ก่อนอื่น ขอแนะนำก่อนนะครับ ผมกับแฟนคบกันได้ ปีนิดๆแล้ว ก็เคยมีทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติ
ช่วงนี้เป็นช่วงที่ฝึกงานครับ (ยังศึกษาอยู่) พวกเราฝึกงานที่เดียวกัน แฟนผมอยู่หอพักเนื่องจากบ้านอยู่ไกล และ หลังฝึกงานเขาต้องหารายได้เสริมพาร์ททาม
และแล้ว วันนี้ เป็นวันหยุดงานของแฟนผม แฟนผมจึงขอลาสถานที่ฝึกงานเพื่อที่จะกลับบ้าน (อันนี้ผมเข้าใจครับ ผมเคยอยู่หอ คิดถึงบ้าน) ก็เลยบอกเขา โอเคขับรถดีๆ วันนั้นผมฝึกงานคนเดียวโดยที่ไม่มีแฟนผมอยู่ด้วย ก็อยู่ปกติ แฟนผมก็โทรหาเป็นระยะๆ โทรมาบอกกินข้าวบ้าง ไปวัดบ้าง แวะเล่นน้ำตกบ้าง พาแม่มาด้วย ผมก็สบายใจหายห่วง จนกระทั่ง 16:30 น. ผมเลิกจากฝึกงาน จะโทรหา เพื่อถามว่าเป็นยังไงบ้าง อยู่ไหนแล้ว (โทรติด แต่ไม่มีคนรับ) ผมก็ไม่คิดไร ก็ขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านก็โทรหาอีกรอบ ก็เป็นแบบเดิม ผมก็ไม่คิดไร (สักพักเดี๋ยวก็โทรกลับมามั้ง) ผมอยู่บ้าน ก็เล่นคอมดูโน่นนี่นั่น รอเขาออนเฟส
ระหว่างนั้นก็โทรหาเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้เวลา 19:30น. แล้ว ไม่ติดต่อกลับมา เฟสไม่ออน โทรหาไม่รับ (ผมเริ่มเป็นห่วง เพราะเขาเป็นคนขับรถ) ผมไม่รู้จะติดต่อทางบ้านยังไง เพราะเคยไปบ้านแฟนแค่ ไม่กี่ครั้ง ยังไม่สนิทกับใคร และ ไม่มีเบอร์ติดต่อคนทางบ้านแฟน จนผมนึกขึ้นได้ว่า แฟนผมเคยยืมมือถือโทรหาแม่ เมื่ออาทิตย์ก่อนๆ ผมก็ค้นหา (ฟ้ามาโปรด) ผมเจอเบอร์แม่เขาจริงๆ แต่คิดในใจผมไม่เคยคุยกับแม่เลย แต่ความเป็นห่วงผมต้องใจกล้า ผมจึงกดโทร และแล้วแม่เขารับจริงๆ
ผม : ขอโทษครับใช่แม่....หรือเปล่าครับ
แม่แฟน : ใช่จ้า ว่าไง
ผม : แม่ครับ .... อยู่นั่นหรือเปล่า
แม่แฟน : ไม่นะ เห็นออกไปตั้งแต่เช้า ตะกี้แม่โทรตาม เขาก็บอกว่ากินเลี้ยงกับเพื่อนอยู่สักพักจะกลับมา
ผม : แม่ครับ แล้ววันนี้แม่ได้ไป วัด , น้ำตก กับ ... หรือเปล่าครับ
แม่แฟน : แม่ไม่ได้ไป แม่ว่ามันไกล ไม่อยากนั่งรถไป
ผม : อ่อ โอเค ครับ ขอบคุณมากครับ แม่ (วางสายไป)
นี่แหละครับ ที่ผมจับได้ เขาบอกว่า เอาแม่ไปด้วย แต่คำตอบจากปากแม่คือ ?
ตอนนี้ยังไม่ได้คุยกันครับ ผมควรทำอย่างไร ปล่อยทิ้งไปเฉยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไหม ?
