หลายๆคนคงเคยได้ยิน หรือบางคนอาจเคยไปสัมผัสความงามของเมืองริมทะเลสาบกลางหุบเขาอันเลื่องชื่ออย่างเมือง Hallstatt (คนที่นี่ออกเสียงว่า ฮัล-ฉ-แถ็ด) มาแล้ว ดังนั้น จขกท. คงไม่ต้องต้องสาธยายอะไรมากกระมัง พูดถึงการเดินทางมาถึงเมืองนี้ จะมาด้วยรถยนต์ รถบัส หรือรถไฟก็ได้ทั้งนั้น แต่หากมาทางรถไฟ ก็จะต้องนั่งเรือข้ามทะเลสาบ Hallstatt เพื่อเข้าสู่ตัวเมือง
มาคราวนี้ จขกท. อาจหาญซื้อตั๋วแบบ kombiticket จากเคาน์เตอร์ขายตั๋วมาเลยทีเดียว เนื่องจากเข้าใจผิดคิดว่าแค่ 40 ยูโร แต่พอถึงเวลาจ่ายเงิน กลับต้องควักกระเป๋าออกมาถึง 72 ยูโร! ถ้าคำนวณราคารถไฟไป-กลับแบบแพงสุด (74.2) ค่าเรือไป-กลับ (4.8) ค่ารถรางขึ้น-ลง และเข้าชมเหมืองเกลือ (26) แล้ว ก็นับว่าคุ้มค่า แต่นี่คือจองล่วงหน้าสองอาทิตย์นะ ตั๋วรถไฟไป-กลับราคาพิเศษแค่ 18 ยูโรก็ยังมี แล้วทำไม้ ทำไม จะต้องหาเรื่องเสียตังเพิ่มด้วย อ่อ แต่ตั๋วแบบนี้อนุญาตให้เราขึ้นรถไฟเที่ยวไหนก็ได้ และมีอายุการใช้งานถึง 2 วันค่ะ ซึ่งหมายความว่า จะไปค้างคืน หรือตกรถไฟก็ได้ทั้งนั้น นี่นับว่าเป็นคุณประโยชน์มากๆ เพราะดันตกรถไฟจริงๆ แต่จะตกเพราะอะไร และค้นพบอะไรนั้น ต้องติดตามต่อไปค่ะ
Note: รายละเอียดตั๋ว kobiticket ค่ะ
http://kombitickets.railtours.at/combitickets-summerdreams/austria/hallstatt/saltadventure-tour.html
จริงๆแล้ว ทริปนี้พลาดหลายอย่างเลย ตั้งแต่ตอนซื้อตั๋วยันจบทริป แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือประสบการณ์ล้วนๆ
ออกเดินทางแต่เช้า เพื่อให้ทันรถไฟรอบแรกสุด กะว่าจะชิวๆ แต่ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นจนได้ ก่อนหน้าที่จะขึ้นรถไฟ ยืนดูแผนผังของรถไฟขบวนนี้ โบกี้ครึ่งนึงเขียนกำกับว่า Salzburg ครึ่งนึงเขียนว่า Linz ตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจ เพราะป้ายที่ชานชาลาเขียนชัดเจนว่า Salzburg พอตอนจะขึ้นรถ มีป้ายกระดาษ A4 เขียนว่า Linz แปะอยู่ตรงประตู เอะใจเล็กน้อย แต่ก็ขึ้นไป เพราะเชื่อป้ายที่ชานชาลาเต็มที่ ก่อนรถไฟออก สามีภรรยาคู่นึงขึ้นมาแล้วคุยกับกลุ่มวัยรุ่น เแอบงี่ยหูฟังได้ยินคำว่า Salzburg แว่วๆ ถามไถ่กันเสร็จ สามีภรรยาคู่นั้นก็ลงรถไป เริ่มงงแล้วตอนนี้ เมื่อรถไฟออก ได้รับแจกโบรชัวร์ของขบวนรถไฟ ปรากฏว่าปลายทางคือ Linz จริงๆ และไม่มีสถานีที่เราต้องไปเปลี่ยนขบวนรถไฟ! พอคนตรวจตั๋วมา เค้าพูดอะไรซักอย่างเกี่ยวกับสถานีนั้น ก็เลยเออออพยักหน้าไป เข้าใจเอาเองว่าเค้าคงบอกว่าต้องเปลี่ยนรถที่สถานีไหนนั่นแหละ รู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย
