หลายครั้งที่เราได้อ่านเรื่องราวความรักที่ไม่สมหวังของใครหลายๆคนในพันทิพ ไม่นึกว่าวันนึงจะเป็นเราที่เข้ามาแชร์เรื่องราวความรักคนต่อไป
เรากับแฟนคบกันมา2ปี หมั้นเมื่อพ.ย.56 กำหนดแต่ง มี.ค.57 แต่ด้วยภารกิจบางประการที่สำคัญของแฟนทำให้ต้องเลื่อนออกไปเป็นปลายปีนี้แทน ซึ่งครอบครัวเราก็เข้าใจในจุดนี้
แต่เหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ระหว่างนี้ที่เกิดขึ้นมันทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง เราเตรียมการ์ด ของชำร่วย จองชุด จองพรีเวดดิ้ง แม่ก็ซื้อที่นอน เตียง ตู้มาให้ใหม่ เพื่อที่จะต้องนำมาให้ในเรือนหอ
ระหว่างนั้นเราจับได้ว่าแฟนเราไปมีกิ๊ก พาเข้าบ้านพัก โดยผู้หญิงเป็นคนโทรมาหาเราและขอโทษเราซึ่งเธอคนนั้นก็บอกไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้เลย เราได้แต่ปลอบว่าไม่เป็นไรไม่ใช่ความผิดของเธอเลย แต่เราอดสงสัยไม่ได้ว่าเอาเวลาไหนไปจีบกัน ถึงขั้นหอบข้าวของมาอยู่ในบ้าน ฝ่ายหญิงบอกรู้จักกันปลายเดือนเม.ย. แล้วต้นเดือน พ.ค. ก็ย้ายเข้ามาบ้านด้วยกัน เราอึ้งมาก เราลองมานับดูปฏิทินและวันเวลาที่เค้าโพสรูปคู่ไปเดตกันครั้งแรก กับวันที่ฝ่ายหญิงย้ายเข้ามาในบ้าน มันใช้เวลาแค่ 1อาทิตย์ สุดท้ายเลยถามผู้หญิงคนนั้นไปว่า แล้วรู้จักกันได้อย่างไร เธอบอก Beetalk ถามว่าเรื่องนี้เรารับได้มั๊ย? บอกเลยค่ะว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้ แต่ทางบ้านก็พยายามไกล่เกลี่ย ผู้หญิงคนนั้นพอทราบเรื่องก็ทะเลาะกับแฟนเราแล้วเก็บข้าวของหนีจากบ้านมา อ้อ..หน้าที่การงาน การศึกษาฝ่ายหญิงดีมากๆนะคะ รับราชการ ในที่สุด เรากับแฟนก็กลับมาคืนดี แต่มันก็สร้างรอยร้าวระหว่างเราสองคน เราเริ่มหวาดระแวง ไปไหน? ไปกับใคร? ทำอะไรอยู่? สิ่งเหล่านี้มันอยู่ในหัวของเราตลอด แน่นอนมันไม่มีความสุขกับสิ่งเหล่านี้เลย บางทีเราก็อยากลืมๆมันไปแต่ก็มีบางครั้งที่ความรู้สึกขยะแขยงเหล่านั้นกลับคืนมา
เวลาผ่านไปได้ครึ่งเดือน ก็มีผู้หญิงโผล่มาอีกคน และเชื่อมั๊ยคะว่า ทุกอย่างแหมือนเดิม รู้จักกันวันพฤหัส วันเสาร์ก็ไปนอนกับผู้ชายที่บ้าน วันพุธผู้ชายกลับบ้านมาหาแม่กับเรา แล้วหลอกผู้หญิงคนนั้นว่ากลับมาทำบุญให้พ่อที่เสียไป ซึ่งเรื่องนี้ฝ่ายหญิงเป็นคนบอกเราเอง คนนี้รุ่นน้องเราค่ะอายุพึ่ง25 และเหมือนเดิมกับคนก่อนคือ รู้จักกันผ่าน Beetalk การศึกษาดี ฐานะทางบ้านก็ดี หน้าตาจัดว่าดีเลยล่ะ เพราะเป็นนางงามเดินสายประกวดงานในจังหวัด แต่ดูแล้วผู้ชายคงไม่ปล่อยกันไปง่ายๆ เพราะผู้ชายคงชอบ ผู้หญิงก็คงใช่ เค้ายังคงแอบคุยกันอยู่ ในขณะที่แม่ฝ่ายชายรู้เรื่องก็ยื่นคำขาด ให้เลิกไม่งั้นก็อย่ามานับแม่นับลูกกันอีก ฝ่ายชายก็รับปากว่าจะเลิก แต่น้องผู้หญิงก็ยังส่งข้อความว่าคุยอะไรกะฝ่ายชายบ้าง มาหาเราเสมอๆ และน้องคนนั้นบอกเราว่า ฝากบอกผู้ชายด้วยว่า อย่าไปทำแบบนี้กะผู้หญิงคนอื่นอีกเลยมันบาป
เราตัดสินใจทันที เราโทรบอกแม่เค้า แม่เรา ว่าเราขอถอนหมั้นโดยเราให้เหตุผล คือ
1.ฝ่ายชายดูแล้วไม่พร้อมที่จะมีครอบครัว ไม่พร้อมที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว เราเองก็คงไม่อยากจะมาทนทุกข์หลังจากต้องแต่งงานกัน
2.ฝ่ายชายไม่เคยซื่อสัตย์กับเราเลยสักครั้งเดียว ก่อนหมั้นเราไม่ว่า แต่หลังหมั้นแล้วยังทำ มันเป็นอะไรที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับเรา นั่นมันแสดงให้เห็นว่าเค้ายังอยากกิน เล่น เที่ยว ใช้ชีวิตในแบบนั้นอยู่
3.เรื่องงานแต่ง ระยะหลังๆช่วง5เดือนมานี้ ฝ่ายชายไม่เคยพูดเรื่องการเตรียมงานแต่งกับเราเลย เราว่ามันผิดวิสัยของคนที่จะแต่งงานทั่วไป ที่เค้าจะต้องคุยกัน ว่าจะจัดงานยังไง จะเตรียมอะไรยังไงมั่ง ซึ่งเมื่อก่อนเราถามบ่อยๆ นะ แต่ไม่ค่อยจะมีคำตอบ ระยะหลังเราเลยไม่ถามเลย
เหตุผลทั้ง3ข้อ เราว่ามันมากพอที่เราจะยอมเจ็บในวันนี้เพื่อความสุขของเราเองในอนาคต
สุดท้ายเราอยากจะฝากให้ข้อคิดแก่ ชาย-หญิง นะคะ
ชาย - หากคุณยังรู้สึกว่ายังไม่พอกับการใช้ชีวิตโสด หากคุณยังรู้สึกว่ายังไม่พร้อมกับการมีครอบครัว ขอร้องเหอะ! อย่าทำให้มันเป็นเรื่องราวใหญ่โต ถึงขั้นหมั้นหมาย รึสู่ขอเลย เพราะมันส่งผลกระทบหลายๆด้าน ต่อหลายๆคน ทั้งพ่อ แม่ ญาติคุณเอง และของฝ่ายหญิง อีกอย่างการที่คุณไปหลอกลวงผู้หญิงเพื่อได้แค่ฟัน แล้วเอามาอวดอ้างในกลุ่มของคุณว่า คุณนั้นเจ๋งแค่ไหน ขอบอกเลยว่า มัน
มาก คุณไม่น่าจะเป็นสเปิร์มตัวที่ชนะเพื่อนหลายๆตัวในวันนั้นเลย เสียชาติเกิดมาก
หญิง – บางทีการที่ผู้ชาย บางคน ย้ำนะคะ บางคน ที่เค้ามาสู่ขอ มาหมั้นหมาย ก็ใช่ว่าเค้าหยุดที่คุณ อยากให้วิเคราะห์ ดูฝ่ายชายให้ละเอียดลึกซึ้งให้มากอย่าให้เหมือนเราที่ต้องมานั่งเสียใจ และอยากฝากถึงผู้หญิงอีกเช่นกันว่า การที่คุณรู้จักเค้าแค่ 1 อาทิตย์ มันไม่ได้บอกอะไรในตัวตนของเค้าได้มากมายขนาดนั้นหรอกนะคะ การยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปตามคำป้อยอของผู้ชายก็ใช่ว่าเมื่อคุณให้เค้าแล้ว เค้าจะรักและหยุดอยู่ที่คุณ อะไรที่มันได้มาง่ายๆ มันจะรู้สึกไม่มีคุณค่าในตัวของมัน
เมื่อฉันเลือกทางเดิน กับการเป็น .. ม่ายขันหมาก..
เรากับแฟนคบกันมา2ปี หมั้นเมื่อพ.ย.56 กำหนดแต่ง มี.ค.57 แต่ด้วยภารกิจบางประการที่สำคัญของแฟนทำให้ต้องเลื่อนออกไปเป็นปลายปีนี้แทน ซึ่งครอบครัวเราก็เข้าใจในจุดนี้
แต่เหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ระหว่างนี้ที่เกิดขึ้นมันทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนโดยสิ้นเชิง เราเตรียมการ์ด ของชำร่วย จองชุด จองพรีเวดดิ้ง แม่ก็ซื้อที่นอน เตียง ตู้มาให้ใหม่ เพื่อที่จะต้องนำมาให้ในเรือนหอ
ระหว่างนั้นเราจับได้ว่าแฟนเราไปมีกิ๊ก พาเข้าบ้านพัก โดยผู้หญิงเป็นคนโทรมาหาเราและขอโทษเราซึ่งเธอคนนั้นก็บอกไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้เลย เราได้แต่ปลอบว่าไม่เป็นไรไม่ใช่ความผิดของเธอเลย แต่เราอดสงสัยไม่ได้ว่าเอาเวลาไหนไปจีบกัน ถึงขั้นหอบข้าวของมาอยู่ในบ้าน ฝ่ายหญิงบอกรู้จักกันปลายเดือนเม.ย. แล้วต้นเดือน พ.ค. ก็ย้ายเข้ามาบ้านด้วยกัน เราอึ้งมาก เราลองมานับดูปฏิทินและวันเวลาที่เค้าโพสรูปคู่ไปเดตกันครั้งแรก กับวันที่ฝ่ายหญิงย้ายเข้ามาในบ้าน มันใช้เวลาแค่ 1อาทิตย์ สุดท้ายเลยถามผู้หญิงคนนั้นไปว่า แล้วรู้จักกันได้อย่างไร เธอบอก Beetalk ถามว่าเรื่องนี้เรารับได้มั๊ย? บอกเลยค่ะว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้ แต่ทางบ้านก็พยายามไกล่เกลี่ย ผู้หญิงคนนั้นพอทราบเรื่องก็ทะเลาะกับแฟนเราแล้วเก็บข้าวของหนีจากบ้านมา อ้อ..หน้าที่การงาน การศึกษาฝ่ายหญิงดีมากๆนะคะ รับราชการ ในที่สุด เรากับแฟนก็กลับมาคืนดี แต่มันก็สร้างรอยร้าวระหว่างเราสองคน เราเริ่มหวาดระแวง ไปไหน? ไปกับใคร? ทำอะไรอยู่? สิ่งเหล่านี้มันอยู่ในหัวของเราตลอด แน่นอนมันไม่มีความสุขกับสิ่งเหล่านี้เลย บางทีเราก็อยากลืมๆมันไปแต่ก็มีบางครั้งที่ความรู้สึกขยะแขยงเหล่านั้นกลับคืนมา
เวลาผ่านไปได้ครึ่งเดือน ก็มีผู้หญิงโผล่มาอีกคน และเชื่อมั๊ยคะว่า ทุกอย่างแหมือนเดิม รู้จักกันวันพฤหัส วันเสาร์ก็ไปนอนกับผู้ชายที่บ้าน วันพุธผู้ชายกลับบ้านมาหาแม่กับเรา แล้วหลอกผู้หญิงคนนั้นว่ากลับมาทำบุญให้พ่อที่เสียไป ซึ่งเรื่องนี้ฝ่ายหญิงเป็นคนบอกเราเอง คนนี้รุ่นน้องเราค่ะอายุพึ่ง25 และเหมือนเดิมกับคนก่อนคือ รู้จักกันผ่าน Beetalk การศึกษาดี ฐานะทางบ้านก็ดี หน้าตาจัดว่าดีเลยล่ะ เพราะเป็นนางงามเดินสายประกวดงานในจังหวัด แต่ดูแล้วผู้ชายคงไม่ปล่อยกันไปง่ายๆ เพราะผู้ชายคงชอบ ผู้หญิงก็คงใช่ เค้ายังคงแอบคุยกันอยู่ ในขณะที่แม่ฝ่ายชายรู้เรื่องก็ยื่นคำขาด ให้เลิกไม่งั้นก็อย่ามานับแม่นับลูกกันอีก ฝ่ายชายก็รับปากว่าจะเลิก แต่น้องผู้หญิงก็ยังส่งข้อความว่าคุยอะไรกะฝ่ายชายบ้าง มาหาเราเสมอๆ และน้องคนนั้นบอกเราว่า ฝากบอกผู้ชายด้วยว่า อย่าไปทำแบบนี้กะผู้หญิงคนอื่นอีกเลยมันบาป
