สวัสดีค่ะ หนูมีปัญหามากๆเลยค่ะ ไม่รู้จะเลือกเรียนอะไรดีระหว่างแพทย์ กับ มนุษอิ้ง ตอนนี้อยู่ม.5 ค่ะ ปกติแล้วชอบเรียนชีวะกับภาษาอังกฤษค่ะ แล้วก็ชอบศึกษาภาษาอื่นๆด้วย ชอบการใช้ภาษา ชอบคุยกับชาวต่างชาติ
ที่ถามนี้ก็ไม่ใช่ว่าแน่ใจหรอว่าจะสอบติด แพทย์เข้ายากนะ มนุษอิ้งเข้ายากนะ
อันนี้ทราบคะ แต่ตอนนี้หนูก็เรียนทุกอย่างค่ะ เหมือนเผื่อเลิก แต่ตอนนี้อยากถึงเวลาที่ต้องทุ่มกับวิชาที่จะใช้สอบจริงๆซะที
หลายเดือนมานี้หนูคิดกับตัวเองแน่วแน่แล้วว่าจะเอาแพทย์ให้ได้ แล้วก็อ่านหนังสือ ทบทวน ทำโจทย์
แต่พอมาตอนนี้หนูไม่รู้ว่ามันอาจจะแค่เป็นช่วงที่เริ่มท้อ หรือว่าใจจริงแล้วหนูชอบทางภาษามากกว่ากันแน่
หนูเป็นคนค่อยข้างจะซ๊เรียสกับหลายๆเรื่อง โดนเฉพาะการเรียนเป็นอันดับแรก หรือจะว่าเป็นพวก perfectionist ก็ไม่เชิงค่ะ
อาทิตย์นี้หนูสอบมิดเทอม หนูก็อ่านหนังสือไปแต่เหมือนมันไม่มีสมาธิ หงุดหงิดตัวเอง
เดือนหน้านี้ก็จะสอบค่ายของโอลิมปิคแล้วหนูเลือกวิชาชีววิทยาไป แต่ก็คงไม่ติดหรอกค่ะ เหมือนใจมันเฉามากๆ
วันไหนที่ไม่ไหวมากๆหนูก็จะเปิดพวกธรรมะอยู่ใน youtube ฟัง ก็ทำให้สบายใจขึ้นเยอะค่ะ แต่ไม่นานก็กลับมาคิดเรื่องเดิม
หนูรู้นะคะว่าบางท่านอาจจะคิดว่าหนูจริงจังเกินไปรึป่าว เหลือเวลาอยู่ ค่อยๆคิดไปก็ได้ หนูก็พยายามแล้วเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว
หนูไม่ค่อยปรึกษาปัญหากับใคร กับพ่อแม่ก็เหมือนคุยแล้วไม่สบายใจ หรือกับเพื่อนๆก็ยิ่งไม่สบายใจเพราะเพื่อนๆเค้ามุ่งหมอกันเป็นส่วนใหญ่ จะอารมณ์แบบว่าเป็นห่วงหนูว่าคะแนนตกลงแบบนี้ระวังจะสอบไม่ติดนะ อย่าเล่นมาก ซึ่งความจริงแล้วหนูไม่ได้เล่นค่ะ แต่หนูแค่คิดมากจนไม่อยากจับหนังสือมาอ่าน ไม่อยากอธิบาย ไม่อยากพูดด้วย เพราะเพื่อนคิดแค่ว่าหนูคะแนนลดคือหนูไม่อ่านหนังสือ แต่ไม่ได้ถามหนูเลยว่าหนูเป็นอะไร สบายดีหรือเปล่า
หลังๆมานี้คะแนนก็ตกจากที่เคยได้คะแนนท็อปหรือรองท็อปของคลาส ยิ่งทำให้มันรู้สึกแย่ กดดันกว่าเดิม
เพื่อนๆในห้องหนูอยากเป็นหมอกันเยอะแยะเลยค่ะ เค้าก็จะตั้งใจอ่านแน่วแน่ เหมือนมันมีเป้าหมายที่ชัดเจน จนได้คะแนนเยอะกัน ส่วนหนูก็ถอยลงมาอยู่กลางๆจนตอนนี้จะอยู่ท้ายๆอยู่แล้ว มีก็แต่วิชาอังกฤษทียังได้ท๊อปอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเลิศหรูอะไร ในใจตอนนี้อยากไปเรียนเมืองนอก ได้ลองไปใช้ชีวิตเองให้ตัวเองได้เป็นผู้ใหญ่ ฝึกตัวเองบ้างเพราะอยู่บ้านไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากใช้ขีวิตกับการไปโรงเรียน อ่านหนังสือ เรียนพิเศษ เล่นคอม วนเวียนอยู่แค่นี้
