ใครฆ่าหว่า

~ คืนนั้นเป็นคืนที่เงียบสงบและเปล่าเปลี่ยว
เขากำลังวางหูโทรศัพท์ ขณะผมเดินเข้าไป เขาชวนให้
ผมนั่งกินเหล้า กับเขา เราคุยกันเรื่อง
ตลกขบขัน บางทีก็เป็นเรื่องของเพื่อนฝูง รวมทั้งเรื่อง
สัพเพเหระมากมาย แก้วแล้วแก้วเล่า เรื่องราว
ที่เขาเล่ามาทำให้ผมนึกถึงเพื่อนสมัยเด็กๆเสียงหัวเราะ
เริ่มพรั่งพรูออกมา เรื่องเก่าๆที่ผมเคย
ทำสิ่งต่างๆร่วมกับเขามา เขายังพูดถึงเพื่อนอีกคนที่เคย
ชกต่อยกับเขาสมัยเด็กๆ แล้วคนรักเก่าของผม
ก็เข้ามาห้าม และบอกให้เพื่อนคนนั้นคืนหนังสือ
ที่เขาเป็นคนแย่งชิงไป เขาเป็นเพื่อนที่ผมรักมาก
เพื่อนอีกคนนั้น ทำธุรกิจร่วมกับเขา
แต่ในขณะเดียวกัน ก็เกลียดเค้ามาก เป็นเพื่อนที่เลว
เลวกับเค้าหลายครั้ง แต่เค้าไม่สนใจ เขาให้ข้อคิด
กับผมหลายเรื่อง เมื่อเห็นว่าดึกแล้ว ผมเดินไปส่งเขาที่รถ
เขาบอกให้ผมไม่ต้องเป็นห่วงว่าเขาเมา
ผมมองเค้าจนเขาขับรถออกไป แล้วผมจึงขับตาม
แต่เขาขับรถเร็วมาก จนกวาดสายตาผมไป ผมร้อนใจมาก
จนถึงที่เปลี่ยวแห่งหนึ่ง หัวใจเต้นรัว ผมหยุดรถที่มุมตึก
กำลังจะเดินเข้าไปหาเขาที่รถ ผมคิดว่าเขาคงเมามาก แต่ตอนที่ผมเห็น มีผู้ชาย
ดึงและกระชากเขาออกจากรถ ฟาดเขาด้วยไม้ท่อนโต
ครั้งแล้วครั้งเล่า ปากก็พร่ำแต่ตะโกนด่า
แก้แค้น ! แกมาขัดประโยชน์ฉันทำไม ผม
แอบมองอยู่ มือสั่น หัวใจแทบหยุดเต้น ผู้ชายคนนั้นคง
เกลียดเขาเข้าไส้ ถึงได้ฆ่าเขาอย่างโหดเหี้ยม
ผมมองไม่เห็นฆาตกร ตรงนั้นมืดมาก
เขาตาย เลือดไหลนองไปที่พื้น ผม
แทบจะทรุดลงตรงนั้น ผมช่วยอะไร เขาไม่ได้เลย ผมไม่รู้ว่าใคร
เป็นคนฆ่าเขา