สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องราวที่อยากแบ่งปัน และอยากส่งไปให้ถึงใครสักคนหนึ่ง >>>
ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ภาพเธอ และความรู้สึกทุกอย่าง ยังคงจดจำได้เสมอ เราจึงแน่ใจว่าเราจะต้องทำอะไรสักอย่าง เผื่อว่าจะทำให้เราได้รู้จักกั น
วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่21 กพ 2557 เป็นวันที่เราฝึกงานเสร็จพี่ๆที่ทำงานเลยพาไปเลี้ยงที่ร้านsisler พระราม9 เวลาประมาณ19;00น
ถือเป็นครั้งแรกของเราในการไปกินsisler และทำให้เราได้เจอแววตาคู่หนึ่งที่จนวันนี้เราเองก็ยังไม่เคยลืมมัน
ตอนที่เราเดินไปตักน้ำซุปกะพี่สาวอีกสองคน ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะมัวแต่ถามพี่ๆ ว่าอะไรเป็นยังไง ตักของยังไงบ้าง (เพิ่งกินเป็นครั้งแรก)
ในขณะที่พี่เค้ากำลังอธิบายให้เราฟังอยุ่นั้น เราก็ได้เห็นแววตาของคนๆนั้นที่เค้ายืนมองมาแล้วยิ้มๆๆให้ ในตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรแต่ก็ยิ้มให้นะ(ยิ้มแรก) เพราะคิดว่าคงเป็นการยิ้มทักทายปกตินี่ เป็นยิ้มแรก แต่มันก็มีความรู้สึกเล็กๆที่บอกไม่ถูกเกิดขึ้นนะ^^
จากนั้นพอตักน้ำซุปเสร็จก็เดินกลับไปที่โต๊ะ โต๊ะที่เรานั้งอยุ่ในสุด เป็นโต๊ะยาวๆ ก็เดินไปปกติ แต่ทางเดินตรงนั้นที่เราเดินไปมีคนกำลังยืนกันอยุ่หลายคน เลยยืนรออยุ่แปบหนึ่ง พอหันไปมองข้างๆ ก็พบกับรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง ซึ่งเราก็ยิ้มให้นะ(ยิ้มที่2) ^^...บรรยายถึงเค้าหน่อย>> เค้ายิ้มน่ารักมาก ยิ้มแบบอายๆก้มหน้าแต่แอบมองยิ้มๆ เค้ามากะเพื่อนอีกคนหนึ่ง นั่งตรงโต๊ะ ตรงราวบลาข้างล่าง ข้างๆบันได ตรงที่เรายืนรอจะเดินขึ้นไปข้างบน ใส่เสื้อแขนยาวสีน้ำตาล <<
สักพัก เรากะพี่สาวที่ทำงานอีกคนหนึ่ง เดินออกไปเข้าห้องน้ำ แล้วพอเดินเข้ามาในร้าน เค้าหันมาพร้อมกับยิ้มให้(ยิ้มที่3) รอยยิ้มครั้งนี้หละ ที่มันยังติดตาอยุ่จนตอนนี้ จากนั้นเพื่อนที่มากับเค้าก็มองเราแบบยิ้มๆๆ ส่วนเค้าก็ก้มหน้า แต่ก็แอบเห็นรอยยิ้มนะ... จบแล้ว ได้เห็นเค้าแค่นี้ แหละ..เฮ้อ พูดๆๆไปก็เหมือนจะเข้าข้างตัวเอง แต่มันก็บอกไม่ถูกนะว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะส่งไปถึงเค้าไหม หรือเค้าจะจำได้ไหม แต่อย่างน้อยก็รู้สึกสบายใจ ที่ได้บอกไป เผื่อว่าจะมีโอกาสได้พบกันอีกสีกครั้ง
ตั้ง แต่วันนั้นจนถึงวันนี้ รอยยิ้มนั้น มันยังอยุ่ในใจเราเสมอเลยน๊^^
Cr.ภาพ
http://peautiful.weebly.com/thailand--bangkok--sizzler.html