ที่สำคัญ ไปกับเพื่อน ไม่น่าจะโกหกผม ส่วนเรื่องผู้ชายคนอื่น ผมเข้าใจดีว่าไม่มีแน่นอน แต่ผมเสียความรู้สึก
จับได้ว่าโกหก :(
ช่วงนี้เป็นช่วงที่ฝึกงานครับ (ยังศึกษาอยู่) พวกเราฝึกงานที่เดียวกัน แฟนผมอยู่หอพักเนื่องจากบ้านอยู่ไกล และ หลังฝึกงานเขาต้องหารายได้เสริมพาร์ททาม
และแล้ว วันนี้ เป็นวันหยุดงานของแฟนผม แฟนผมจึงขอลาสถานที่ฝึกงานเพื่อที่จะกลับบ้าน (อันนี้ผมเข้าใจครับ ผมเคยอยู่หอ คิดถึงบ้าน) ก็เลยบอกเขา โอเคขับรถดีๆ วันนั้นผมฝึกงานคนเดียวโดยที่ไม่มีแฟนผมอยู่ด้วย ก็อยู่ปกติ แฟนผมก็โทรหาเป็นระยะๆ โทรมาบอกกินข้าวบ้าง ไปวัดบ้าง แวะเล่นน้ำตกบ้าง พาแม่มาด้วย ผมก็สบายใจหายห่วง จนกระทั่ง 16:30 น. ผมเลิกจากฝึกงาน จะโทรหา เพื่อถามว่าเป็นยังไงบ้าง อยู่ไหนแล้ว (โทรติด แต่ไม่มีคนรับ) ผมก็ไม่คิดไร ก็ขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านก็โทรหาอีกรอบ ก็เป็นแบบเดิม ผมก็ไม่คิดไร (สักพักเดี๋ยวก็โทรกลับมามั้ง) ผมอยู่บ้าน ก็เล่นคอมดูโน่นนี่นั่น รอเขาออนเฟส
ระหว่างนั้นก็โทรหาเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้เวลา 19:30น. แล้ว ไม่ติดต่อกลับมา เฟสไม่ออน โทรหาไม่รับ (ผมเริ่มเป็นห่วง เพราะเขาเป็นคนขับรถ) ผมไม่รู้จะติดต่อทางบ้านยังไง เพราะเคยไปบ้านแฟนแค่ ไม่กี่ครั้ง ยังไม่สนิทกับใคร และ ไม่มีเบอร์ติดต่อคนทางบ้านแฟน จนผมนึกขึ้นได้ว่า แฟนผมเคยยืมมือถือโทรหาแม่ เมื่ออาทิตย์ก่อนๆ ผมก็ค้นหา (ฟ้ามาโปรด) ผมเจอเบอร์แม่เขาจริงๆ แต่คิดในใจผมไม่เคยคุยกับแม่เลย แต่ความเป็นห่วงผมต้องใจกล้า ผมจึงกดโทร และแล้วแม่เขารับจริงๆ
ผม : ขอโทษครับใช่แม่....หรือเปล่าครับ
แม่แฟน : ใช่จ้า ว่าไง
ผม : แม่ครับ .... อยู่นั่นหรือเปล่า
แม่แฟน : ไม่นะ เห็นออกไปตั้งแต่เช้า ตะกี้แม่โทรตาม เขาก็บอกว่ากินเลี้ยงกับเพื่อนอยู่สักพักจะกลับมา
ผม : แม่ครับ แล้ววันนี้แม่ได้ไป วัด , น้ำตก กับ ... หรือเปล่าครับ
แม่แฟน : แม่ไม่ได้ไป แม่ว่ามันไกล ไม่อยากนั่งรถไป
ผม : อ่อ โอเค ครับ ขอบคุณมากครับ แม่ (วางสายไป)
นี่แหละครับ ที่ผมจับได้ เขาบอกว่า เอาแม่ไปด้วย แต่คำตอบจากปากแม่คือ ?
ตอนนี้ยังไม่ได้คุยกันครับ ผมควรทำอย่างไร ปล่อยทิ้งไปเฉยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไหม ?
ที่สำคัญ ไปกับเพื่อน ไม่น่าจะโกหกผม ส่วนเรื่องผู้ชายคนอื่น ผมเข้าใจดีว่าไม่มีแน่นอน แต่ผมเสียความรู้สึก