รอใคร...ไหมเอย

รอใคร...ไหมเอย

๐เรียวรุ้ง คุ้งโค้ง โยงปลายฟ้า            
กระซิบถาม เมฆา ว่าเหนื่อยไหม
จะลอยล่อง ฟ่องฟ้า ไปแห่งใด                 
หรือหวังตาม หาใคร ใคร่รู้ความ

๐มองตะวัน สาดแสง แกล้งอมยิ้ม               
ดูกรุ้มกริ่ม ซ่อนนัย ใคร่ขอถาม
ตะวันรู้ บ้างไหม ใต้ฟ้าคราม           
        รักที่ตาม เสาะหา อยู่หนใด

๐สายลมพริ้ว พัดพลั้ง รั้งซักถาม               
ที่นิยาม ความรัก คือไฉน
รุ้งสดับ รับฟัง อย่างตั้งใจ                             
โปรดช่วยไข ให้กระจ่าง กลางฤดี

๐ละอองฝน หล่นริน จนสิ้นแล้ว               
รุ้งเพริศแพร้ว จึงขับ รัศมี
วาดเลื่อมงาม ระยับ รับไมตรี             
ระบายสี แต้มฟ้า ท้าแดนดิน

๐หวนคิดถึง หยาดฝน ปนหวั่นไหว            
แรงสายใย รัดไว้ ให้ถวิล
ฝนเฉกเงา เนาว์แนบ แอบชีวิน            
พันผูกไว้ ไม่สิ้น ในหัตถ์กาล

๐แม้นไม่คู่ รับรู้ ว่าอยู่ชิด             
แนบสนิท ผูกพัน คืนฝันหวาน
เธอรอใคร บ้างใหม ในวันวาร            
รอพบพาน  “คนที่ใช่”  บ้างไหมเอย    



ขอบคุณภาพสวยๆจาก internet ค่ะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่