จนพอมาถึงสถานีนึง ผู้หญิงมีอายุแต่งตัวทะมัดทะแมงที่นั่งใกล้ๆกัน ได้ถามขึ้นมาว่า เข้าใจที่นายตรวจบอกมั้ย โอ้โห! ใจหล่นไปถึงตาตุ่มค่ะ ตกลงเข้าใจผิดใช่มั้ย เนื่องจากเธอพูดอังกฤษไม่คล่อง และ จขกท. ก็เพิ่งเรียนภาษาเยอรมันได้ 2 วัน หลังจากใช้เวลาอธิบายชี้มือไม้กันอยู่พักนึง ก็เข้าใจในที่สุดว่าจริงๆแล้ว รถไฟที่วิ่งมาด้วยกันเนี่ย จริงๆแล้วมีสองขบวน ซึ่งตู้รถไฟจะถูกเชื่อมติดกัน และวิ่งมาด้วยกันจนกระทั่งถึงสถานีนึง ถึงจะแยกจากกันและไปคนละทาง ด้านนึงไป Salzburg และด้านนึงไป Linz และที่เรานั่งอยู่นี่มันเป็นด้านที่จะไป Linz นั่นเอง เราพยักหน้าว่าเข้าใจ ขอบคุณเธอ แต่เธอก็ยังไม่วางใจค่ะ เธอไปขอให้หญิงชาวเอเชียที่นั่งอยู่ใกล้ๆกันอธิบายให้เราฟังเป็นภาษาอังกฤษอีกรอบ เท่านั้นไม่พอ พอนายตรวจมา เธอก็ขอให้นายตรวจช่วยยืนยันกับเราอีกครั้ง รู้สึกขอบคุณเธอมากมาย และเมื่อมาถึงสถานีที่รถไฟจะแยกขบวน เรากล่าวอำลาเธอพร้อมขอบคุณอีกครั้ง รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง หากไม่มีเธอ จขกท. คงได้ไปเที่ยว Linz แทน Hallstatt
เริ่มรู้สึกพลาดอีกครั้ง เมื่อฝนเริ่มเทลงมา และยังไม่หยุดจนกระทั่งข้ามเรือมาจนถึงเมือง Hallstatt หลังจากเข้าไปหลบฝนในโบสถ์แป๊บนึง เลยตัดสินใจเปลี่ยนแผนไปเข้า Hallstatt Museum ก่อนขึ้นเหมืองเกลือ หลังจากจ่ายค่าเข้าพิพิธภันฑ์สำหรับผู้ใหญ่ 1 คนเป็นจำนวนเงิน 8 ยูโร แล้วก็ได้เวลาเดินชมนิทรรศการ ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ของเมือง ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เลยทีเดียว สิ่งที่นักโบราณคดีค้นพบ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทำเหมืองยุคโบราณ และข้าวของต่างๆ กว่ากว่าจะมาเป็น Hallstatt ที่เรารู้จักกันในทุกวันนี้ เมืองนี้ได้ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานนับศตวรรษ แถมต้องพบกับภัยพิบัติ ทั้งดินถล่ม ไฟไหม้ แล้วยังจะพายุอีก ออกจากมิวเซียมมาท้องก็เริ่มร้อง ก็เลยไปนั่งหลบฝน (ยัง มันยังไม่หยุดตก) ในร้านอาหารบริเวณ Market square ชื่อว่าร้าน Café Derbl หลังจากอิ่มหนำสำราญกับพาสต้า และเบียร์ท้องถิ่นแล้ว ฝนก็หยุดตกในที่สุด