แค่อยากพบเจอเธออีกสักครั้ง @ sisler เซนทรัล พระราม9 21-02-2557 เวลา ประมาณ19:00น
ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ภาพเธอ และความรู้สึกทุกอย่าง ยังคงจดจำได้เสมอ เราจึงแน่ใจว่าเราจะต้องทำอะไรสักอย่าง เผื่อว่าจะทำให้เราได้รู้จักกั น
วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่21 กพ 2557 เป็นวันที่เราฝึกงานเสร็จพี่ๆที่ทำงานเลยพาไปเลี้ยงที่ร้านsisler พระราม9 เวลาประมาณ19;00น
ถือเป็นครั้งแรกของเราในการไปกินsisler และทำให้เราได้เจอแววตาคู่หนึ่งที่จนวันนี้เราเองก็ยังไม่เคยลืมมัน
ตอนที่เราเดินไปตักน้ำซุปกะพี่สาวอีกสองคน ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะมัวแต่ถามพี่ๆ ว่าอะไรเป็นยังไง ตักของยังไงบ้าง (เพิ่งกินเป็นครั้งแรก)
ในขณะที่พี่เค้ากำลังอธิบายให้เราฟังอยุ่นั้น เราก็ได้เห็นแววตาของคนๆนั้นที่เค้ายืนมองมาแล้วยิ้มๆๆให้ ในตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรแต่ก็ยิ้มให้นะ(ยิ้มแรก) เพราะคิดว่าคงเป็นการยิ้มทักทายปกตินี่ เป็นยิ้มแรก แต่มันก็มีความรู้สึกเล็กๆที่บอกไม่ถูกเกิดขึ้นนะ^^
จากนั้นพอตักน้ำซุปเสร็จก็เดินกลับไปที่โต๊ะ โต๊ะที่เรานั้งอยุ่ในสุด เป็นโต๊ะยาวๆ ก็เดินไปปกติ แต่ทางเดินตรงนั้นที่เราเดินไปมีคนกำลังยืนกันอยุ่หลายคน เลยยืนรออยุ่แปบหนึ่ง พอหันไปมองข้างๆ ก็พบกับรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง ซึ่งเราก็ยิ้มให้นะ(ยิ้มที่2) ^^...บรรยายถึงเค้าหน่อย>> เค้ายิ้มน่ารักมาก ยิ้มแบบอายๆก้มหน้าแต่แอบมองยิ้มๆ เค้ามากะเพื่อนอีกคนหนึ่ง นั่งตรงโต๊ะ ตรงราวบลาข้างล่าง ข้างๆบันได ตรงที่เรายืนรอจะเดินขึ้นไปข้างบน ใส่เสื้อแขนยาวสีน้ำตาล <<
สักพัก เรากะพี่สาวที่ทำงานอีกคนหนึ่ง เดินออกไปเข้าห้องน้ำ แล้วพอเดินเข้ามาในร้าน เค้าหันมาพร้อมกับยิ้มให้(ยิ้มที่3) รอยยิ้มครั้งนี้หละ ที่มันยังติดตาอยุ่จนตอนนี้ จากนั้นเพื่อนที่มากับเค้าก็มองเราแบบยิ้มๆๆ ส่วนเค้าก็ก้มหน้า แต่ก็แอบเห็นรอยยิ้มนะ... จบแล้ว ได้เห็นเค้าแค่นี้ แหละ..เฮ้อ พูดๆๆไปก็เหมือนจะเข้าข้างตัวเอง แต่มันก็บอกไม่ถูกนะว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะส่งไปถึงเค้าไหม หรือเค้าจะจำได้ไหม แต่อย่างน้อยก็รู้สึกสบายใจ ที่ได้บอกไป เผื่อว่าจะมีโอกาสได้พบกันอีกสีกครั้ง
ตั้ง แต่วันนั้นจนถึงวันนี้ รอยยิ้มนั้น มันยังอยุ่ในใจเราเสมอเลยน๊^^
Cr.ภาพ
http://peautiful.weebly.com/thailand--bangkok--sizzler.html