล่าวไว้ว่า ให้ฝึกหัดทำสมาธิให้มันได้เสียก่อน แล้

ธรรมทั้งหลายไม่มีเกิดไม่มีดับ เป็นสภาวะสัจจะ