หลังจากอิ่มหนำสำราญ เราจึงมุ่งหน้าไปยังทางขึ้นเหมืองเกลือ ขึ้นรถราง และเดินขึ้นเขาไปอีกเล็กน้อยเพื่อเริ่มต้นทัวร์ชมเหมือง ไกด์สาวชาวออสเตรียรูปร่างกะทัดรัด บรรยายด้วยเสียงใสๆ อย่างคล่องแคล่วทั้งภาษาเยอรมันและอังกฤษ เธอพาคณะทัวร์ลอดอุโมงค์ทางเดินยาวเหยียดของเหมืองเกลือ และพาชมสิ่งที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นก้อนเกลือก้อนใหญ่สีแดงเนื่องจากมีแร่ธาตุผสมอยู่ วิดีทัศน์อธิบายการเกิดเหมืองเกลือทางธรณีวิทยา การแสดงแสงสีเสียงประกอบเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการค้นพบเหมือง ที่นี่ไม่มีบันไดให้เดินลง แต่มีสไลเดอร์ให้เราไถลตัวลงไปแทน เมื่อสิ้นสุดการทัวร์ ก็จะมีรูปของเราระหว่างสไลด์ลงมาตามรางให้ซื้อกลับไปเป็นที่ระลึก รูปละ 5 ยูโร (ซื้อหรือไม่ซื้อก็ได้นะคะ)
ก่อนจะนั่งรถรางกลับลงมา เราแวะชมวิวยังจุดที่ได้ชื่อว่าเป็น world heritage view บริเวณด้านล่างของ Rudolfsturm ที่นั่น เต็มไปด้วยคนเอเชียหลายเชื้อชาติ รวมถึงคนไทยด้วย พอกลับมาถึงตัวเมือง ยังมีเวลาอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ก่อนที่เรือรอบห้าโมงสิบห้าจะออก ก็เลยเดินเล่น ถ่ายรูป ซึมซับบรรยากาศของเมือง แต่ไหงรู้สึกคล้ายไชน่าทาวน์ก็ไม่รู้สินะ บางกลุ่มก็มากันเป็นครอบครัว ทั้งลูกเด็กเล็กแดงยันอาม่าอาแปะ เป็นภาพที่น่าประทับใจดีเหมือนกัน
เมื่อใกล้เวลาเรือออก เราเร่งฝีเท้าผ่านตัวเมืองไปยังท่าเรือ เมื่อเรือข้ามฝากมาถึง จริงๆแล้วมันควรจะทันรถไฟรอบห้าโมงยี่สิบห้าค่ะ แต่ จขกท.ไม่ทัน เช่นเดียวกับผู้ร่วมชะตากรรมอีกหลายๆคน เป็นเพราะเรือออกจากท่าช้า หรือเราเองก็มัวแต่ถ่ายรูปไม่ยอมลงเรือซักทีก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือ ต้องรออีกชั่วโมงกว่าเลย กว่ารถไฟรอบสุดท้ายจะมา เพื่อฆ่าเวลา เราก็เลยเดินเลียบทะเลสาบเพื่อจะไปยังอีกเมืองนึงซึ่งอยู่ไม่จาก Hallstatt นัก และสามารถขึ้นรถไฟจากที่นั่นได้เหมือนกัน
ฝนเริ่มปรอยลงมาเสริมบรรยากาศความดราม่าให้เข้มข้นขึ้น คิดว่าพลาดแล้วที่ขึ้นเรือรอบนี้ เวลามันกระชั้นกับเวลารถไฟออกเกินไป ทำไมไม่รอขึ้นเรือรอบสุดท้าย ที่มีช่วงเวลาทิ้งห่างจากเวลารถไฟออกเยอะกว่า ทำไมไม่อยู่ที่เมืองต่ออีกหน่อย เดินไปก็ถอนหายใจไป เนื่องจากทางนี้เป็นทางจักรยาน จึงมีนักปั่น ปั่นสวนมาเรื่อยๆ เดินมาถึงเมือง Obertraun ราวๆหกโมง เมืองนี้ตั้งอยู่ริมทะเลสาบคนละฝั่งกับเมือง Hallstatt สามารถมองเห็นได้จากจุดชมวิวที่ Hallstatt เช่นกัน ถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าความรู้สึกขุ่นใจเมื่อตะกี้นี้มันหายไปตอนไหน