สวัสดีคะวันนี้มาแชร์ประสบการ์ความรักของเราเองคะ ชื่อที่ใช่ในการเล่าเรื่องเราจะให้ชื่อย่อจากชื่อจริงของคนนั้นๆนะคะส่วนสถานที่จะไม่ขอบอกชื่อสถานที่นะคะจะบอกแบบคร่าวๆคะ
โปรดใช้วิจารณญาญในการอ่านนะคะ
แนวนิยาย 18++ เนื้อหายาวมากๆเป็นแนวนิยายคะ เอาหล่ะมาอ่านกันเลย!!
ตอนนั้นเราอายุ 18 ปี เราชื่อ "นิ" เพิ่งย้ายมาเรียนที่ วิทยาลัยอกชลแห่งหนึ่งในตัวเมืองในจังหวัดในภาคตะวันออก ที่เรามาเรียนที่นี่ไม่ใช่ว่าเราจะมีตังนะ บ้านเราฐานะค่อนข้างไม่ดี เราได้มาเรียนที่นี่เพราะว่าวิทยาลัยของรัฐบาลปิดรับสมัครหมดแล้วหน่ะสิ
แม่เราไม่อยากให้เราเรียนต่อแต่เราก็อ้อนวอนจนแม่ยอมใจอ่อน อีกอย่างนะ "พล" แฟนของเราเค้าไม่อยากให้เราไปเรียนที่อื่น
อยากให้เรียนกับ "น้องนัน" ลูกของป้าเราซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเรา น้องเราจะได้ดูแลไม่ให้เรานอกลู่นอกทางแอบไปมีกิ๊กกั๊กที่ไหนระหว่างที่พลไปทำหน้าที่ลูกผู้ชายที่ค่ายทหารเป็นเวลา1ปี อย่างว่าแหล่ะวิทยาลัยเอกชลเงินเรามีไม่มากเราเลยกู้ กยศ จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระแม่ได้บ้าง
เราทำเรื่องขอทุน กยศ พร้อมกับน้องนันแต่ กยศ ยังไม่เข้าซักที ผ่านไปหลายเดือนเงิน กยศ เข้าเรากับน้องเลยไปกดเงินกัน กยศ จะให้เงินกินทุกเดือนเดือนละ 2200 บาท และเข้าค่าเทอมอีกต่างหาก เนื่องจาก กยศ ไม่ได้เข้าหลายเดือนเงินเข้ารอบแรกเลยรอบเงินตั้งแต่เดือน พ.ค. มาเลย เงินเข้ามาประมาณหมื่นกว่าบาท
เราตั้งใจไว้ว่าเราจะเอาเงินที่ได้ไปดัดฟันล่างเพราะฟันบนดัดไปแล้วแล้วเงินที่เหลือจะเก็บเพิ่มอีกซักหน่อยจะไปเสริมจมูก น้องนันอยากได้โทรศัพใหม่เราชวนเราไปช่วยเลือก
น้องนันได้โทรศัพสมาทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดมาหนึ่งเครื่อง เราก็ได้ลองเล่นของน้องดูรู้สึกมันแปลกใหม่นะเกิดมาไม่เคยใช้โทรศัพแบบนี้เลย
(ตอนนั้นพวก samsung กาแลคซี่เพิ่งออกมาใหม่ๆ) เราก็อยากได้แล้วสิ น้องนันก็อยากให้เราซื้อเหมือนกัน(ปกติเราสองคนชอบทำอะไรเหมือนๆกันอ่ะตัวติดกัน
ไปไหนก็ชอบไปด้วยกัน) เราเลยโทรไปปรึกษาพล
"ก็ดีนะเตงอยากได้นี่นาโทรศัพเตงก็รวนๆแล้วด้วยเดี๋ยวเตงทำงานกับเค้าพอมีเงินค่อยไปศันก็ได้ไปศันตอนนี้แม่เตงก็ว่าเอาสิ"
เราเลยตกลงว่าจะซื้อโทรศัพ วันรุ่งขึ้นเราเลยรีบไปซื้อเลย เราเห่อโทรศัพมากมีแอปต่างๆให้เล่นมากมายหนึ่งในนั้นคือ "We chat" แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เราสนใจแต่พวกโทรวีดีโอหรือการโหลดแอ๊ปต่างๆมาเล่นมากกว่า
ผ่านไปหลายเดือนชีวิตเราดำเนินไปอย่างปกติ เราตั้งใจเรียนหนังสือ เฮฮากับเพื่อนใหม่ สนุกสนานกับการใช้โทรศัพ ความรักนั้นก็หวานชื่นจนมดยังเลี่ยน
เรากับพลรักกันมากจนไม่คิดถึงว่าเราจะเลิกกัน เขาเป็นผู้ชายอบอุ่นตลกๆฮาๆ ติงต๊องบ้างบางเวลา อยู่ใก้ลเค้าแล้วเราสบายใจมาก

