ผมแอบชอบเพื่อนคนนึง แล้ววันไหนผมอารมณ์ดีผมก็จะชอบมองเธอนะ มองไปเรื่อยๆจนกว่าเธอจะหันมาสบตากันหน่อย แต่ทำไมไม่หันมาสบตากันหน่อยล่ะ มันทำให้ผมหมดกำลังใจ พอวันต่อไปผมก็แทบไม่มองเลยกลัวว่าจะเสียใจอีก(มันรู้สึกน้อยใจนะเวลาเรามองคนที่ชอบแล้วเค้าไม่มองหน้าเราเลย) พอวันต่อมาเธอคุยกับผมเรื่องนึงแล้วก็ยิ้มหัวเราะ ผมกลับไม่กล้าชวนเธอคุยต่อ แล้วตอนเย็นผมยืนอยู่ตรงระเบียงห้องเรียนเธอก็ยืนอยู่ แล้วผมก็รู้สึก(หรือมโนวะ 5555 ) ว่าเธอก็มองหน้าผมอยู่ ผมก็พยายามจะสบตาแต่ก็ไม่กล้า ผมกลับมองไปทางอื่น โอ๊ยทำไมเวลาเค้ามองมาผมถึงไม่กล้ามองกลับนะ สบตากันให้ชื่นใจหน่อย T T เผื่อเธอจะได้รู้ว่าความในใจของผมหน่อย มันเป็นอย่างนี้มานานจริงๆ พอผมอยากให้เธอรู้ใจเธอกลับไม่สนกันเลย แต่พอเธอยิ้มแล้วคุยกับผม ผมกลับทำเฉยๆใส่ T T ทุกอย่างมันสวนกันทุกที T T