ดูเหมือนจะมีใจ เเต่อยู่ดี ๆ มันเริ่มก็ลดลง มันเกิดจากอะไรครับ ?????

คือท้าวความนะครับ เดิมคือผมมีเเฟนอยู่เเล้วเเต่ก็ไม่ได้รักอะไรมากมาย คือที่คบเพราะกลัวเค้าเสียใจแหละครับ คบกันมาประมาณ 6-7 เดือน เเล้วเชื่อว่าในที่สุด เราก็จะรักเค้าได้ เเต่สุดท้ายมันก้อไม่ และสุดท้ายผมก็เลือกที่จะไปจากเธอเพราะว่าผมไม่อยากหลอกตัวเองและเธออีกต่อไป เเต่ก่อนผมจะเลิกผมได้ไปเจอผู้หญิงคนนึงคือผมแอบส่องเธอในเฟสมาซักระยะหนึ่ง ซึ่งเธอมีรูปแฟนเต็มไปหมดผมก็เลยคิดว่าเธอมีเเฟนเเล้วก็ไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์เเต่อย่างใด เลยคิดว่าชอบใครมีเเฟนทุกคน เเต่หลังจากนั้นซักระยะผมได้มีโอกาสไปเล่นดนตรีร้านหนึ่ง(วันจันทร์สัปดาห์ที่แล้ว)คือผมเป็นนักดนตรีน่ะครับ ก็ได้ไปรู้จักกับมือกลองที่ได้ร่วมงานกันเเล้วก็ได้เจอเธอคนนี้แหละครับเธอน่ารักครับ ผมชอบเลยในเวลานั้น ผมจึงตามมือกลองว่า "เอ้ยคนนั้นใครอ่ะที่มาคุยด้วย" "อ่อเค้าเป็นลูกเจ้าของร้านเคยเป็นเเฟนกับมือเบสผมเเต่ตอนนี้เค้าเลิกกันเเล้ว" หลังจากที่ได้ยินผมเริ่มมีกำลังใจที่จะเข้าไปจีบ หลังจากนั้นที่ทำงานเสร็จผมมาถึงบ้านก็แอดเฟสเทอไปทันที เทอก็ชวนผมคุยนู่นนี่นั่นทุกอย่างผ่านไปได้อย่างสวยหรูครับ แต่มีอยู่อย่างเดียวเธอไปเห็นรูปที่เเฟนผมแท็กมาตอนไปกินข้าว เธอก็เลยรู้ว่าผมมีเเฟนเเล้ว (ผมหลงเธอในเวลาชั่ววูบเลยละครับไม่รู้เป็นอะไร)

           หลังจากนั้นเราก็เริ่มมีไลน์คุยกันครับ เเต่เธอไม่ให้เบอร์ผมนะครับเธอบอกว่า "ไปเลิกกับเเฟนก่อนเเล้วเด๋วให้" ผมก็คิดเลยที่จะบอกเลิกแฟนตัวเองในตอนนั้น จะว่าผมเลวก็ได้นะครับ เเต่ผมก็ยังยืนยันคำเดิมว่าผมไม่ได้รักเธอเลย คบเพราะว่าเธอชอบผมและผมก็กลัวเธอเสียใจแค่นั้นจิง ๆ หลังจากนั้นที่เราเริ่มคุยกันผมก็ชวนเธอไปเที่ยวที่หนึ่งครับ (เป็นวันพุธหลังจากที่ผมเจอเธอ 2 วัน) ซึ่งตอนเเรกผมอยากจะไปกับเธอเเค่ 2 คน เเต่เธอบอกว่าจะชวนเพื่อนไปด้วยจนสุดท้ายผมก็ได้ชวนรุ่นน้องผมไปอีกคนรวมเป็น 4 คน ซึ่งเหตุการณ์วันนั้นผมมีความสุขสุดๆ ที่แบบไม่มีมานานเธอจับมือผมเธอหอมแก้มผม ผมคิดว่าอีกไม่นานเราคงได้เป็นเเฟนกัน หลังจากไปเที่ยววันนั้น วันต่อมาหลังจากผมทำงานเสร็จผมก็ขับรถไปหาเธอ (วันพหัสบดี) เราได้ไปนั่งคุยกันในรถ และเธอก็บอกผมว่า "พี่หนูขอกอดพี่หน่อย"  "อ่ะเอาสิ" แล้วเราก็กอดกัน หอมแก้มซึ่งกันและกัน