แค่ปรึกษาแม่ครั้งนึงแม่บอกว่า สงสัยมันเบื่อหนังสือ เพราะตั้งแต่เล็กก็เรียนมาตลอด แล้วมันเอียน
หนูไม่รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงมันมาจากอะไร แต่หนูไม่ต้องการให้มันเป็นช่วงนี้เพราะมันจะสอบเข้ามหาลัยแล้ว การสอบเข้ามหาลัยก็ใช่ว่ามันไม่ได้การันตีคุณภาพชีวิตคุณ แต่อย่างน้อยมันก็เหมือนเป็นใบเบิกทางให้เราได้ แทบทุกคนก็ต้องเชื่อว่าการสอบติดคณะดีๆ หรือคณะในฝันนั้น มันก็เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในชีวิต
พรุ่งนี้หนูหยุด มะรืนก็สอบกลางภาควันที่สอง ก็เอาหนังสือออกมาวางไว้เยอะ แต่ก็ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ ใจมันฟุ้งซ่าน
ใครมีวิชาที่พอจะช่วยหนูเลือกคณะ หรือวิธิคิด แนวคิดต่างๆ ก็ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ หนูมันเป็นแค่เด็กในกะลา ยังไม่รู้โลกอันกว้างใหญ่
กระทู้ยาวมากๆ เพิ่งเคยตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกเลยค่ะ ปกติมีปัญหาจะเก็บไว้คนเดียว แต่วันนี้อยากลองทำสิ่งใหม่เผื่อจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้น
ขอบคุณค่ะ
ปัญหาการเรียน เลือกเรียนอะไรดี แพทย์ vs มนุษอิ้ง
ที่ถามนี้ก็ไม่ใช่ว่าแน่ใจหรอว่าจะสอบติด แพทย์เข้ายากนะ มนุษอิ้งเข้ายากนะ
อันนี้ทราบคะ แต่ตอนนี้หนูก็เรียนทุกอย่างค่ะ เหมือนเผื่อเลิก แต่ตอนนี้อยากถึงเวลาที่ต้องทุ่มกับวิชาที่จะใช้สอบจริงๆซะที
หลายเดือนมานี้หนูคิดกับตัวเองแน่วแน่แล้วว่าจะเอาแพทย์ให้ได้ แล้วก็อ่านหนังสือ ทบทวน ทำโจทย์
แต่พอมาตอนนี้หนูไม่รู้ว่ามันอาจจะแค่เป็นช่วงที่เริ่มท้อ หรือว่าใจจริงแล้วหนูชอบทางภาษามากกว่ากันแน่
หนูเป็นคนค่อยข้างจะซ๊เรียสกับหลายๆเรื่อง โดนเฉพาะการเรียนเป็นอันดับแรก หรือจะว่าเป็นพวก perfectionist ก็ไม่เชิงค่ะ
อาทิตย์นี้หนูสอบมิดเทอม หนูก็อ่านหนังสือไปแต่เหมือนมันไม่มีสมาธิ หงุดหงิดตัวเอง
เดือนหน้านี้ก็จะสอบค่ายของโอลิมปิคแล้วหนูเลือกวิชาชีววิทยาไป แต่ก็คงไม่ติดหรอกค่ะ เหมือนใจมันเฉามากๆ
วันไหนที่ไม่ไหวมากๆหนูก็จะเปิดพวกธรรมะอยู่ใน youtube ฟัง ก็ทำให้สบายใจขึ้นเยอะค่ะ แต่ไม่นานก็กลับมาคิดเรื่องเดิม
หนูรู้นะคะว่าบางท่านอาจจะคิดว่าหนูจริงจังเกินไปรึป่าว เหลือเวลาอยู่ ค่อยๆคิดไปก็ได้ หนูก็พยายามแล้วเป็นแบบนี้มานานมากแล้ว
