estar......goodddddd

เราไม่รีบร้อน จะค่อยๆขยับไปทีละนิดๆ ส่วนโอลิมปิกครั้งหน้าเราก็ยังไม่รีบร้อนไป เลื่อนแผนออกไปก่อน next..next...next... ส่วนเรื่องตกชั้น สบายใจได้ เรามีหลีใต้เพื่อนรักคอยรับไว้อยู่ ก้าวต่อไปด้วยกัน....

เมื่อวานขึ้น วันนี้ลง ตามสูตรเปะ ทันหุ้นฉบับพรุ่งนี้ 4ธ.ค. หน้าหนึ่งเชียร์อีกแล้ว หลังจากนั้นเด็กแซว ก็มาเชียร์ เป็นประจำทุกเดือน แต่หุ้นขึ้นๆลงๆ ไม่ไปไหนไกล....... การลงทุนมีความเสี่ยง แต่หุ้นตัวนี้ก

ผมคิดว่าตอนแรกทีมไทยเราชนะซะแล้ว แต่ไหงทำไมเป็นยังงี้ไปได้...? สงสัยคงรีบร้อนและใจร้อนกันไปหน่อย สติจึงหลุดกันหมด TT คหสต ;(

โพล้เพล้วันนั้นผมตื่นมาท่ามกลางความงัวเงียปนกับความง่วงและสายตาที่พร่ามัวภายในรถตู้ที่แออัดที่ค่อยๆเคลื่อนตัว ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางข้างหน้า ผมรีบลุกลี้ลุกลนเก็บแผ่นกระดาษม้วนเข้าหากันและก้าวเท้าลง

เราบอกเองว่าก้าวผ่านแล้ว มาสะดุดตอน โดนญี่ปุ่นถลุง ซ้ำรอยรอบสอง รอบแรกชุดดรีมทีมเจอสอยจนทีมแตก จนหวนกลับมา โดนจัด จนเกิดวลี ผมอาย แล้วปลดโค้ชออก แล้วกลับมายอมรับความจริงว่า เราแค่ทำได้เหมือนที่เคยเป็น