ทำไมผมกลับไม่ร้องและไม่มีน้ำตารู้สึกโล่งอก

นี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นตัวผม  ขอเกริ่นก่อนนะครับว่านี่เป็นการตั้งกระทู้ในพันทิพย์ครั้งแรก อ่านเรื่องต่างๆที่เพื่อนแชร์ลงสู่facebookมานาน เรื่องปัญหาวัยรุ่น ความรัก รวมถึงความต้องการ

ผมเป็นนักศึกษาธรรมดาคนนึง ที่ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่วไป แต่ผมมีอาชีพที่ผมทำเป็นงานอดิเรก คือผมเป็นนายแบบ ดังนั้นไม่แปลกที่ชีวิตผมจะมีผู้หญิงที่เข้ามา แต่ในที่นี้ผมไม่ได้หมายความว่าผมเป็นหนุ่มฮอทหรืออะไร ก็ตามประสาวัยรุ่นผู้ชายวัยกำลังคึกคะนอง
แฟนคนแรกที่ผมรักมากที่สุด เธอเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดัง ภายนอกเธออาจดูเป็นคนดุ คนแรง แต่ที่จริงเธอเป็นผู้หญิงที่โอนโยน อ่อนแอมากคนนึง
เราทั้งสองรักกันดีจนถึงจุดที่อิ่มตัวของความรักที่ทำให้เราเลิกรากันไป เธอไปมีแฟนใหม่ ส่วนผมก็มีแฟนใหม่ เราต่างไม่ได้คุยหรือทักทายกันนานมาก
ส่วนตัวผมยังเป็นคนหัวโบราณนิดนึง ถึงเรื่องการทำตัวเองให้มีค่า ถึงคนภายนอกจะมองว่าผมแรง อาจจะดูลุคเลวๆ แต่ผมบอกเพื่อนหรือแม้แต่น้องผมที่เป็น ผู้หญิง ว่าให้รักตัวเองให้มากๆ ผู้ชายเขามองผู้หญิงไม่ใช่แค่เรื่องหน้าตาหรือองค์ประกอบภายนอกเท่านั้น ผู้หญิงที่มาเป็นแม่ของลูกมันยังมีอะไรมากกว่านั้น แฟนใหม่ผมที่เข้ามา เขาดูเป็นผู้หญิงซื่อๆ เธอเล่าให้ผมฟังทุกอย่างว่ามีแฟนมาแล้วกี่คน เธอเคยมีอะไรกับแฟนเพื่อนของเธอ เพราะความหัวอ่อนของเธอ ครั้งแรกที่ผมได้ยินมันทำให้ผมแทบชอค ผมพยายามตั้งสติแล้ว ให้โอกาสเธอ ผมรับมันได้ ผมขอแค่ให้เธอสัญญาว่าเธอจะรักผมคนเดียว
ดูเราสองคนก็รักกันดี จนมาถึงชั่วโมงที่แล้ว เธอโทรมาหาผม แล้วถามผมว่า ถ้าเธอจะบอกอะไรกับผมขอให้ผมไม่โกรธเธอ รู้ไหมครับเธอบอกว่าอะไร
เมื่อวานที่เธอหายไปในช่วงเย็นวันนั้นผมไมไ่ด้เอะใจอะไรที่เธอไม่ตอบไลน์ แต่เธอมาตอบอีกทีในช่วงดึกๆ เธอเล่าว่า มีผู้ชายที่เธอแอบคุยโทรมาหาเธอ
แล้วมาสารภาพรักกับเธอแต่เขาเสียใจที่เห็นเธอมีแฟนแล้ว เขาได้บอกแฟนผมว่า เขาทำเค้กไว้ให้จะเสอไพรส์อะไรหลายๆอย่างให้เธอรู้ ด้วยความที่แฟนผมซื่อหรืออะไรไม่รู้ ชายคนนั้นได้ขับรถมาหาเธอใต้ที่พักที่เธออยู่ ซึ่งเธอลงมาหาเขาแล้วขึ้นรถไปกับเขา เธอบอกผมว่า เธอตกลงกับผู้ชายคนนั้นว่าแค่จะไปนั่งคุยกันหน้าบ้านชายคนนั้น พอถึงที่บ้านชายคนนั้นเหตุการ์ณมันไมไ่ด้เป็นแบบนั้น ชายคนนั้นพยายามจะมีอะไรกับแฟนผมเธอปฏิเสธมันเลยขู่ว่าถ้าไม่ยอมจะเอาเรื่องนี่บอกให้คนอื่นรู้ พอผมฟังที่แฟนผมเล่ามาเท่านี้ ความรู้สึกผมมันแน่นอยูที่อกของผมผมเหมือนโดนทุบเข้ากลางศรีษะหมดแรงมือเย็นไปหมด ผมถามเธอกลับไปคำเดียวว่ามีอะไรกันหรือยัง เธอตอบมาสั้นๆว่า เค้าพลาด ผมกดโทรศัพท์วางใส่เธอ ทุกอย่างพรั่นพรู เข้ามาในสมองผม ผมไม่เคยโดนแบบนี้ ถึงผมจะมีแฟนมาหลายคน แต่เรื่องนี้เป็นครั้งแรกที่ผมโดน เวลามีแฟนพ่อผมจะรับรู้ทุกอย่างเนื่องด้วยผมอยู่กับพ่อสองคน ผมมองไปหาพ่อที่กำลังนอนดูหนังอย่างมีความสุข ในอยากจะวิ่งไปกอดพ่อ อยากจะร้องให้เหมือนเด็กที่หกล้ม แต่ผมอาย ที่ผมรั้นในสิ่งที่พ่อพูดแล้วผมไม่เคยเชื่อพ่อ พ่อคงจะรับรู้ได้ว่าผมกำลังเศร้า ผมพยายามข่มอาการทุกอย่างในสมองผมว่างเปล่าไปหมด เบลอๆ มึนๆ ผมต้องมานั่งลบรูปภาพ ความรู้สึกทุกอย่างมันวิ่งเข้ามา ผมไม่กล้าที่จะเล่าให้ใครฟังนอกจากเพื่อนสนิทผม ผมจึงขอยืมที่ตรงนี้ เป็นที่ระบายความเจ็บปวด และผมสัญญากับตัวเอง ผมจะเก็บใจตัวเองไว้ ลุกขึ้น เดินหน้าต่อไป ทำหน้าที่ของผม คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้าย พรุ่งนี้ความรู้สึกแบบนี้จะไม่มีอีกแล้ว