บางทีก็ปวดหัวกับการทำตัวเป็นเด็กที่ไม่สมกับหน้าตาของเค้าเรามาไขว่เขวบ้างที่เจอกับชายในเสปกแต่เราก็ยังรักเค้าอยู่ดี เค้าจะมาหาเราเวลาที่ทางค่ายทหารหยุดให้กลับบ้าน
เรามีอะไรกันบ้างหลายครั้งในระยะเวลาที่เราคบกับมาเกลือบ 3 ปี
อยู่มาวันหนึ่งเราเห็นน้องนันกำลังง่วนอยู่กับโทรศัพ
"น้องนันเล่นไรอ่ะ"
"We chat อ่ะหนุกมากเลยนะคุยกับคนใกล้ๆก็ได้เขย่าหาเพื่อนก็ได้นะ"
"เออน่าเล่นอ่ะเดี๋ยวจะเล่นมั่งแอ๊ปนี้ในเครื่องพี่ก็มี"
เราก็ลองเล่นWe chat บ้างเราคุยกับพวกคนต่างชาติคุยรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่งมั่งแต่ก็สนุกดี เราคุยกับคนที่มาเพิ่มเพื่อนเราบ้างแต่ส่วนมากเป็นผู้ชายนะ
พอเค้าถามเราว่า"มีแฟนรึยัง"เราก็ตอบไปว่า "มีแล้ว" ส่วนมากพวกผู้ชายพวกนั้นจะเลิกคุยกับเราและบางคนก็ลบเพื่อนเราทิ้งไปเลย
ส่วนผู้หญิงเราคุยกับนางส่วนมากนจะไม่ตอบนะ เลยมีแต่พวกผู้ชายที่มาคุยกับเราส่วนมากก็มาจีบเรานะแต่พอบอกมีแฟนแล้วก็ลบเราเกลือบทุกคนอีกที่นี้พอมีคนมาถามเราอีก
เราเลยบอกไปว่า "ไม่มีแฟน" บางคนนัดให้เราออกไปหาแต่เราก็ไม่ไปหรอกนะ ชาวต่างชาติบางคนก็อยากมีอะไรกับเราเราลบคนนั้นทิ้งเลย คิดว่าผู้หญิงไทยขายตัวทุกคนรึไงไม่รู้
ทุเรศจริงๆ เราก็เล่นWe chat ไปเรื่อยๆ พลก็บน่นะแต่เราก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นัก
จนกระทั่งวันหนึ่งเราเล่นWe chat ที่วิทยาลัยในคาบว่าง เราค้นหาเพื่อนในระยะใกล้จนเราได้เจอกับ!!?

พักมือก่อนแป๊ปนึงจร้า
แชร์ประสบการณ์ความรัก รักในโลกออนไลน์ เรื่องจริงชีวิตจริงไม่อิงนิยาย!!
โปรดใช้วิจารณญาญในการอ่านนะคะ แนวนิยาย 18++ เนื้อหายาวมากๆเป็นแนวนิยายคะ เอาหล่ะมาอ่านกันเลย!!
ตอนนั้นเราอายุ 18 ปี เราชื่อ "นิ" เพิ่งย้ายมาเรียนที่ วิทยาลัยอกชลแห่งหนึ่งในตัวเมืองในจังหวัดในภาคตะวันออก ที่เรามาเรียนที่นี่ไม่ใช่ว่าเราจะมีตังนะ บ้านเราฐานะค่อนข้างไม่ดี เราได้มาเรียนที่นี่เพราะว่าวิทยาลัยของรัฐบาลปิดรับสมัครหมดแล้วหน่ะสิ
แม่เราไม่อยากให้เราเรียนต่อแต่เราก็อ้อนวอนจนแม่ยอมใจอ่อน อีกอย่างนะ "พล" แฟนของเราเค้าไม่อยากให้เราไปเรียนที่อื่น
อยากให้เรียนกับ "น้องนัน" ลูกของป้าเราซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเรา น้องเราจะได้ดูแลไม่ให้เรานอกลู่นอกทางแอบไปมีกิ๊กกั๊กที่ไหนระหว่างที่พลไปทำหน้าที่ลูกผู้ชายที่ค่ายทหารเป็นเวลา1ปี อย่างว่าแหล่ะวิทยาลัยเอกชลเงินเรามีไม่มากเราเลยกู้ กยศ จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระแม่ได้บ้าง
เราทำเรื่องขอทุน กยศ พร้อมกับน้องนันแต่ กยศ ยังไม่เข้าซักที ผ่านไปหลายเดือนเงิน กยศ เข้าเรากับน้องเลยไปกดเงินกัน กยศ จะให้เงินกินทุกเดือนเดือนละ 2200 บาท และเข้าค่าเทอมอีกต่างหาก เนื่องจาก กยศ ไม่ได้เข้าหลายเดือนเงินเข้ารอบแรกเลยรอบเงินตั้งแต่เดือน พ.ค. มาเลย เงินเข้ามาประมาณหมื่นกว่าบาท
