ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่าผมยืมเมมเพื่อนมาโพสต์นะครับ
และอีกอย่าง คือโหมด Y นะครับ
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อช่วงต้นปี ผมคบกับคนๆหนึ่งครับชื่อที เป็นแฟนผู้ชายคนแรกของผม ผมรักเค้ามาก เราคบกันมาได้ 5 เดือน จนกระทั่งวันนึง ผมจับได้ครับว่าเค้ามีคนอื่น เค้าก็ขอโอกาสผมครับ ผมก็ให้โอกาสเค้า แต่สุดท้ายเค้าก็ยังแอบมีคนอื่นอีก ผมไม่ไหวครับ บอกตรงๆว่ารับไม่ได้จริงๆครับในตอนนั้น ผมเลยบอกเลิกทั้งๆที่ยังรักมากอยู่ มันเจ็บมาก ผมเสียใจมากจริงๆ หลังจากนั้นเค้าก็ไปคบกับคนนั้นครับ
หลังจากที่เลิกมาแล้ว ทียังคงพยายามติดต่อผมมาเรื่อยๆ ด้วยความที่ผมยังรักอยู่ก็ยังอยากคุย เค้าก็โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบผมด้วยความเป็นห่วง บอกว่าคิดถึงผมตลอด แต่ไม่เคยขอโอกาสให้กลับไปคบนะครับ จนวันนึงผมร็สึกว่าถ้าผมยังปล่อยให้เค้าติดต่อผมมาแบบนี้อยู่ ผมคงตัดใจไม่ได้แน่ ผมเลยทำการบล๊อคเค้าทุกช่องทางการติดต่อครับ
เวลาผ่านล่วงไปสองเดือน ผมก็ได้ทราบข่าวคราวจากเพื่อนว่าทีเลิกกับแฟนใหม่แล้ว ส่วนผมก็หาเพื่อนคุยกับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย ไม่ได้คิดจะหาใคร จนผมรู้สึกว่าผมโอเคขึ้น ผมเลยปลดบล๊อคเค้าทุกอย่างครับ และในจังหวะนั้นผมก็ได้พบกับคนๆนึง เข้ามาในชีวิตผม เค้าชื่อบุ๊คครับ
ในช่วงแรกๆที่ผมเริ่มดูๆกันอยู่กับบุ๊ค ทีได้พยายามติดต่อผมมาเรื่อยๆ เบอร์ตัวเองบ้าง เบอร์คนอื่นบ้าง จนผมรับและได้คุยกับเค้า เค้าก็บอกผมว่าเค้ายังคิดถึงผมอยู่ อยากให้ผมติดต่อเค้ากลับไปบ้าง ผมก็ได้แต่เออๆออๆไปครับ อีกอย่างรู้สึกเหมือนว่าเค้าจะเมาตอนโทรหาผมด้วย นั้นคือครั้งแรกหลังจากที่ผมปลดบล๊อคเค้าครับ แต่ผมก็ไม่ได้บอกเค้านะครับว่าผมกำลังจะมีคนใหม่
หลังจากนั้นผมกับบุ๊คก็ตัดสินใจคบกันครั้ง ซึ่งระหว่างที่ผมคบกับบุ๊คนั้น ผมยังรู้สึกคิดถึงทีอยู่บ่อยๆครับ บางทีก็อยากจะหวนกลับไปแต่ก็กลัวเจ็บ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรมาก พยายามเริ่มต้นใหม่กับรักครั้งใหม่ให้ดีที่สุด
จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันมานี้ หลังจากที่ผมคบกับบุ๊คมาได้เดือนกว่าๆ ไม่รู้ด้วยความรู้สึกหรืออะไรมาดลใจ ทำให้ผมติดต่อกลับไปหาทีครับ ผมถามไถ่ทีถึงสารทุกข์สุขดิบของเค้าต่างๆนาๆ เค้าก็แปลกใจครับว่าทำไมผมถึงโทรไป เพราะปกติเค้าจะเป็นฝ่ายโทรมามากกว่า ผมกับเค้าก็คุยกันเยอะครับ มันทำให้ช่วงเวลาต่างๆของผมกับเค้าย้อนกลับมาหมดเลยครับ ความรู้สึกต่างๆนาๆ เค้ายังจำคำพูดว่าจะพาผมไปกินข้าวที่ร้านๆหนึ่งได้ แล้วเค้าก็ขอชวนพาผมไปร้านนั้นตามที่เคยพูดไว้เมื่อนานมาแล้ว ซึ่งจริงๆผมลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ผมก็ได้แต่ตอบอื้มไปแค่นั้น จนสุดท้ายเค้าขอตัวไปนอนครับ
หลังจากนั้นมา มันทำให้ผมยิ่งคิดถึงเค้ามากกว่าเดิม ใจอยากจะกลับไปหาเค้ามากๆ แต่ก็รู้สึกผิดต่อบุ๊ค อีกทั้งยังกลัวกลับไปก็เจอกับเหตุการณ์แย่ๆอีกครับ ตอนนี้ผมจิตตกหน่อยๆ ทำอะไรไม่ค่อยถูก ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำยังไง จริงๆผมไม่ควรจะมีใครด้วยซ้ำทั้งๆที่ผมยังไม่พร้อม ผมคิดว่าผมโอเค แต่จริงๆแล้ว ผมยังไม่โอเคเลย ตอนนี้มองทางไหนก็ผิด เพราะมันผิดมาตั้งแต่เริ่ม
