พูดเลยว่าเราเป็น "ทอม" เป็นมาตั้งแต่เกิดเลย แต่ลุคเราจะไม่ออกแมนเท่าชายชาตรีนะ พูด "คะ/ค่ะ"
แต่งตัวปกติเสื้อยืด กางเกงยีน หรือแล้วแต่อารมณ์ เซ็ทผมแมนๆบ้างตามโอกาส ปล่อยเซอบ้าง
ออกจะแรดด้วยซ้ำพูดเลย แรดในที่นี้คือแบบ...ไม่ได้เก๊กแมนแต่งตัวเป๊ะตั้งแต่หัวจรดเท้าอะไรทำนองนี้
ไม่แต่งหน้าทาปาก ทาแค่แป้งกับลิปมัน (ค่อนข้างสำอางนิดๆ)
มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า....
เรื่องมีอยู่ว่าเรามีเพื่อนสนิทเป็น "ผู้ชาย" ย้ำว่าสนิทมากกก!! อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน (เพื่อนบ้านน่ะแหล่ะ)
เพื่อนคนนี้ดีมากนะ ไปไหนไปกัน เวลาเราอกหักมาหรือมีไรไม่สบายใจก็อยู่ข้างๆเสมอ
มีโอกาสอยู่ด้วยกัน 2 : 2 บ่อยมากกก ก็ไม่เคยมาทำไร ไม่เลยจริงๆ!! เราเข้าออกบ้าน นอนหลับบ้านมันได้อย่างสบายใจ
ส่วนมันก็เต็มใจทำนั่นนี่ให้เรา เช่น ไปรับ-ไปส่ง ซื้อข้าวซื้อขนมมาให้ ง่ายๆเลยว่าเราขอไรก็ได้อ่ะ (ถ้ามันว่างนะ)
ยอมเราทุกอย่าง คือง่ายๆเลยว่าเป็น "ผู้ชายที่ต้องการของผู้หญิงเลย" คือมันไม่ได้หล่อมากหรอก
แต่หน้าตาโอเค นิสัยดีมาก ตลกเฮฮา สุภาพบุรุษสุดๆ
แรกๆเราก็ไม่ได้คิดว่ามันชอบ แต่มาวันนึงมันก็มาพูดตรงๆเลยว่า "ฉันรักแกว่ะ" บอกตรงๆ ตกใจ!!
ไม่เขินไม่ไรเลยนะ แต่รู้สึกแบบ ... "
จะบ้าหรอ!! กรูเป็นทอมนะ กรูชอบผู้หญิงนะ"
ซึ่งตัวมันเองก็ไม่ได้จะมาเปลี่ยน "ทอมเป็นเธอ" เหมือนผช.บางคนที่ชอบถือคตินี้
นับแต่วันนั้นเราถึงได้รู้ว่า "อดัม" มันมีอยู่จริง (ชายที่ชอบทอม ไม่เข้าใจหาข้อมูลเพิ่มเติมได้เลยย)
: ปัญหา :
นี่แหล่ะปัญหา!! มันอยู่ที่ว่า...ทุกครั้งที่เรากำลังมีรักใหม่ หรือ คนคุยใหม่ (กับผู้หญิงนะ)
นางจะนอยไปเลย นางจะเฟดออก นางดราม่า(อีกแล้ว) คือเราเข้าใจนะว่ามันรักเรา รักเรามากจริงๆ
แต่เราก็เคยบอกมันแล้วว่า "เราคบกับแกไม่ได้หรอก มันยังไม่ใช่ว่ะ" ซึ่งมันก็เข้าใจแต่โดยดี (ทำท่าทางเข้าใจจริงๆด้วยนะ)
แต่พอมาเกิดเหตุการณ์แบบนี้จริงๆ ก็เป็นแบบเดิม ซึ่งเราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ ไม่ใช่เพราะเรารักหรืออะไรหรอกนะ
แต่มันก็เป็น "เพื่อน" เราคนนึงที่ก็สำคัญไม่ต่างจากเพื่อนคนอื่นๆของเรา ที่เรารักมันไม่ได้ไม่ใช่เพราะ "เราเป็นทอม" นะ
แต่มันไม่ได้จริงๆ เหมือนผู้ชายไม่ชอบเกย์ ผู้หญิงไม่ชอบทอม ทำนองนี้อ่ะ ก็เลยทำให้เรารู้สึก "อึดอัด" อยู่บ้างนะ
เรารู้ว่าเรื่องหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ บอกให้มันไปลองมองคนอื่น มันก็บอกเราว่า "มันทำไม่ได้"
10+ ปี!!!!!!! ที่มันยังอยู่กับเราแบบนี้ บางทีก็สงสาร แต่ก็ทำไรไม่ได้เพราะใจเรามันไม่ได้เหมือนกัน
ไม่อยากให้มันมาเสียเวลากับเรา 10ปี มันสามารถไปมีแฟนได้หลายคนเลยนะ
ที่มาเล่าไม่ได้เอาฮา ไม่ได้เอาไรเลย ซีเรียสจริง เห็นใจมันสงสารมัน แต่มันก็เพื่อนเรา
เคยถามตัวเองว่า "ถ้าสมมติเราเป็นหญิง เรารักมันได้มั้ย? มันก็ยังไม่ได้อยู่ดีอ่ะ"
ไม่รู้ดิ คงมานั่งสมมติไม่ได้ เพราะมันเป็นชีวิตจริงอ่ะ...