หนูไม่ค่อยปรึกษาปัญหากับใคร กับพ่อแม่ก็เหมือนคุยแล้วไม่สบายใจ หรือกับเพื่อนๆก็ยิ่งไม่สบายใจเพราะเพื่อนๆเค้ามุ่งหมอกันเป็นส่วนใหญ่ จะอารมณ์แบบว่าเป็นห่วงหนูว่าคะแนนตกลงแบบนี้ระวังจะสอบไม่ติดนะ อย่าเล่นมาก ซึ่งความจริงแล้วหนูไม่ได้เล่นค่ะ แต่หนูแค่คิดมากจนไม่อยากจับหนังสือมาอ่าน ไม่อยากอธิบาย ไม่อยากพูดด้วย เพราะเพื่อนคิดแค่ว่าหนูคะแนนลดคือหนูไม่อ่านหนังสือ แต่ไม่ได้ถามหนูเลยว่าหนูเป็นอะไร สบายดีหรือเปล่า
หลังๆมานี้คะแนนก็ตกจากที่เคยได้คะแนนท็อปหรือรองท็อปของคลาส ยิ่งทำให้มันรู้สึกแย่ กดดันกว่าเดิม
เพื่อนๆในห้องหนูอยากเป็นหมอกันเยอะแยะเลยค่ะ เค้าก็จะตั้งใจอ่านแน่วแน่ เหมือนมันมีเป้าหมายที่ชัดเจน จนได้คะแนนเยอะกัน ส่วนหนูก็ถอยลงมาอยู่กลางๆจนตอนนี้จะอยู่ท้ายๆอยู่แล้ว มีก็แต่วิชาอังกฤษทียังได้ท๊อปอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเลิศหรูอะไร ในใจตอนนี้อยากไปเรียนเมืองนอก ได้ลองไปใช้ชีวิตเองให้ตัวเองได้เป็นผู้ใหญ่ ฝึกตัวเองบ้างเพราะอยู่บ้านไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากใช้ขีวิตกับการไปโรงเรียน อ่านหนังสือ เรียนพิเศษ เล่นคอม วนเวียนอยู่แค่นี้
แค่ปรึกษาแม่ครั้งนึงแม่บอกว่า สงสัยมันเบื่อหนังสือ เพราะตั้งแต่เล็กก็เรียนมาตลอด แล้วมันเอียน
หนูไม่รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงมันมาจากอะไร แต่หนูไม่ต้องการให้มันเป็นช่วงนี้เพราะมันจะสอบเข้ามหาลัยแล้ว การสอบเข้ามหาลัยก็ใช่ว่ามันไม่ได้การันตีคุณภาพชีวิตคุณ แต่อย่างน้อยมันก็เหมือนเป็นใบเบิกทางให้เราได้ แทบทุกคนก็ต้องเชื่อว่าการสอบติดคณะดีๆ หรือคณะในฝันนั้น มันก็เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในชีวิต
พรุ่งนี้หนูหยุด มะรืนก็สอบกลางภาควันที่สอง ก็เอาหนังสือออกมาวางไว้เยอะ แต่ก็ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ ใจมันฟุ้งซ่าน
ใครมีวิชาที่พอจะช่วยหนูเลือกคณะ หรือวิธิคิด แนวคิดต่างๆ ก็ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ หนูมันเป็นแค่เด็กในกะลา ยังไม่รู้โลกอันกว้างใหญ่
กระทู้ยาวมากๆ เพิ่งเคยตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกเลยค่ะ ปกติมีปัญหาจะเก็บไว้คนเดียว แต่วันนี้อยากลองทำสิ่งใหม่เผื่อจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้น
ขอบคุณค่ะ