ในที่นี่ ผมจะขอยกตัวอย่างที่ง่ายที่สุดซึ่งเกิดขึ้นในชีวิตของผมนะครับ
เวลาที่ผมแข่งฟุตบอลกับเพื่อนเป็นทีม ผมจะรู้สึกกดดันจากคนดูรอบสนาม กลัวคำตำหนิติเตียนเวลาเล่นพลาดจากเพื่อนร่วมทีม และหมดแรงเมื่อร่างกายเหนื่อยล้า ยิ่งท้าคู่ต่อสู้แข็งแกร่ง ผมก็จะท้อแท้ รวมทั้งถ้าคะแนนของทีมตามอยู่ ผมก็เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ก็จะไม่มีกำลังใจเล่นเหมือนกัน
ผมจึงกำลังมองหาทางอื่นดู เช่น การเล่นแบบสัตว์ร้าย ที่ผมใช้คำนี้เพราะสัตว์ร้ายที่ผมหมายถึง เวลาทำอะไรก็ตามมักจะไม่ได้คิด ไม่ได้มองดูรอบกาย คล้ายๆกับคนเราเวลาโกรธ พอโกรธแล้วจะไม่แคร์สิ่งรอบข้างอีก ซึ่งถ้านำเอามาใช้ในการเล่นฟุตบอล หรืออะไรก็ตามที่ต้องมีสิ่งแวดล้อมมาเกี่ยวข้อง ผมจึงอยากรู้ว่ามันจะดีกว่ามั้ย ที่จะเล่นแบบไม่กดดันจากคนรอบข้าง ไม่กลัวคำตำหนิจากเพื่อนร่วมทีม ไม่หมดแรง ไม่ท้อแท้ และมีกำลังใจเล่นอยู่เสมอ
ใครมีคำแนะนำยังไงบ้างครับ รบกวนด้วย 5555
แต่ผมรู้สึกว่า ถ้าเล่นแบบมีสติ มันก็จะดีกว่า แต่มันอาจทำให้เราตกเป็นเหยื่อของความกลัว
การจะทำอะไรสักอย่าง ทำด้วยสติ หรือ ทำแบบสัตว์ร้าย
เวลาที่ผมแข่งฟุตบอลกับเพื่อนเป็นทีม ผมจะรู้สึกกดดันจากคนดูรอบสนาม กลัวคำตำหนิติเตียนเวลาเล่นพลาดจากเพื่อนร่วมทีม และหมดแรงเมื่อร่างกายเหนื่อยล้า ยิ่งท้าคู่ต่อสู้แข็งแกร่ง ผมก็จะท้อแท้ รวมทั้งถ้าคะแนนของทีมตามอยู่ ผมก็เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ก็จะไม่มีกำลังใจเล่นเหมือนกัน
ผมจึงกำลังมองหาทางอื่นดู เช่น การเล่นแบบสัตว์ร้าย ที่ผมใช้คำนี้เพราะสัตว์ร้ายที่ผมหมายถึง เวลาทำอะไรก็ตามมักจะไม่ได้คิด ไม่ได้มองดูรอบกาย คล้ายๆกับคนเราเวลาโกรธ พอโกรธแล้วจะไม่แคร์สิ่งรอบข้างอีก ซึ่งถ้านำเอามาใช้ในการเล่นฟุตบอล หรืออะไรก็ตามที่ต้องมีสิ่งแวดล้อมมาเกี่ยวข้อง ผมจึงอยากรู้ว่ามันจะดีกว่ามั้ย ที่จะเล่นแบบไม่กดดันจากคนรอบข้าง ไม่กลัวคำตำหนิจากเพื่อนร่วมทีม ไม่หมดแรง ไม่ท้อแท้ และมีกำลังใจเล่นอยู่เสมอ
ใครมีคำแนะนำยังไงบ้างครับ รบกวนด้วย 5555
แต่ผมรู้สึกว่า ถ้าเล่นแบบมีสติ มันก็จะดีกว่า แต่มันอาจทำให้เราตกเป็นเหยื่อของความกลัว