โดยส่วนตัวนะครับ ผมมองว่าท่านสมาชิกทั้งหลายที่ทำหน้าที่ในระหว่างดำรงตำแหน่งอยู่นั้นได้รับเงินค่าตอบแทน ค่าจิปาถะเป็นจำนวนไม่น้อยอยู่แล้ว จะเป็นไปได้มั้ยที่แก้ไขให้เหมาะสมกับคำว่าเบี้ยยังชีพ
1. เหมือนเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุน่ะครับ คือ ถ้ามีรายได้มากกว่ากี่หมื่นบาท/เดือน/ปี ก็ว่ากันไป ไม่มีสิทธิได้รับก็น่าจะเหมาะสมดี ไม่ควรให้เหมาเข่ง (งั้นก็เปลี่ยนเป็น พ.ร.บ.บำนาญสมาชิกสภาซะจะให้รู้แล้วรู้รอด)ให้
2.หรือจะให้เป็นแบบบังคับทำคล้าย ๆ กบข. ไปเลยคือให้หักเงินรายได้แล้วรัฐสมทบให้ในอัตราส่วนที่เท่ากันแล้วเอาไปบริหาร(จะได้รู้ว่าทำไมข้าราชการอยากออกจาก กบข. ) เพื่อไม่ให้เป็นภาระงบประมาณจนเกินไปนัก (ไม่ใช่เป็นวันเดียวแล้วรับตลอดชีพ)
3. หรือให้เป็นสมาชิกรัฐสภาไม่น้อยกว่า 10 ปี (เพราะข้าราชการจะมีสิทธิได้บำนาญต้องมีอายุราชการมากกว่า 15 ปี) ถ้าเป็นน้อยกว่านั้น ให้คิดเป็นบำเหน็จคือจ่ายเป็นเงินก้อนให้เมื่อต้องออกจากการเป็นสมาชิก (ไม่ใช่ถูกถอดถอน)
4. หรือเอา 1+2 , 1+3, 2+3 ,1+2+3 ดี
     *เห็นออกมาบอกว่าสมาชิกบางคนเป็นนักการเมืองต้องทำงานเพื่อประเทศชาติ(สมัครมาทั้งนั้น เงินหาเสียงเท่าไหร่ยินดีที่จะจ่าย พอเป็นแล้วเรียกร้องจะเอาโน้นเอานี่) ที กยศ.เด็ก เพื่อให้เด็กมาเป็นอนาคตของชาติยังเขียนห้ามเด็กยืมถ้าผู้ปกครองมีรายได้เกินสองแสน เฉลี่ยยังแค่ไม่ถึงสองหมื่นต่อครอบครัว