อาจจะเป็นตอนที่ได้เห็นวิวเทือกเขา Alp อันอลังการ ตอนที่เห็นสามพ่อแม่ลูกชาวญี่ปุ่น เดินกระหนุงกระหนิงมาบนทางเดินเดียวกัน หรือตอนที่เห็นแสงเรืองๆของดวงอาทิตย์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังก้อนเมฆเหนือเมือง Hallstatt เหนือสิ่งอื่นใด เมืองนี้เงียบสงบ และนักท่องเที่ยวน้อยมาก หลังจากเจอคนเยอะมาทั้งวัน ก็ได้มาพบกับความสงบสุขที่เมือง Obertraun แบบไม่คาดคิด เท่านั้นยังไม่พอ จากป้ายประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของเมือง ที่นี่น่ามาเที่ยวมาก จุดชมวิวบนยอดเขานั่น น่าจะทำเอาจุดชมวิวของ Hallstatt นั่นจิ๊บจ๊อยไปเลย จขกท. เดาว่าที่นี่น่าจะเป็นสวรรค์ของผู้รักการท่องเที่ยวแบบ adventure เพราะมีหลากหลายกิจกรรมให้ทำ ไม่ว่าจะเป็นการเล่นสกีและสโนว์บอร์ดในหน้าหนาว พายเรือคายัค และปั่นจักรยานขึ้นภูเขาในหน้าร้อน แล้วยังมีถ้ำน้ำแข็ง ที่มีหินปูนก้อนใหญ่ยักษ์นั่นอีก ก็ได้แต่คิดว่า ทำไมไม่เคยได้ยินชื่อเมืองนี้มาก่อนเลยนะ
เมือง Obertraun ได้กลายเป็นเป้าหมายใหม่ของเราทันที ถ้าหากไม่ตกรถไฟรอบนั้นก็คงไม่มีทางได้พบ และคงกลับไปด้วยความรู้สึกพลาดมาก ที่มาเที่ยวเอาในวันฟ้าครึ้มขนาดนี้ และอาจลงเอยด้วยการมา Hallstatt อีกครั้งเมื่อมีโอกาสในวันฟ้าใส แน่นอนล่ะ เราอาจมาเยือน Hallstatt อีกครั้ง แต่นั่นต้องเป็นการมาเยือน โดยนั่งเรือข้ามมาจากเมือง Obertraun เท่านั้นนะ ;)
Hallstatt: เรื่องพลาดพลั้ง และสิ่งที่ค้นพบจากการตกรถไฟ
มาคราวนี้ จขกท. อาจหาญซื้อตั๋วแบบ kombiticket จากเคาน์เตอร์ขายตั๋วมาเลยทีเดียว เนื่องจากเข้าใจผิดคิดว่าแค่ 40 ยูโร แต่พอถึงเวลาจ่ายเงิน กลับต้องควักกระเป๋าออกมาถึง 72 ยูโร! ถ้าคำนวณราคารถไฟไป-กลับแบบแพงสุด (74.2) ค่าเรือไป-กลับ (4.8) ค่ารถรางขึ้น-ลง และเข้าชมเหมืองเกลือ (26) แล้ว ก็นับว่าคุ้มค่า แต่นี่คือจองล่วงหน้าสองอาทิตย์นะ ตั๋วรถไฟไป-กลับราคาพิเศษแค่ 18 ยูโรก็ยังมี แล้วทำไม้ ทำไม จะต้องหาเรื่องเสียตังเพิ่มด้วย อ่อ แต่ตั๋วแบบนี้อนุญาตให้เราขึ้นรถไฟเที่ยวไหนก็ได้ และมีอายุการใช้งานถึง 2 วันค่ะ ซึ่งหมายความว่า จะไปค้างคืน หรือตกรถไฟก็ได้ทั้งนั้น นี่นับว่าเป็นคุณประโยชน์มากๆ เพราะดันตกรถไฟจริงๆ แต่จะตกเพราะอะไร และค้นพบอะไรนั้น ต้องติดตามต่อไปค่ะ
Note: รายละเอียดตั๋ว kobiticket ค่ะ
http://kombitickets.railtours.at/combitickets-summerdreams/austria/hallstatt/saltadventure-tour.html