ตัดสินใจยังไงถ้ายังรักคนเก่า ในขณะที่มีคนใหม่
และอีกอย่าง คือโหมด Y นะครับ
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อช่วงต้นปี ผมคบกับคนๆหนึ่งครับชื่อที เป็นแฟนผู้ชายคนแรกของผม ผมรักเค้ามาก เราคบกันมาได้ 5 เดือน จนกระทั่งวันนึง ผมจับได้ครับว่าเค้ามีคนอื่น เค้าก็ขอโอกาสผมครับ ผมก็ให้โอกาสเค้า แต่สุดท้ายเค้าก็ยังแอบมีคนอื่นอีก ผมไม่ไหวครับ บอกตรงๆว่ารับไม่ได้จริงๆครับในตอนนั้น ผมเลยบอกเลิกทั้งๆที่ยังรักมากอยู่ มันเจ็บมาก ผมเสียใจมากจริงๆ หลังจากนั้นเค้าก็ไปคบกับคนนั้นครับ
หลังจากที่เลิกมาแล้ว ทียังคงพยายามติดต่อผมมาเรื่อยๆ ด้วยความที่ผมยังรักอยู่ก็ยังอยากคุย เค้าก็โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบผมด้วยความเป็นห่วง บอกว่าคิดถึงผมตลอด แต่ไม่เคยขอโอกาสให้กลับไปคบนะครับ จนวันนึงผมร็สึกว่าถ้าผมยังปล่อยให้เค้าติดต่อผมมาแบบนี้อยู่ ผมคงตัดใจไม่ได้แน่ ผมเลยทำการบล๊อคเค้าทุกช่องทางการติดต่อครับ
เวลาผ่านล่วงไปสองเดือน ผมก็ได้ทราบข่าวคราวจากเพื่อนว่าทีเลิกกับแฟนใหม่แล้ว ส่วนผมก็หาเพื่อนคุยกับคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย ไม่ได้คิดจะหาใคร จนผมรู้สึกว่าผมโอเคขึ้น ผมเลยปลดบล๊อคเค้าทุกอย่างครับ และในจังหวะนั้นผมก็ได้พบกับคนๆนึง เข้ามาในชีวิตผม เค้าชื่อบุ๊คครับ
ในช่วงแรกๆที่ผมเริ่มดูๆกันอยู่กับบุ๊ค ทีได้พยายามติดต่อผมมาเรื่อยๆ เบอร์ตัวเองบ้าง เบอร์คนอื่นบ้าง จนผมรับและได้คุยกับเค้า เค้าก็บอกผมว่าเค้ายังคิดถึงผมอยู่ อยากให้ผมติดต่อเค้ากลับไปบ้าง ผมก็ได้แต่เออๆออๆไปครับ อีกอย่างรู้สึกเหมือนว่าเค้าจะเมาตอนโทรหาผมด้วย นั้นคือครั้งแรกหลังจากที่ผมปลดบล๊อคเค้าครับ แต่ผมก็ไม่ได้บอกเค้านะครับว่าผมกำลังจะมีคนใหม่
หลังจากนั้นผมกับบุ๊คก็ตัดสินใจคบกันครั้ง ซึ่งระหว่างที่ผมคบกับบุ๊คนั้น ผมยังรู้สึกคิดถึงทีอยู่บ่อยๆครับ บางทีก็อยากจะหวนกลับไปแต่ก็กลัวเจ็บ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรมาก พยายามเริ่มต้นใหม่กับรักครั้งใหม่ให้ดีที่สุด
จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันมานี้ หลังจากที่ผมคบกับบุ๊คมาได้เดือนกว่าๆ ไม่รู้ด้วยความรู้สึกหรืออะไรมาดลใจ ทำให้ผมติดต่อกลับไปหาทีครับ ผมถามไถ่ทีถึงสารทุกข์สุขดิบของเค้าต่างๆนาๆ เค้าก็แปลกใจครับว่าทำไมผมถึงโทรไป เพราะปกติเค้าจะเป็นฝ่ายโทรมามากกว่า ผมกับเค้าก็คุยกันเยอะครับ มันทำให้ช่วงเวลาต่างๆของผมกับเค้าย้อนกลับมาหมดเลยครับ ความรู้สึกต่างๆนาๆ เค้ายังจำคำพูดว่าจะพาผมไปกินข้าวที่ร้านๆหนึ่งได้ แล้วเค้าก็ขอชวนพาผมไปร้านนั้นตามที่เคยพูดไว้เมื่อนานมาแล้ว ซึ่งจริงๆผมลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ผมก็ได้แต่ตอบอื้มไปแค่นั้น จนสุดท้ายเค้าขอตัวไปนอนครับ
หลังจากนั้นมา มันทำให้ผมยิ่งคิดถึงเค้ามากกว่าเดิม ใจอยากจะกลับไปหาเค้ามากๆ แต่ก็รู้สึกผิดต่อบุ๊ค อีกทั้งยังกลัวกลับไปก็เจอกับเหตุการณ์แย่ๆอีกครับ ตอนนี้ผมจิตตกหน่อยๆ ทำอะไรไม่ค่อยถูก ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำยังไง จริงๆผมไม่ควรจะมีใครด้วยซ้ำทั้งๆที่ผมยังไม่พร้อม ผมคิดว่าผมโอเค แต่จริงๆแล้ว ผมยังไม่โอเคเลย ตอนนี้มองทางไหนก็ผิด เพราะมันผิดมาตั้งแต่เริ่ม