เราตั้งใจไว้ว่าเราจะเอาเงินที่ได้ไปดัดฟันล่างเพราะฟันบนดัดไปแล้วแล้วเงินที่เหลือจะเก็บเพิ่มอีกซักหน่อยจะไปเสริมจมูก น้องนันอยากได้โทรศัพใหม่เราชวนเราไปช่วยเลือก
น้องนันได้โทรศัพสมาทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดมาหนึ่งเครื่อง เราก็ได้ลองเล่นของน้องดูรู้สึกมันแปลกใหม่นะเกิดมาไม่เคยใช้โทรศัพแบบนี้เลย
(ตอนนั้นพวก samsung กาแลคซี่เพิ่งออกมาใหม่ๆ) เราก็อยากได้แล้วสิ น้องนันก็อยากให้เราซื้อเหมือนกัน(ปกติเราสองคนชอบทำอะไรเหมือนๆกันอ่ะตัวติดกัน
ไปไหนก็ชอบไปด้วยกัน) เราเลยโทรไปปรึกษาพล
"ก็ดีนะเตงอยากได้นี่นาโทรศัพเตงก็รวนๆแล้วด้วยเดี๋ยวเตงทำงานกับเค้าพอมีเงินค่อยไปศันก็ได้ไปศันตอนนี้แม่เตงก็ว่าเอาสิ"
เราเลยตกลงว่าจะซื้อโทรศัพ วันรุ่งขึ้นเราเลยรีบไปซื้อเลย เราเห่อโทรศัพมากมีแอปต่างๆให้เล่นมากมายหนึ่งในนั้นคือ "We chat" แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เราสนใจแต่พวกโทรวีดีโอหรือการโหลดแอ๊ปต่างๆมาเล่นมากกว่า
ผ่านไปหลายเดือนชีวิตเราดำเนินไปอย่างปกติ เราตั้งใจเรียนหนังสือ เฮฮากับเพื่อนใหม่ สนุกสนานกับการใช้โทรศัพ ความรักนั้นก็หวานชื่นจนมดยังเลี่ยน
เรากับพลรักกันมากจนไม่คิดถึงว่าเราจะเลิกกัน เขาเป็นผู้ชายอบอุ่นตลกๆฮาๆ ติงต๊องบ้างบางเวลา อยู่ใก้ลเค้าแล้วเราสบายใจมาก
บางทีก็ปวดหัวกับการทำตัวเป็นเด็กที่ไม่สมกับหน้าตาของเค้าเรามาไขว่เขวบ้างที่เจอกับชายในเสปกแต่เราก็ยังรักเค้าอยู่ดี เค้าจะมาหาเราเวลาที่ทางค่ายทหารหยุดให้กลับบ้าน
เรามีอะไรกันบ้างหลายครั้งในระยะเวลาที่เราคบกับมาเกลือบ 3 ปี
อยู่มาวันหนึ่งเราเห็นน้องนันกำลังง่วนอยู่กับโทรศัพ
"น้องนันเล่นไรอ่ะ"
"We chat อ่ะหนุกมากเลยนะคุยกับคนใกล้ๆก็ได้เขย่าหาเพื่อนก็ได้นะ"
"เออน่าเล่นอ่ะเดี๋ยวจะเล่นมั่งแอ๊ปนี้ในเครื่องพี่ก็มี"
เราก็ลองเล่นWe chat บ้างเราคุยกับพวกคนต่างชาติคุยรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่งมั่งแต่ก็สนุกดี เราคุยกับคนที่มาเพิ่มเพื่อนเราบ้างแต่ส่วนมากเป็นผู้ชายนะ
พอเค้าถามเราว่า"มีแฟนรึยัง"เราก็ตอบไปว่า "มีแล้ว" ส่วนมากพวกผู้ชายพวกนั้นจะเลิกคุยกับเราและบางคนก็ลบเพื่อนเราทิ้งไปเลย
ส่วนผู้หญิงเราคุยกับนางส่วนมากนจะไม่ตอบนะ เลยมีแต่พวกผู้ชายที่มาคุยกับเราส่วนมากก็มาจีบเรานะแต่พอบอกมีแฟนแล้วก็ลบเราเกลือบทุกคนอีกที่นี้พอมีคนมาถามเราอีก
เราเลยบอกไปว่า "ไม่มีแฟน" บางคนนัดให้เราออกไปหาแต่เราก็ไม่ไปหรอกนะ ชาวต่างชาติบางคนก็อยากมีอะไรกับเราเราลบคนนั้นทิ้งเลย คิดว่าผู้หญิงไทยขายตัวทุกคนรึไงไม่รู้
ทุเรศจริงๆ เราก็เล่นWe chat ไปเรื่อยๆ พลก็บน่นะแต่เราก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นัก
จนกระทั่งวันหนึ่งเราเล่นWe chat ที่วิทยาลัยในคาบว่าง เราค้นหาเพื่อนในระยะใกล้จนเราได้เจอกับ!!?