จริงๆแล้ว ทริปนี้พลาดหลายอย่างเลย ตั้งแต่ตอนซื้อตั๋วยันจบทริป แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือประสบการณ์ล้วนๆ
ออกเดินทางแต่เช้า เพื่อให้ทันรถไฟรอบแรกสุด กะว่าจะชิวๆ แต่ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นจนได้ ก่อนหน้าที่จะขึ้นรถไฟ ยืนดูแผนผังของรถไฟขบวนนี้ โบกี้ครึ่งนึงเขียนกำกับว่า Salzburg ครึ่งนึงเขียนว่า Linz ตอนนั้นก็ยังไม่เข้าใจ เพราะป้ายที่ชานชาลาเขียนชัดเจนว่า Salzburg พอตอนจะขึ้นรถ มีป้ายกระดาษ A4 เขียนว่า Linz แปะอยู่ตรงประตู เอะใจเล็กน้อย แต่ก็ขึ้นไป เพราะเชื่อป้ายที่ชานชาลาเต็มที่ ก่อนรถไฟออก สามีภรรยาคู่นึงขึ้นมาแล้วคุยกับกลุ่มวัยรุ่น เแอบงี่ยหูฟังได้ยินคำว่า Salzburg แว่วๆ ถามไถ่กันเสร็จ สามีภรรยาคู่นั้นก็ลงรถไป เริ่มงงแล้วตอนนี้ เมื่อรถไฟออก ได้รับแจกโบรชัวร์ของขบวนรถไฟ ปรากฏว่าปลายทางคือ Linz จริงๆ และไม่มีสถานีที่เราต้องไปเปลี่ยนขบวนรถไฟ! พอคนตรวจตั๋วมา เค้าพูดอะไรซักอย่างเกี่ยวกับสถานีนั้น ก็เลยเออออพยักหน้าไป เข้าใจเอาเองว่าเค้าคงบอกว่าต้องเปลี่ยนรถที่สถานีไหนนั่นแหละ รู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย
จนพอมาถึงสถานีนึง ผู้หญิงมีอายุแต่งตัวทะมัดทะแมงที่นั่งใกล้ๆกัน ได้ถามขึ้นมาว่า เข้าใจที่นายตรวจบอกมั้ย โอ้โห! ใจหล่นไปถึงตาตุ่มค่ะ ตกลงเข้าใจผิดใช่มั้ย เนื่องจากเธอพูดอังกฤษไม่คล่อง และ จขกท. ก็เพิ่งเรียนภาษาเยอรมันได้ 2 วัน หลังจากใช้เวลาอธิบายชี้มือไม้กันอยู่พักนึง ก็เข้าใจในที่สุดว่าจริงๆแล้ว รถไฟที่วิ่งมาด้วยกันเนี่ย จริงๆแล้วมีสองขบวน ซึ่งตู้รถไฟจะถูกเชื่อมติดกัน และวิ่งมาด้วยกันจนกระทั่งถึงสถานีนึง ถึงจะแยกจากกันและไปคนละทาง ด้านนึงไป Salzburg และด้านนึงไป Linz และที่เรานั่งอยู่นี่มันเป็นด้านที่จะไป Linz นั่นเอง เราพยักหน้าว่าเข้าใจ ขอบคุณเธอ แต่เธอก็ยังไม่วางใจค่ะ เธอไปขอให้หญิงชาวเอเชียที่นั่งอยู่ใกล้ๆกันอธิบายให้เราฟังเป็นภาษาอังกฤษอีกรอบ เท่านั้นไม่พอ พอนายตรวจมา เธอก็ขอให้นายตรวจช่วยยืนยันกับเราอีกครั้ง รู้สึกขอบคุณเธอมากมาย และเมื่อมาถึงสถานีที่รถไฟจะแยกขบวน เรากล่าวอำลาเธอพร้อมขอบคุณอีกครั้ง รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง หากไม่มีเธอ จขกท. คงได้ไปเที่ยว Linz แทน Hallstatt
