เกริ่นก่อนว่าเรามาทำงานกับแฟน ซึ่งขณะที่เรานั่งทำงานอยู่นั้น แม่ของแฟนก็เข้ามาพูดกับบแฟนเรื่องที่แฟนเราไปมีปากเสียงกับพ่อ แล้วทีนี้เราเห็นท่าไม่ดี เค้าเริ่มจะกลายเป็นพูดคุยกันด้วยอารมณ์ เราเลยเลี่ยง ๆ ออกมาจากห้อง โดยทำเป็นว่าออกไปห้ามลูกหมาที่มันส่งเสียงดังอยู่หน้าห้องทำงาน แล้วเราก็ออกไปเลย เข้ามาตอนเค้าคุยกันเสร็จแล้ว
บอกเลยตอนเราอยู่ข้างนอก เราได้ยินหมดเลยว่าเค้าพูด(เถียง)อะไรกัน ใจเราตอนนั้นอยากเข้ามาห้ามแฟนมาก ว่าอย่าไปเถียงแม่ แต่อีกใจเราก็ไม่กล้า รู้สึกว่ามันไม่ควรเท่าไหร่ เลยตัดสินใจไม่เข้ามา จนเค้าคุยกันเสร็จ แม่แฟนออกจากห้องไปด้วยความโมโห สักพักเราก็เข้ามา
คือ..ช่วยบอกหน่อยว่าเราทำถูกมั้ย ตอนนี้ไม่สบายใจมากเลย เข้ามานั่งทำงานต่อ เราก็ไม่ได้คุยกับแฟนเรื่องที่เค้าเถียงกับแม่เลย ทำไงดี
ควรปล่อยให้เป็นเรื่องของเค้าสองคน หรือเราควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
ควรปล่อยให้เป็นเรื่องของเค้าสองคน หรือเราควรจะเข้าไปยุ่งดี..เครียดจัง
บอกเลยตอนเราอยู่ข้างนอก เราได้ยินหมดเลยว่าเค้าพูด(เถียง)อะไรกัน ใจเราตอนนั้นอยากเข้ามาห้ามแฟนมาก ว่าอย่าไปเถียงแม่ แต่อีกใจเราก็ไม่กล้า รู้สึกว่ามันไม่ควรเท่าไหร่ เลยตัดสินใจไม่เข้ามา จนเค้าคุยกันเสร็จ แม่แฟนออกจากห้องไปด้วยความโมโห สักพักเราก็เข้ามา
คือ..ช่วยบอกหน่อยว่าเราทำถูกมั้ย ตอนนี้ไม่สบายใจมากเลย เข้ามานั่งทำงานต่อ เราก็ไม่ได้คุยกับแฟนเรื่องที่เค้าเถียงกับแม่เลย ทำไงดี
ควรปล่อยให้เป็นเรื่องของเค้าสองคน หรือเราควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย