บางทีก็ดูเหมือนจะใช่ บางที่ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่

คือว่า เมื่อปีที่แล้ว(2556) ผมได้เรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเป็นปี1ต่อจาก ปวส มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมไม่เคยรู้จักซึ้งเป็นเพื่อนของเพื่อนผม แวบแรกรู้สึกเฉยๆก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอได้เรียนด้วยกันซักพักหนึ่งก็รู้สึกว่าผมชอบเค้าขึ้นมาเพราะเค้าจะคอยช่วยเหลือผมเรื่องต่างๆที่ผมมีปัญหาทุกเรื่อง แต่ผมก็ไม่ได้บอกใครแม้เพื่อนสนิทผมก็ยังไม่บอก คือผมอยากจะให้แน่ใจก่อนว่าเธอคนนี้ใช่เลย ไม่ใช่แค่ความรู้สึกว่าชอบ หลังจากนั้นสักพักนึงแล้วผมก็มั่นใจว่าเธอคนนี้ใช่เลยโดยมีเพื่อนๆแซวกันทุกวัน ผมก็เลยรวบรวมความกล้าทั้งหมดไปบอกเธอ แต่สิ่งที่เธอตอบกลับมาเป็นสีหน้าที่ไม่พอใจมากๆ ผมก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วตอนประมาณ3ทุ่มกว่าๆเธอก็ไลน์มาถามว่าทำไมถึงชอบเธอ ผมก็ตอบไปว่า ก็ไม่รู้สิแต่รู้ว่าชอบ เธอก็ไม่ได้บอกอะไรนอกจาก ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะมีแฟนอยากจะใช้ชีวิตให้มีความสุขไปวันๆไม่อยากมีคนคอยโทหาว่าอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ ประมานนี้ ผมก็เลยเข้าใจว่าเธอคงไม่ชอบผม ผมก็เลยทำตัวเหมือนเดิมที่ทำให้เธอเหมือนเดิมทุกอย่าง ผ่านมาประมาณ4เดือนผมก็เลยบอกเธอว่า ผมยังชอบเธออยู่นะ เธอบอกกลับมาว่า บางทีก็ดูเหมือนจะใช่ บางที่ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ ผมก็เลยเฉยๆก่อน แล้วเธอเป็นคนชอบถ่ายรูป เธอพูดกับผมว่าไปซื้อกล้องมาสิเธออยากถ่ายรูป ผมก็ไปหากู้ยืมตังมาเพื่อซื้อกล้อง(DSLR) แล้วเธอก็ชอบไปเที่ยวต่างจังหวัดที่มีทะเล ผมก็พาไป(ผมมีรถกระบะอยู่คันนึง)ผมก็ไม่เคยขัดใจเธอสักครั้ง แล้วเวลาไปไหนมาไหนผมก็จะไปกับเธอ2คน เธอก็จะทำตัวเหมือนว่าเป็นแฟนกันแต่ในใจเธอคิดว่าผมเป็นแค่เพื่อนแน่ๆ แล้วพวกเพื่อนๆก็จะแซวกัน แต่เธอตอบเพื่อนๆไปว่า ก็แค่เพื่อนคนหนึ่งไม่มีไรหรอก แล้วตอนนี้เวลาก็ผ่านมา15เดือนผมก็ยังไปรับเธอไปเที่ยวไหนมาไหนอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไงแต่ผมคิดว่าผมจะทำให้เธอมีความสุขมากที่สุดในตอนนี้ เธอก็ทำตัวเหมือนแฟนอยู่ แต่เวลาผมทำอะไรผิดเธอก็มักจะบอกว่า ดีนะเห็นว่าเป็นเพื่อนไม่งั้นโดนแน่ ผมรู้สึกว่าคำว่าเพื่อนสำหรับเธอ มันเจ็บสำหรับผมมาก หรือผมจะหวังไว้มากเกินไปผมควรจะทำอย่างไรผมงงกับชีวิตมาเลยตอนนี้