เริ่มรู้สึกพลาดอีกครั้ง เมื่อฝนเริ่มเทลงมา และยังไม่หยุดจนกระทั่งข้ามเรือมาจนถึงเมือง Hallstatt หลังจากเข้าไปหลบฝนในโบสถ์แป๊บนึง เลยตัดสินใจเปลี่ยนแผนไปเข้า Hallstatt Museum ก่อนขึ้นเหมืองเกลือ หลังจากจ่ายค่าเข้าพิพิธภันฑ์สำหรับผู้ใหญ่ 1 คนเป็นจำนวนเงิน 8 ยูโร แล้วก็ได้เวลาเดินชมนิทรรศการ ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ของเมือง ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เลยทีเดียว สิ่งที่นักโบราณคดีค้นพบ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทำเหมืองยุคโบราณ และข้าวของต่างๆ กว่ากว่าจะมาเป็น Hallstatt ที่เรารู้จักกันในทุกวันนี้ เมืองนี้ได้ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานนับศตวรรษ แถมต้องพบกับภัยพิบัติ ทั้งดินถล่ม ไฟไหม้ แล้วยังจะพายุอีก ออกจากมิวเซียมมาท้องก็เริ่มร้อง ก็เลยไปนั่งหลบฝน (ยัง มันยังไม่หยุดตก) ในร้านอาหารบริเวณ Market square ชื่อว่าร้าน Café Derbl หลังจากอิ่มหนำสำราญกับพาสต้า และเบียร์ท้องถิ่นแล้ว ฝนก็หยุดตกในที่สุด
หลังจากอิ่มหนำสำราญ เราจึงมุ่งหน้าไปยังทางขึ้นเหมืองเกลือ ขึ้นรถราง และเดินขึ้นเขาไปอีกเล็กน้อยเพื่อเริ่มต้นทัวร์ชมเหมือง ไกด์สาวชาวออสเตรียรูปร่างกะทัดรัด บรรยายด้วยเสียงใสๆ อย่างคล่องแคล่วทั้งภาษาเยอรมันและอังกฤษ เธอพาคณะทัวร์ลอดอุโมงค์ทางเดินยาวเหยียดของเหมืองเกลือ และพาชมสิ่งที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นก้อนเกลือก้อนใหญ่สีแดงเนื่องจากมีแร่ธาตุผสมอยู่ วิดีทัศน์อธิบายการเกิดเหมืองเกลือทางธรณีวิทยา การแสดงแสงสีเสียงประกอบเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการค้นพบเหมือง ที่นี่ไม่มีบันไดให้เดินลง แต่มีสไลเดอร์ให้เราไถลตัวลงไปแทน เมื่อสิ้นสุดการทัวร์ ก็จะมีรูปของเราระหว่างสไลด์ลงมาตามรางให้ซื้อกลับไปเป็นที่ระลึก รูปละ 5 ยูโร (ซื้อหรือไม่ซื้อก็ได้นะคะ)
ก่อนจะนั่งรถรางกลับลงมา เราแวะชมวิวยังจุดที่ได้ชื่อว่าเป็น world heritage view บริเวณด้านล่างของ Rudolfsturm ที่นั่น เต็มไปด้วยคนเอเชียหลายเชื้อชาติ รวมถึงคนไทยด้วย พอกลับมาถึงตัวเมือง ยังมีเวลาอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ก่อนที่เรือรอบห้าโมงสิบห้าจะออก ก็เลยเดินเล่น ถ่ายรูป ซึมซับบรรยากาศของเมือง แต่ไหงรู้สึกคล้ายไชน่าทาวน์ก็ไม่รู้สินะ บางกลุ่มก็มากันเป็นครอบครัว ทั้งลูกเด็กเล็กแดงยันอาม่าอาแปะ เป็นภาพที่น่าประทับใจดีเหมือนกัน
