อาการนอนไม่หลับเนี่ยมันช่างทรมานสุด*-*

ชีวิตคนเรา จำนวนไม่น้อย มันไม่ได้มีความสุขในแต่ละวันที่ตื่นมาครับ ปัญหา ไม่หายไปไหน นอนหลับตื่นมา เจอใหม่ คนเมา หายเมาก็เจอปัญหา ทำนองนั้น จนบางครั้ง จนมุม มืดสิบหกด้าน บางคนฆ่าตัวตาย แต่ มันน่ากล

คือเค้าทำตามสัญญาที่ให้ไว้ไม่ได้เลยครับ ตอนนี้เค้าไปแล้ว เพราะผมใช้คำว่าห่างกันซักพัก แล้วเป็นไงล่ะ ตัวผมเอง นี่แหละที่กินไม่ได้นอนไม่หลับเลย ห่างกันซักพัก เค้าน่าจะรักเรา และคิดได้ กลับกลายเป็นเรา

ลูกสาวอายุ 17 เดือนกว่าๆ เด็กนมแม่มาตลอด ส่วนนมผง เราพยายามเสริมแต่เขาไม่ทานเลย ทานนมแม่มาจน 17 เดือนเราเพิ่งเข้าสู่กระบวนการหย่านม ได้ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมานี่เองค่ะ มันช่างยากเย็นสำหรับเราจริงๆนะ ทรมา

ท้องแรก แพ้หนักมาก บางวันเหมือนจะกินได้บางวันก็อ้วกตลอดหลังจากที่กินอะไรเข้าไป น้ำหนักก่อนตั้งครรภ์60 ตอนนี้ลดลง 57  บางวันก็นอนร้องไห้ ทุกวันนี้เหมือนผู้ป่วยติดเตียง ออกไปไหนเหม็นไปหมด ต้องนอนอย

เอิ่มมม... เป็นเรื่องที่อัดอั้นมานานเลยตัดสินใจอยากจะระบายความในใจที่มี นั้นออกมาให้โลกได้รู้ ฮ่าๆ ฮือๆ ใครเคยนอนกรนตั้งแต่จำความได้บ้าง หรือ กรนแต่เด็กๆเลย มันเป็นเรื่องที่ทรมานที่จะต้องอยู่ร่วมกับค

นอนไม่หลับ เคลียด คิดมาก เฮ้อ ! แต่ก็ช่างมันเห้อ ในนี้ใครเป็นนักสู้บ้างคับ ทำงานแต่เด็กเรียนไปด้วย หรืออะไรก็ตาม เล่าให้ฟังหน่อยคับ อยากได้กำลังใจ 😊 และอยากได้คนคุยอยู่เคียงข้างกัน ขอบคุณคับ

คือตอนแรกเราคิดว่าเราเป็นกรดไหลย้อนค่ะ ไม่ก็กระเพาะอักเสบ เป็นมาได้ตั้งแต่ประมาณต้นปีละ เลยซื้อยาลดกรดมาทาน มันก็ดีขึ้นในระดับนึงละมั้ง แต่สองสามวันมานี้ เรารู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คออยู่ตลอด

generalized anxiety disorder คือโรคที่เราเป็น มันช่างทรมานที่กังวลไปซะทุกเรื่องในสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต บางทีก็แค่อยากหลับๆไปซะ หนีจากความกังวลนี้ คิดถึงมันทีไรก็หายใจไม่สะดวก เหมือนจะhyperventilati