ในเรื่อง ระเด่นลันได ของพระมหามนตรี(ทรัพย์)
น้องมิใช่ตัวเปล่าเล่าเปลือย
หยาบเหมือนขี้เลื่อยเมื่อยหัวไหล่
ลูกเขาเมียเขาไม่เข้าใจ บาปกรรมอย่างไรก็ไม่รู้
>>>>บทนี่ ตรง"
หยาบเหมือนขี้เลื่อยเมื่อยหัวไหล่" หมายถึงอะไรหรอค้ะ คือนางประแดะเปรียบระเด่นลันไดว่านิสัยหยาบเหมือนขี้เลื่อยหรอค้ะ คือหาอุปมาในเรื่องนี้ค่ะ แล้วบทนี้ไม่รู้ว่าจะเขียนว่ามันเปรียบยังไง ช่วยบอกหน่อยนะค้ะ ^^









อุปมา ระเด่นลันได
น้องมิใช่ตัวเปล่าเล่าเปลือย หยาบเหมือนขี้เลื่อยเมื่อยหัวไหล่
ลูกเขาเมียเขาไม่เข้าใจ บาปกรรมอย่างไรก็ไม่รู้
>>>>บทนี่ ตรง"หยาบเหมือนขี้เลื่อยเมื่อยหัวไหล่" หมายถึงอะไรหรอค้ะ คือนางประแดะเปรียบระเด่นลันไดว่านิสัยหยาบเหมือนขี้เลื่อยหรอค้ะ คือหาอุปมาในเรื่องนี้ค่ะ แล้วบทนี้ไม่รู้ว่าจะเขียนว่ามันเปรียบยังไง ช่วยบอกหน่อยนะค้ะ ^^