เราคบกับแฟนได้6เดือน ระหว่าง6เดือนเราได้คุยกันนัอยมากเจอกันยังแทบจะไม่ได้เจอเลย บางทีเป็นเดือนกว่าที่เค้าจะโทรมา แต่ตลอดเวลาเราก็เข้าใจนะว่าเค้ามีหน้าที่ เราก็มีน้อยใจบ้างนะแต่มันน้อยมากที่เราจะรู้สึกแบบนั้น แต่มีครั้งหนึ่งเค้าตั้งสเตตัสในเฟสบุ๊คถึงใครก็ไม่รู้แต่ถ้าเราไม่เล่นเฟสบุ๊คของเพื่อนเราก็จะไม่ได้เห็นเพราะตั้งใจที่จะซ่อนเราโดยเฉพาะความรู้สึกตอนนั้นคือเสียใจแล้าเราก็ถามเค้า แต่เค้าก็บอกว่าไม่มีอะไร เราก็ไม่รู้จะพูดอะไรเราก็เลยปล่อยไปมันไม่ใช่แค่นี้นะที่เค้าทำร้ายความรู้สึกเรามันหลายเรื่องมากแต่เราเบื่อที่จะถามเพราะถามยัวไงก็จะได้คำตอบแบบเดิม และพอเราคบกันเข้าเดือนที่5เค้าบอกว่าเค้าจะสอบชิงทุนไปเรียนต่างประเทศใจเราก็แบบต้องห่างกว่านี้อีกแล้วเหรอแต่เราก็โอเคนะเพราะเค้าก็บอกว่ายังไงเราก็ติดต่อกันได้อยู่ดี และเราก็วางแพลนไปเที่ยวด้วยกันแบบมีความสุขมากที่คุยกันตอนนั้นิและอาทิตย์ต่อมา เค้ามาบอกเลิกเราผ่านเฟสบุ๊ด ตอนนั้นเราช็อคมากเลย ร้องไห้หนักมากแบบนอนอยู่ดีดีน้ำตาก็ไหล พอบอกเลิกเราเค้าก็บล็อคเฟสบุ๊คเรา บล็อคทุกคนที่ที่เป็นเพื่อนเราคือความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนมืดแปดด้าน และเราก็ปล่อยให้เวลามันผ่านไปสักพัก เรอยู่ด้วยความทรมานมากตลอดจากนั้นเราก็ตามง้อเค้าโดยการตัดสินใจเอาเบอร์แปลกโทรไป เค้าก็รับและเราก็บอกชื่อเรา เค้าบอกกับเราว่าเค้าคิดมาตั้งนานและว่าต้องการเลิกกับเราเค้าคิดมา2-3เดือนก่อนบอกอีกเราก็อึ้งมาก  เค้าบอกว่าเค้าไม่ต้องการให้เรารอ เราก็ขอเค้ากลับไปคืนดีแต่เค้าให้เราได้แค่เพื่อน เราก็เสียใจแต่ก็ไม่ยอมยังคงง้อเค้าต่อไป และก็ให้เค้าเลิกบล็อคเฟสเรา และเราก็ส่องเฟสบุ๊คเค้าทุกวันเลยเห็นความเคลื่อนไหวของเค้าบางทีก็นึกตอนคบกับเราทำไมไม่มีเวลาพอเลิกไไปเอาเวลามาจากไหนเราส่องทุกวันจนมันชิน เราเป็นคนไม่ค่อยเรียกร้องความสนใจแบบตั้งสถานะแรงหรือเสียใจเราแทบจะไม่ทำ และบ่อยครั้งที่เราก็ทักเฟสบุ๊คเค้าไปเพราะว่าคิดถึงแต่ก็พูดไม่ได้เพราะเค้าให้เราเป็นเพื่อน เราก็คุยกันนิดๆหน่อยๆตลอดมาจนเวลาผ่านมาปีกว่าแล้วตอนนี้ เรายอมรับเลยเราลืมเค้าไม่ได้ เมื่อไม่นานมานี้เองเราก็คุยกับเค้า เค้าก็บอกข่าวดีกับเราว่าเค้าสอบชิงทุนไปเรียนต่อต่างประเทศได้แล้วเราก็อึ้งเลยแต่ก็บอกเค้าว่าดีใจด้วย และหลังจากนั้นเราก็ปิดเฟสเพราะเราขี้เกียดเล่นแต่เราก็เอาเฟสเพื่อนใหม่ของเราซึ้งเค้าไม่รูจักแอดไปแล้วเค้าก็รับแอด และเวลาผ่านไปเดือนนึงเราเปิดเฟสเพื่อจะมาสุขสันต์วันเกิดเพื่อนสนิทเรา และเราก็เห็นเค้าออนเราก็ทักเค้าไปเค้าชวนเราไปเที่ยวตอนนั้นเราดีใจมากแทบจะกริ๊ดลั่นบ้าน ตอนเจอกันเราก็ทำตัวปกติมากเลยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราคุยกันสนุกสนานและก่อนกลับเราก็นั่งกินข้าวด้วยกันและก็แยกย้ายกันกลับ หลังจากนั้นเค้าก็ไม่ติดต่อเรามาอีกเลยเราก็งงเราส่งข้อความหาเค้าเยอะมากแต่ก็ไม่เคยตอบกลับ แต่เราก็เห็นในเฟสบุ๊คนะว่าเค้าไปดูหนังกับเพื่อนถ่ายรูปกันสนุกสนาน แต่ไท่เคยตอบข้อคสาทเราหรือคุยกับเราเลยตั้งแต่วันนั้นที่เจอกัน ยอมรับว่าเสียใจมากร้องไห้เกือบทุกวันก่อนนอนเวลาเพื่อนถามก็จะเล่าทั้งน้ำตา เค้าทำร้ายความรู้สึกของเรามากเกินไปจนมันไม่ไหวแล้วอ่ะแต่มันทำอะไรไม่ได้จนตอนนี้เวลามันผ่านมาเดือนกว่าๆจากวันที่เราเจอกัน และที่สำคัญเค้าลบเฟนเพื่อนเราไปแล้วเมื่อเค้ารู้ว่าเป็นเพื่อนกับเราที่เราเอาแอดไป ตอนนั้นเราแบบทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วยว่ะมันเสียใจ เจ็บใจ สุดๆๆเลย  เค้าหายออกไปจากชีวิตเราโดยที่ไม่มีแมัแต่คำบอกลา  เค้าจะรู้บ้างไหมว่าเราเสียความรู้สึกมากมายขนาดนี้  แต่ยังไงเราก็ต้องอยู่ให้ได้และรอดูอนาคตที่เค้าเลือกรอดูผู้หญิงในอนาคตของเค้า