เพื่อนสนิท (ชาย) รักเรามากว่า 10 ปี!! แต่เรารักไม่ได้เพราะเป็น "ทอม"
แต่งตัวปกติเสื้อยืด กางเกงยีน หรือแล้วแต่อารมณ์ เซ็ทผมแมนๆบ้างตามโอกาส ปล่อยเซอบ้าง
ออกจะแรดด้วยซ้ำพูดเลย แรดในที่นี้คือแบบ...ไม่ได้เก๊กแมนแต่งตัวเป๊ะตั้งแต่หัวจรดเท้าอะไรทำนองนี้
ไม่แต่งหน้าทาปาก ทาแค่แป้งกับลิปมัน (ค่อนข้างสำอางนิดๆ)
มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า....
เรื่องมีอยู่ว่าเรามีเพื่อนสนิทเป็น "ผู้ชาย" ย้ำว่าสนิทมากกก!! อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน (เพื่อนบ้านน่ะแหล่ะ)
เพื่อนคนนี้ดีมากนะ ไปไหนไปกัน เวลาเราอกหักมาหรือมีไรไม่สบายใจก็อยู่ข้างๆเสมอ
มีโอกาสอยู่ด้วยกัน 2 : 2 บ่อยมากกก ก็ไม่เคยมาทำไร ไม่เลยจริงๆ!! เราเข้าออกบ้าน นอนหลับบ้านมันได้อย่างสบายใจ
ส่วนมันก็เต็มใจทำนั่นนี่ให้เรา เช่น ไปรับ-ไปส่ง ซื้อข้าวซื้อขนมมาให้ ง่ายๆเลยว่าเราขอไรก็ได้อ่ะ (ถ้ามันว่างนะ)
ยอมเราทุกอย่าง คือง่ายๆเลยว่าเป็น "ผู้ชายที่ต้องการของผู้หญิงเลย" คือมันไม่ได้หล่อมากหรอก
แต่หน้าตาโอเค นิสัยดีมาก ตลกเฮฮา สุภาพบุรุษสุดๆ
แรกๆเราก็ไม่ได้คิดว่ามันชอบ แต่มาวันนึงมันก็มาพูดตรงๆเลยว่า "ฉันรักแกว่ะ" บอกตรงๆ ตกใจ!!
ไม่เขินไม่ไรเลยนะ แต่รู้สึกแบบ ... "
ซึ่งตัวมันเองก็ไม่ได้จะมาเปลี่ยน "ทอมเป็นเธอ" เหมือนผช.บางคนที่ชอบถือคตินี้
นับแต่วันนั้นเราถึงได้รู้ว่า "อดัม" มันมีอยู่จริง (ชายที่ชอบทอม ไม่เข้าใจหาข้อมูลเพิ่มเติมได้เลยย)
: ปัญหา :
นี่แหล่ะปัญหา!! มันอยู่ที่ว่า...ทุกครั้งที่เรากำลังมีรักใหม่ หรือ คนคุยใหม่ (กับผู้หญิงนะ)
นางจะนอยไปเลย นางจะเฟดออก นางดราม่า(อีกแล้ว) คือเราเข้าใจนะว่ามันรักเรา รักเรามากจริงๆ
แต่เราก็เคยบอกมันแล้วว่า "เราคบกับแกไม่ได้หรอก มันยังไม่ใช่ว่ะ" ซึ่งมันก็เข้าใจแต่โดยดี (ทำท่าทางเข้าใจจริงๆด้วยนะ)
แต่พอมาเกิดเหตุการณ์แบบนี้จริงๆ ก็เป็นแบบเดิม ซึ่งเราไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ ไม่ใช่เพราะเรารักหรืออะไรหรอกนะ
แต่มันก็เป็น "เพื่อน" เราคนนึงที่ก็สำคัญไม่ต่างจากเพื่อนคนอื่นๆของเรา ที่เรารักมันไม่ได้ไม่ใช่เพราะ "เราเป็นทอม" นะ
แต่มันไม่ได้จริงๆ เหมือนผู้ชายไม่ชอบเกย์ ผู้หญิงไม่ชอบทอม ทำนองนี้อ่ะ ก็เลยทำให้เรารู้สึก "อึดอัด" อยู่บ้างนะ
เรารู้ว่าเรื่องหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ บอกให้มันไปลองมองคนอื่น มันก็บอกเราว่า "มันทำไม่ได้"
10+ ปี!!!!!!! ที่มันยังอยู่กับเราแบบนี้ บางทีก็สงสาร แต่ก็ทำไรไม่ได้เพราะใจเรามันไม่ได้เหมือนกัน
ไม่อยากให้มันมาเสียเวลากับเรา 10ปี มันสามารถไปมีแฟนได้หลายคนเลยนะ
ที่มาเล่าไม่ได้เอาฮา ไม่ได้เอาไรเลย ซีเรียสจริง เห็นใจมันสงสารมัน แต่มันก็เพื่อนเรา
เคยถามตัวเองว่า "ถ้าสมมติเราเป็นหญิง เรารักมันได้มั้ย? มันก็ยังไม่ได้อยู่ดีอ่ะ"
ไม่รู้ดิ คงมานั่งสมมติไม่ได้ เพราะมันเป็นชีวิตจริงอ่ะ...