เมื่อใกล้เวลาเรือออก เราเร่งฝีเท้าผ่านตัวเมืองไปยังท่าเรือ เมื่อเรือข้ามฝากมาถึง จริงๆแล้วมันควรจะทันรถไฟรอบห้าโมงยี่สิบห้าค่ะ แต่ จขกท.ไม่ทัน เช่นเดียวกับผู้ร่วมชะตากรรมอีกหลายๆคน เป็นเพราะเรือออกจากท่าช้า หรือเราเองก็มัวแต่ถ่ายรูปไม่ยอมลงเรือซักทีก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือ ต้องรออีกชั่วโมงกว่าเลย กว่ารถไฟรอบสุดท้ายจะมา เพื่อฆ่าเวลา เราก็เลยเดินเลียบทะเลสาบเพื่อจะไปยังอีกเมืองนึงซึ่งอยู่ไม่จาก Hallstatt นัก และสามารถขึ้นรถไฟจากที่นั่นได้เหมือนกัน
ฝนเริ่มปรอยลงมาเสริมบรรยากาศความดราม่าให้เข้มข้นขึ้น คิดว่าพลาดแล้วที่ขึ้นเรือรอบนี้ เวลามันกระชั้นกับเวลารถไฟออกเกินไป ทำไมไม่รอขึ้นเรือรอบสุดท้าย ที่มีช่วงเวลาทิ้งห่างจากเวลารถไฟออกเยอะกว่า ทำไมไม่อยู่ที่เมืองต่ออีกหน่อย เดินไปก็ถอนหายใจไป เนื่องจากทางนี้เป็นทางจักรยาน จึงมีนักปั่น ปั่นสวนมาเรื่อยๆ เดินมาถึงเมือง Obertraun ราวๆหกโมง เมืองนี้ตั้งอยู่ริมทะเลสาบคนละฝั่งกับเมือง Hallstatt สามารถมองเห็นได้จากจุดชมวิวที่ Hallstatt เช่นกัน ถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าความรู้สึกขุ่นใจเมื่อตะกี้นี้มันหายไปตอนไหน อาจจะเป็นตอนที่ได้เห็นวิวเทือกเขา Alp อันอลังการ ตอนที่เห็นสามพ่อแม่ลูกชาวญี่ปุ่น เดินกระหนุงกระหนิงมาบนทางเดินเดียวกัน หรือตอนที่เห็นแสงเรืองๆของดวงอาทิตย์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังก้อนเมฆเหนือเมือง Hallstatt เหนือสิ่งอื่นใด เมืองนี้เงียบสงบ และนักท่องเที่ยวน้อยมาก หลังจากเจอคนเยอะมาทั้งวัน ก็ได้มาพบกับความสงบสุขที่เมือง Obertraun แบบไม่คาดคิด เท่านั้นยังไม่พอ จากป้ายประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของเมือง ที่นี่น่ามาเที่ยวมาก จุดชมวิวบนยอดเขานั่น น่าจะทำเอาจุดชมวิวของ Hallstatt นั่นจิ๊บจ๊อยไปเลย จขกท. เดาว่าที่นี่น่าจะเป็นสวรรค์ของผู้รักการท่องเที่ยวแบบ adventure เพราะมีหลากหลายกิจกรรมให้ทำ ไม่ว่าจะเป็นการเล่นสกีและสโนว์บอร์ดในหน้าหนาว พายเรือคายัค และปั่นจักรยานขึ้นภูเขาในหน้าร้อน แล้วยังมีถ้ำน้ำแข็ง ที่มีหินปูนก้อนใหญ่ยักษ์นั่นอีก ก็ได้แต่คิดว่า ทำไมไม่เคยได้ยินชื่อเมืองนี้มาก่อนเลยนะ
เมือง Obertraun ได้กลายเป็นเป้าหมายใหม่ของเราทันที ถ้าหากไม่ตกรถไฟรอบนั้นก็คงไม่มีทางได้พบ และคงกลับไปด้วยความรู้สึกพลาดมาก ที่มาเที่ยวเอาในวันฟ้าครึ้มขนาดนี้ และอาจลงเอยด้วยการมา Hallstatt อีกครั้งเมื่อมีโอกาสในวันฟ้าใส แน่นอนล่ะ เราอาจมาเยือน Hallstatt อีกครั้ง แต่นั่นต้องเป็นการมาเยือน โดยนั่งเรือข้ามมาจากเมือง Obertraun เท่านั้นนะ ;)