เราตัดสินใจทันที เราโทรบอกแม่เค้า แม่เรา ว่าเราขอถอนหมั้นโดยเราให้เหตุผล คือ
1.ฝ่ายชายดูแล้วไม่พร้อมที่จะมีครอบครัว ไม่พร้อมที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว เราเองก็คงไม่อยากจะมาทนทุกข์หลังจากต้องแต่งงานกัน
2.ฝ่ายชายไม่เคยซื่อสัตย์กับเราเลยสักครั้งเดียว ก่อนหมั้นเราไม่ว่า แต่หลังหมั้นแล้วยังทำ มันเป็นอะไรที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับเรา นั่นมันแสดงให้เห็นว่าเค้ายังอยากกิน เล่น เที่ยว ใช้ชีวิตในแบบนั้นอยู่
3.เรื่องงานแต่ง ระยะหลังๆช่วง5เดือนมานี้ ฝ่ายชายไม่เคยพูดเรื่องการเตรียมงานแต่งกับเราเลย เราว่ามันผิดวิสัยของคนที่จะแต่งงานทั่วไป ที่เค้าจะต้องคุยกัน ว่าจะจัดงานยังไง จะเตรียมอะไรยังไงมั่ง ซึ่งเมื่อก่อนเราถามบ่อยๆ นะ แต่ไม่ค่อยจะมีคำตอบ ระยะหลังเราเลยไม่ถามเลย
เหตุผลทั้ง3ข้อ เราว่ามันมากพอที่เราจะยอมเจ็บในวันนี้เพื่อความสุขของเราเองในอนาคต
สุดท้ายเราอยากจะฝากให้ข้อคิดแก่ ชาย-หญิง นะคะ
ชาย - หากคุณยังรู้สึกว่ายังไม่พอกับการใช้ชีวิตโสด หากคุณยังรู้สึกว่ายังไม่พร้อมกับการมีครอบครัว ขอร้องเหอะ! อย่าทำให้มันเป็นเรื่องราวใหญ่โต ถึงขั้นหมั้นหมาย รึสู่ขอเลย เพราะมันส่งผลกระทบหลายๆด้าน ต่อหลายๆคน ทั้งพ่อ แม่ ญาติคุณเอง และของฝ่ายหญิง อีกอย่างการที่คุณไปหลอกลวงผู้หญิงเพื่อได้แค่ฟัน แล้วเอามาอวดอ้างในกลุ่มของคุณว่า คุณนั้นเจ๋งแค่ไหน ขอบอกเลยว่า มัน
หญิง – บางทีการที่ผู้ชาย บางคน ย้ำนะคะ บางคน ที่เค้ามาสู่ขอ มาหมั้นหมาย ก็ใช่ว่าเค้าหยุดที่คุณ อยากให้วิเคราะห์ ดูฝ่ายชายให้ละเอียดลึกซึ้งให้มากอย่าให้เหมือนเราที่ต้องมานั่งเสียใจ และอยากฝากถึงผู้หญิงอีกเช่นกันว่า การที่คุณรู้จักเค้าแค่ 1 อาทิตย์ มันไม่ได้บอกอะไรในตัวตนของเค้าได้มากมายขนาดนั้นหรอกนะคะ การยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปตามคำป้อยอของผู้ชายก็ใช่ว่าเมื่อคุณให้เค้าแล้ว เค้าจะรักและหยุดอยู่ที่คุณ อะไรที่มันได้มาง่ายๆ มันจะรู้สึกไม่มีคุณค่าในตัวของมัน