และก็แยกย้ายกันกลับและบอกว่า "เด๋ววันศุกร์เจอกันนะพี่หยุดงาน" "เครค่ะแต่งตัวหล่อ ๆ นะ" หลังจากนั้นวันศุกร์ผมก็เข้าไปหาเธอที่ร้านของเธอก็นั่งกินเหล้าสังสรรค์กันตามปกติ เเต่ตัวผมกินเหล้าไม่ค่อยเก่งกินเเล้วหน้าก็จะออกแดง ๆ ดูเหมือนคนเมา เธอก็ดูชอบผม มานั่งกับผม คอยพูดกับผมตลอดว่า พี่มีเเฟนเเล้ว ไปคุยกับเเฟนเถอะ ไปคิดถึงเเฟนเถอะ เเต่ก็ไม่ได้ดูซีเรียส เเต่ก่อนหน้านั้นผมบอกเธอว่าเเฟนผมไม่โทรหา เธอไปต่างจังหวัดกลับวันเสาร์เเต่ที่จริงเเฟนผมกลับวันศุกร์ วันนั้นผมดื่มไปเยอะมาก ถามว่าเมามั้ยก็เมาแหละครับเเต่ก็คุมสติตัวเองอยู่ เเต่หน้า-ตัวนี่แดงไปหมด เเต่หลังจากที่เราเจอกันไม่กี่ชั่วโมงเธอก็เริ่มออกห่างผม คือผมไม่ได้คิดไปเองแน่นอน คือเหมือนเธอเริ่มให้ใจผมน้อยลง จากที่เคยเป็นเธอก็ดูเปลี่ยนไปอย่างผิดหูผิดตา จนสุดท้ายผมก็ตามเธอไปในที่ๆเธอไปในตอนนั้น จนเช้าผมก็เข้าไปนั่งเคลียกับเธอว่าเราควรที่จะไปกันต่อดีมั้ยหรือว่าไม่ชอบอะไรผม เพราะผมบอกว่าดูเธอเปลี่ยนไป ไม่เหมือนวันก่อนหน้านั้นที่เราเจอกัน เธอบอกผมว่า "พี่มีเเฟนเเล้ว อีกอย่างเเฟนพี่ก็จะกลับวันนี้ เด๋วพี่ก็ไม่คุยกับหนูเเล้ว หนูไม่อยากอะไรกับพี่มาก หนูชอบพี่นะ เเต่หนูไม่อยากแย่งของใคร พี่ไปเลิกกับเเฟนพี่ก่อนเเล้วค่อยว่ากันดีกว่า" หลังจากวันนั้นวันรุ่งขึ้นผมก็โทรไปบอกเลิกเเฟนผมเลยครับ แล้วเราก็เลิกกัน ผมก็มาบอกเธอว่า "พี่เลิกกับเเฟนเเล้วนะ" เเต่หลังจากนั้นเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปครับ จากที่เคยทักมาหาก่อน ทักกันบ่อย ๆ ก็เริ่มไม่มี ผมถามว่าเป็นอะไรเธอก็บอกว่าป่าว เธอกลับบอกว่าพี่อย่าคิดมากดิ ไม่มีอะไรหรอก เเล้วดูเหมือนว่าความสัมพันธ์จะเริ่มเจือจางผมก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นจากอะไร แล้วหลังจากนั้นผมได้มีโอกาสไปหาเเฟนผม(วันเสาร์) ซึ่งเเฟนผมบอกว่าขอเจอผมครั้งสุดท้ายก่อนที่จะไม่ได้เจอกัน เเต่ระหว่างนั้นน้องเค้าได้ทักมาหาผม ๆ ก็ไม่ค่อยจะตอบ และน้องเค้าเหมือนจะรู้ด้วยว่าผมอยู่กับเเฟนผม เเต่ผมกำลังที่จะออกไปหาน้องเค้าเช่นกัน จนไปถึงเค้าถามว่า "พี่ทำไมไม่ตอบพี่ไปหาเเฟนพี่หรอ" ผมก็บอกว่า "ใช่" เค้าบอกว่าผมโกหกเค้า แล้วก็บ๊อคเฟส-ไลน์ ผมออกเลย ผมก็งงว่าเกิดอาไรขึ้นกับผม ผมตัดสินใจโทรไปหาน้องเค้าและอธิบายให้เข้าใจ เเต่ดูเหมือนเธอจะไม่ฟัง และกดวางหูไปดื้อ ๆ ผมก็นั่งคิดเเละเริ่มท้อว่าคงเป็นเวรกรรมที่ผมทำไว้กับเเฟนผมนั่นเเหละมันถึงได้เกิดเรื่องเเบบนี้กับผม เเต่สุดท้ายเสียงเฟสก็มา กลายเป็นน้องเค้าทักมา "พี่ทำไรอยู่" "กลับบ้านยัง" หลังจากนั้นเราก็ได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม และผมก็ได้อธิบายความในใจของผมว่าผมรู้สึกยังไง อยากให้เป็นแบบไหน น้องเค้าก็เริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิม เเต่ก็ได้ประมาณเลยครึ่งมานิดนึงกับความรู้สึกครั้งแรกที่เราได้เจอกัน จนถึงเมื่อวานล่าสุดที่ผมไปหาน้องเค้าเเละได้ถามอะไรที่ผมอยากรู้ ผมถามน้องเค้าว่าชอบผมมั้ย เค้าก็บอกว่าชอบนะ เเต่ตอนนี้เค้ายังไม่อยากจะมีใคร อีกอย่างเค้าก็เพิ่งเลิกกับเเฟน ผมก็บอกว่าถ้าวันไหนที่น้องไม่อยากคุยกับพี่ น้องก็บอกพี่เลยพี่ยินดีที่จะรับฟัง น้องเค้าก็บอกว่าได้ เเต่ก็บอกว่าเราอาจได้เป็นเเฟนกันก็ได้ บางครั้งก็พูดว่าถ้าเป็นเเฟนกันจะเป็นแบบนี้มั้ย?? หลังจากนั้นผมก็ได้ไปส่งน้องเค้าและผมก็กลับบ้านก็คิดไปเรื่อย ๆ ระหว่างก็คิดว่าจะยอมแพ้เเล้วนะครับ เพราะน้องเค้าคงไม่ได้คิดอะไรกับเราเเล้ว (ไม่รู้คิดไปเองรึป่าว) จนผมกลับบ้านผมก็ไลน์หาน้องเค้าว่า "พี่ถึงบ้านละ พี่นอนก่อน" น้องเค้ากลับถามผมว่า "ทำไมวันนี้แปลก ๆ นอนไวจัง" "นอนจิงหรอ" หลังจากนั้นเพื่อนผมโทรมาหาก็คุยกับซักระยะหนึ่ง และผมก็ตอบไลน์น้องเค้าว่า "อืมกำลังจะนอน" "น้องเค้าก็ถามว่าพี่ไปหาเเฟนพี่ใช่มั้ย" ผมก็ไม่รู้ว่าน้องเค้าหึงรึป่าว เเต่น้องเค้าบอกว่าเค้าคุยกับผมเเค่คนเดียว ให้โอกาสผมได้คุยได้จีบ เเต่ระหว่างนั้นน้องเค้าไปกินเหล้านะครับ เเต่เค้าไปกับเพื่อนจริง ๆ จนตอนเช้าก็ได้คุยกันเล็กน้อยน้องเค้าให้ผมโทรหา ผมก็ได้คุยก่อนออกมาทำงาน เเต่ผมไม่ค่อยสบายใจน่ะครับ เรื่องมันก็ประมาณนี้ ผมก็อธิบายอย่างละเอียดที่สุด อาจจะยาวไปหน่อยนะครับ อาจจะดู งง ๆ

ปล. เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้ละครับ ผมไม่รู้ว่าน้องเค้าคิดอะไรกับ ผมควรที่จะไป หรือควรที่จะสู้ต่อดีครับ ผมมีสิทธิ์ที่จะได้คบรึป่าว ตอนนี้ผมว้าวุ่นใจมากครับ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
คือผมทนอ่านให้จบไม่ได้อ่ะครับ คือก็เคยเป็นแบบคุณนะ ถึงรู้ว่าเลวแต่ก็ทำ แล้วเกิดผมไปตอบกระทู้คุณให้มีประโยชน์ มันไม่ต่างอะไรกับสงเสริมให้คุณทำเลวเลยนะครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่