ทำไมผู้ทีปฏิบัติถึงกล้ากล่าวจ้วงตั้งแต่พระผู้ใหญ่จนถึงพระผู้เล็กไปทั่วคะ

คือท่านทั้งหลายก้ต้องมีบุญบารมีมาพอสมควรที่ทำให้มารู้จักคำว่า พระไตรปิฎก จิตส่งออกนอก อายาตนะ6 บลาบลา
แต่ขอโทษนะคะ ทำไมคำว่า มารยาท การควรไม่ควร พูดจาไพเราะไม่ให้คนแตกแยก ทำไมมีให้เห้นในนักปฏิบัติในนี้หลายความเห่นเลย

หรือว่าถ้าปฏิบัติไปนานๆจะกลายเป้นแบบนี้คะ?